Torenspitsen-Gemeenteflitsen
DUSSEN-HANK
Aan de boorden van twee kleine riviertjes van het Brabantse land liggen de beide dorpen Dussen en Hank, die samen één hervormde gemeente vormen en twee kerkjes rijk zijn. Reeds in de jaren 1200-1300 moet er sprake zijn geweest van de 'heerlijkheid Dussen'. In het toenmalige gedeelte 'Muilkerk' stond voor 1350 al een parochiekerk. Deze kerk kwam omstreeks 1600 in handen van de protestanten.
De eerste predikant was Timothius Wijckentoorn, die in 1610 aan de gemeente werd verbonden. In de rij, die van toen af de gemeente dienden, mag ondergetekende de 35e zijn. Het kerkewerk ging al die jaren voort, totdat in 1940 de Duitsers Nederland binnenvielen. Door de bezettende macht werd in 1943 de klok meegenomen en tot op heden niet teruggegeven. Tijdens de hevige strijd tussen de Duitsers en de Britten werd de oude kerk en de pastorie verwoest. Op de plaats waar ze hebben gestaan, ligt nu nog de herv. begraafplaats, die tot op heden in gebruik is gebleven.
Van 1945-1952 werden er kerkdiensten gehouden in het gastvrije, toen nog bestaande kerkje van de Christelijk gereformeerden. Tegenover deze kerk werd in 1952 een nieuwe Nederlandse Hervormde kerk met pastorie gebouwd, die op 2 december van dat jaar in gebruik is genomen. De bedoeling was om de kerk op een centrale plaats in de gemeente te bouwen, maar door wijzigingen in het bestemmingsplan staat de kerk nu toch min of meer aan de rand van het dorp. De 'Preekkerk', zo genoemd door de beide architekten, heeft een vierkante opzet, met een kleine uitbouw waar de preekstoel staat. Het uit oorlogsmateriaal vervaardigde en in 1977 vervangen orgel kwam tegenover de preekstoel te staan. Een ruime consistorie en sinds 1980 ook een mooie ruimte voor het verenigingsleven, het 'Visnet' geheten, werd aangebouwd. Zowel het interieur als het exterieur van de gebouwen geven een keurige en gezellige aanblik en zijn zeer functioneel. De kerkelijk gemeente van Dussen en Hank is er dan ook zeer tevreden mee.
Het dorp Dussen kent een sterk gemengde bevolking. Naast de Nederlandse Hervormde kerk treft men dan ook een naoorlogse R.K. kerk en geref. kerk aan. Wat er aan ouds nog is overgebleven, is het kasteel, dat een mooie legende kent en die dienst doet als museum en raadhuis.
Beschrijven we nu het pittoreske kerkje van Hank. Dit kerkje heeft een bewogen geschiedenis achter de rug, die niet over rozen is gegaan. Nog meer dan in Dussen het geval is, is de bevolking in Hank gemengd. Opmerkelijk is echter, dat de protestanten voor het overgrote deel meer buiten dan binnen het eigenlijke Hank wonen. Dit deel van de gemeente noemde men het 'Zwarte End'. Burgerlijk zowel als kerkelijk was men in Hank vroeger op Dussen aangewezen. Door toename van het protestantse deel in Hank, verlangde men daar naar een eigen gebouw. Men sloeg de handen ineen en ging aan het werk en nadat een meelevend lid een stukje grond schonk, werd het ideaal verwezenlijkt.
In het streekblad van 24 december 1903 stond dan ook het volgende te lezen: 'Een éénvoudig doch geriefelijk gebouwtje, waarboven de tekst staat geschreven Uw Koninkrijk Kome werd in gebruik genomen'. Veel stormen zijn in later jaren over de gemeente en dit gebouwtje heengegaan. Soms stond het wassende water heel letterlijk in de kerk en moest de predikant op zijn tenen naar de preekstoel. Gelukkig bleven de voeten van de gemeenteleden droog, want het zitgedeelte lag hoger. In 1909 werd aan het kerkje een portaal gebouwd, dat tevens dienst deed als consistorie. Door de inzet van een vrijgevige predikant en de gemeente werd in de twintiger jaren uitbreiding gegeven aan het kerkgebouw. Dit was nodig door de opbloei van het gemeenteleven. Na het vertrek van deze prediker ging men over van de confessionele naar de Gereformeerde Bondsmodaliteit, wat tot op heden zo is gebleven. Men moest het in die dagen zonder orgel doen, dus zong men a capella. Later is daar verandering in gekomen. Inmiddels had de tand des tijds, maar bovenal het oorlogsgeweld geen goed gedaan aan het gebouw. Men besloot dan ook in 1950 tot grondige restauratie c.q. nieuwbouw. Zo kwam het huidige kerkje tot stand en vond daarvan de opening plaats op 25 mei 1968. In de bloeitijd was het kerkje in 1981 te klein en ging men opnieuw over tot verbouw en zelfs tot uitbreiding. Het kerkje werd nu verfraaid met een echt torentje. Ook werd een nieuw orgel geplaatst op een gaanderij.
Maar, helaas, de bloeitijd was voorbij. Door natuurlijk verloop en andere oorzaken is de kleine gemeenschap snel teruggelopen. We bidden de God aller genade, dat de samenwerking tussen Dussen en Hank tot in lengte van dagen mag blijven voortbestaan onder Gods zegen. Een stil verlangen mag er zijn naar de bloeitijd van weleer. Daarvoor zijn gevouwen handen en buigende knieën nodig, zowel in Dussen als Hank.
Dan kunnen er opnieuw wonderen gebeuren.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 juni 1992
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 juni 1992
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's