’Hoe lang nog?’

Op weg van Gouda naar Abbenbroek luisterde ik maandag 9 juni jl. naar het programma van de NCRV 'De Verdieping'.
Er was op dat moment een vraaggesprek met de secretaris van de Raad van Kerken in Nederland, ds. W.R. van der Zee.
Al luisterend dacht ik: 'Wijlen ds. G. Boer had toch wel volkomen gelijk toen hij tijdens diverse bijeenkomsten fel ageerde tegen de z.g. "Raden"'.
Natuurlijk ging het gesprek over de oecumene! En, over de overgang van prinses Christina naar de Rooms Katholieke Kerk. In het dagblad Trouw schijnt iemand daarover te hebben geschreven en o.a. geschreven te hebben: dat in ieder geval de kroonprins van het huis van Oranje Nederlands Hervormd zou moeten blijven.
Dat vond Van der Zee onzin! In deze tijd van oecumene kun je zoiets niet meer verwachten, het is duidelijk een privé aangelegenheid.
Het gesprek ging verder... over de kerkendag in Amersfoort en over de gezamenlijke mogelijkheid van Avondmaal en eucharistieviering.
Ik begreep uit het gesprek dat het eerste wel plaatsvindt, maar dat het tweede door de bisschoppen is verboden in navolging van Rome.
Toen de vraagsteller ds. W.R. van der Zee hieromtrent enigszins in het nauw dreef, ja maar dan kun je toch ook niet spreken van oecumene wanneer het hart van de kerken (de sacramenten) niet gezamenlijk beleefd kan worden. Toen probeerde Van der Zee zich wringend in allerlei bochten andere zaken aan de orde te stellen die dan wel gezamenlijk konden.
'Hoe lang nog?' Hoe lang zijn wij nog hervormd? Samen op weg met gereformeerden en Lutheranen en dan samen op weg met de roomskatholieken!
Want ook de secretaris generaal van de Hervormde Kerk ziet geen kwaad in de overgang van Christine, in de R.K. Kerk heb je immers alleen maar te doen met een andere openbaringsvorm.
Deze week kreeg ik in de brievenbus het blad van Wim Malgo 'Middernachtsroep'. Ik dacht zo bij mijzelf wat een treffende naam 'De roep midden in de nacht!' Malgo zal met deze naam wel wat anders bedoelen, maar je kunt ook zeggen in de Hervormde Kerk heeft de nacht om zich heen gegrepen, hoe nodig is die roep in de nacht van het Woord.
In genoemd blad las ik een zeer lezenswaardig artikel: 'Wat Rome onder nieuwe evangelisatie verstaat'.
Een enkele aanhaling: 'Voor Johannes Paulus II staat vast, dat hij in dit voor Europa en de kerken historische uur de teugels in de hand wil houden, want zijn doel is een Katholiek Europa!' En dan schrijft Malgo en dat heeft mij wel heel in het bijzonder aangesproken: 'Hij (dat is de paus) kan zeker zijn van de steun van blinde oecumenici; zolang men ze als broederlijke gedelegeerden naar Rome uitnodigt, geloven zij in een oecumenisch en pluralistisch Europa'.
Ik dacht zo de moeite van het overdenken meer dan waard.
Verder schrijft hij: 'Dit bericht is niets nieuws, de oudste dwaling op christelijk terrein is de Rooms Katholieke Kerk. Zij heeft echter altijd al naar politieke wereldheerschappij gestreefd. Men moet de zaak politiek bekijken. De Rooms Katholieke Kerk zal zich tenslotte met de protestantse, resp. evangelische of ook vrijzinnige kerken verenigen, ja zij zal zelfs een worden met de islam'.
Al luisterend naar de NCRV, De Verdieping, moest ik aan deze woorden denken en werden mijn gedachten teruggevoerd naar de tijd dat ds. P. Vermaat nog in Vlaardingen stond en een serie preken hield over de nachtgezichten van Zacharia.
Een preek is mij helder voor de geest gekomen. Ds. F. Vermaat plaatste boven die preek het thema: 'Gods energieplan!'
Het ging over Zacharia 4. De zevenarmige kandelaar met zijn buizen die vanuit het reservoir de olie toevoerde zodat de lampen bleven branden. Het reservoir blijft van olie voorzien worden door die beide takjes die goud van zich gieten en verbonden zijn met de twee olijfbomen.
Toen ik daaraan dacht werd mijn hart verheugd! Het is een dag na Pinksteren dat ik dit schrijft. De Geest is niet alleen uitgestort 'toen'! De Geest werkt door ook vandaag ondanks de valse oecumene, ondanks mensen hoe hoog zij ook op de kerkelijke ladder zijn geklommen (of funkties bekleden in raden).
Hoe lang nog Nederlands Herormd? Is die vraag eigenlijk wel van belang?
Is het niet beter te vragen: 'Hoelang laat de Heere dit allemaal nog toe?' Inderdaad wij leven in de eindtijd!
De tijd waarin de kerk waarlijk Advent mag beleven, vol verwachting uitziend tot die dag eens dagen zal dat de Heiland op de wolken weerkomt met bazuingeschal.
Als je goed luistert dan hoor je de tonen reeds.
En nu ik dit geschreven heb kan ik niet loskomen van de paardenrace uit de Openbaring van Jezus Christus aan Zijn dienstknecht Johannes (6 : 1-8).
Inderdaad de traditionele uitleg zegt het eerste paard, het witte, de ruiter is de Christus, die uitgaat overwinnende en opdat Hij overwon. Zeker, een troostvolle uitleg voor Zijn Kerk.
En toch...
Steeds meer raak ik er van overtuigd dat drs. J.J. de Heer en ds. W.J. Glashouwer sr. en anderen met hen gelijk hebben wanneer zij stellen: 'ook dat eerste paard is een oorlogspaard, en... die ruiter, is dat niet de satan die zich als een engel des lichts openbaart? En als dat waar is! Hoe nodig is het dan op onze hoede te zijn!
Ook de satan trekt uit! Overwinnende en opdat hij overwint!
Steeds meer heeft hij het slagveld gezocht in de kerk!
Hij dringt door zelfs in de werkplaats van de Geest (rondom het Woord).
Laten wij biddend op onze post blijven!
Niets anders te willen weten dan Jezus Christus en Dien Gekruisigd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen