Globaal bekeken

'Het kleinste werkpaard uit de luchtvaart', zo luidt de titel van een verhaal, opgepakt uit een periodiek in één van de moderne toestellen. Een stuk over postduiven:

'Post per vliegtuig is in deze eeuw heel gewoon geworden. Toch is dat niet altijd zo geweest. Postduiven waren tot de uitvinding van de telegrafie het snelste middel om een bericht over te brengen. De Egyptenaren gebruikten duizenden jaren geleden al duiven om hun thuiskomst aan te kondigen. Zo plaatste farao Djoser in 2500 tot 2550 v. Chr langs de grens van zijn rijk duivenverblijven op wachttorens. Als een vijand naderde, werden snel spoedvogels losgelaten die met een klein bericht aan hun poten naar het hoofdkwartier vlogen. De verbaasde vijanden begrepen er niets van. Als zij na dagen ploeteren en zweten door de vermaledijde woestijnhitte eindelijk bij de Egyptische hoofdstad aankwamen, stond daar steeds een tot de tanden bewapend leger hen al op te wachten!
Meer voorbeelden over het gebruik van postduiven als berichtgever?
De overwinning van Taurosthenos op de marathon in 230 na Chr. werd aan het thuisfront gemeld door een duivin, die met een stukje van het overwinningslint om haar hals op haar hok arriveerde, de nederlaag van Napoleon op het slagveld van Waterloo werd in Londen gemeld door de duiven van bankiershuis Rothschild. Omdat de rest van de Londense bevolking hiervan nog niet op de hoogte was, konden op de beurs de juiste aan- en verkopen door Rothschild worden gedaan. Dit leverde gigantische winsten op; in Nederland speelden duiven een belangrijke rol bij het beleg van Haarlem en Leiden in de 16e eeuw. Zij werden gebruikt voor het contact met de bevrijders. De duiven uit Leiden behoorden aan drie broers. Na de bevrijding kregen zij als dank een zilveren penning met de voorstelling erop van een schip dat proviand vervoert. De middelste broer kreeg bovendien het recht een wapen te voeren en zich en zijn nakomelingen "Van Duivenbooden" te noemen.'

'Toen de Pruisen van 1870 tot 1871 Parijs belegerden, was er een geregelde postdienst tussen Tours en de Franse metropool. De techniek was inmiddels zo ver gevorderd dat berichten met behulp van microfotografie verkleind konden worden. Eén duif kon zo 3500 telegrammen van elk 20 woorden transporteren. De microfilmpjes werden vervolgens met een lantaarn op een muur geprojecteerd en nijvere klerken konden op die manier de berichten overschrijven. In de Eerste Wereldoorlog werden duiven massaal ingeschakeld, zelfs met camera's om boven de vijandelijke linies luchtfoto's te maken. Na afloop van de Eerste Wereldoorlog werd in het Franse Lille een standbeeld opgericht voor de 20.000 duiven, die het leven lieten in de strijd. In de Tweede Wereldoorlog was het inzetten van duiven nog steeds een algemeen verschijnsel. Niet voor niets moesten in 1942 op last van de Duitsers alle postduiven worden afgemaakt. En er zijn zelfs duiven gedecoreerd, met militaire eer begraven of als eerbetoon opgezet onder glazen stolpen in musea! (...)
De mens heeft zich altijd verbaasd over het feit dat een duif de weg naar huis weet. Diezelfde mens heeft inmiddels navigatietechnieken ontwikkeld. Maar zet een moderne verkeersvlieger eens zonder instrumenten op een voor hem of haar onbekende plek. Hoe vindt die de weg nog terug, als hem niet eerst is medegedeeld waar hij zich bevindt?
Een duif heeft al die kennis in haar lijfje en kopje opgeslagen!
Tegenwoordig weten we dat duiven zich oriënteren door onder andere gebruik te maken van de zonnestanden van het aardmagnetisme. Duiven voelen dat magnetisme feilloos aan, kennen de krachten van de magnetische polen en gebruiken hun oriëntatiezintuig om van hun lossingsplaats naar huis te vliegen. Daarbij kunnen ze forse afstanden overbruggen. Over afstanden van meer dan 1000 kilometer weten ze feilloos hun hok te vinden. (...)
Tegenwoordig zijn duiven nog nauwelijks in dienst als transportmiddel. Bloedbanken van ziekenhuizen maken er overigens nog wel gebruik van om bloedmonsters snel door het moderne stadsverkeer naar laboratoria te transporteren. Maar wist u dat een Japanse krant in het moderne Tokio nog steeds postduiven gebruikt om fotorolletjes van in de files vastgelopen verslaggevers naar de redactie te vliegen? Als het kleinste werkpaard in het luchtvervoer wordt het opnieuw ingeschakeld om de mens te helpen bij zijn transportproblemen.
Kent u tot slot dat verhaal over moderne autodiefstallen? Recent gebeurd in Singapore. Een man parkeert zijn dure automobiel in de binnenstad, gaat even winkelen en ziet bij terugkomst tot zijn grote schrik dat zijn bolide verdwenen is. Op de nu lege parkeerplaats zit een duif in een kooitje.
Meteen briefje daarop: of hij enige bankbiljetten aan de poot van de duif wil bevestigen. Vervolgens dient de duif te worden losgelaten en – beloofd is beloofd – daarna zal hij zijn auto terugkrijgen. De duif heeft de flapjes feilloos naar haar onbekende eigenaar vervoerd. Niet te signaleren met de moderne opsporingsmiddelen. De auto bleek later inderdaad op de vooraf aangegeven plek te staan. De duif als dievenhulp. Wie had dat ooit kunnen denken...?'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen