'Maar gij zult ontvangen de kracht van de Heilige Geest' (2)

Worcester
In zijn nieuwe gemeente deed hij intree met 2 Kor. 3 : 8: 'Hoe zal niet veel meer de bediening van de Geest in heerlijkheid zijn?' Zijn voorganger had jarenlang om geestelijke opwekking gebeden. Er was in deze gemeente ook een gebedskring, die vele jaren bad op een heuveltop, die uitzag op het dorp. Niet alleen zijn vader, maar ook andere predikanten, die een gebedslast voor een geestelijk herleven hadden, verenigden zich om hiervoor samen te bidden. Dit deden zij dertig jaar lang. Toen kwam de verhoring. De Heere gebruikte daarvoor een conferentie, die in de gemeente van ds. Murray werd gehouden. Het thema was 'Zending en Opwekking'. Er werd gesproken over opwekkingen in het verleden en over de opwekking in Amerika, die pas was begonnen (1857). De vraag werd gesteld: 'Is zo'n opwekking niet evenzeer nodig in Zuid-Afrika?' De toespraken maakten diepe indruk. Deelname aan de bidstonden nam toe en nieuwe gebedskringen werden opgericht. Aan wekelijkse bidstonden had men niet genoeg. Men vroeg om dagelijkse, tot zelfs drie keer per dag; en zelfs kinderen vroegen hierom. De Geest der gebeden werkte.
Op een zondagavond daalde de Heilige Geest neer op ongeveer zestig jonge mensen, die in een kleine zaal bijeenwaren. Een kleurlinge van ongeveer vijftien jaar stond op en vroeg of ze een lied mocht opgeven. Dit werd toegestaan. Zij gaf het lied op en bad met ontroerende klanken. Toen kwam er een geluid dichterbij en de zaal leek te wankelen. Align begonnen te bidden, de meesten hardop. Ds. Murray werd nu geroepen en eiste stilte, maar het bidden ging door. Toen verliet hij de zaal met de woorden: 'God is een God van orde en hier is alles wanorde'. In één van de volgende bijeenkomsten gebeurde dit opnieuw. Weer wilde ds. Murray, dat het stil werd. Toen kwam er een vreemdeling naar hem toe, die zei: 'Wees voorzichtig met wat u doet, want het is de Geest van God, Die hier aan het werk is. Ik kom net uit Amerika en dit is precies wat ik daar beleefd heb'. Dit was voor ds. Murray voldoende. Velen kwamen in deze tijd tot geestelijke verdieping en vernieuwing en tot geloof en bekering. Een heilzame invloed hiervan ging uit op de samenleving. Zijn vader, die hem een bezoek bracht, zei: 'Andrew, mijn zoon, ik heb verlangd naar zulke tijden als deze, die de Heere je heeft willen geven'. Maar de geestelijke opwekking kwam anders dan hij verwacht had. Niet als gevolg van zijn vurige prediking, noch onder zijn leiding, maar in de weg van het samen bidden. God is geheel vrij. Zo alleen krijgt Hij alle eer! Ook persoonlijk werd hij rijk gezegend. Hij ontving in de prediking veel kracht van de Heilige Geest. Hij leerde, dat hij beterde Heere door hem kon laten werken dan dat hij zijn eigen kracht inspande om Gods werk te doen. Ten dienste van hen, die door de opwekking gezegend waren, schreef hij het boekje Blijf in Jezus.
In 1862 werd hij op vierendertigjarige leeftijd gekozen tot voorzitter van de synode; een taak waartoe hij vele keren werd geroepen en die hij jarenlang vervulde. Hij werd nu betrokken bij de strijd met de burgerlijke overheid over het recht van de kerk. In 1864 ontving hij een beroep naar Kaapstad, dat hij aannam.

Kaapstad
Tijdens zijn ambtsbediening in de hoofdstad werd hij gewikkeld in een theologische strijd tegen de vrijzinnigheid over de menselijke vrije wil. In opdracht van de kerk moest hij naar Engeland. Een beroep van één van de Londense gemeenten wees hij af. In zijn Kaapstadse periode hield hij lezingen over Het Moderne Ongeloof. In deze tijd richtte hij zich ook op de minder bevoorrechte klassen, in de meer afgelegen stadswijken.

Wellington
In 1871 bracht de gemeente Wellington een beroep op ds. Murray uit, dat hij tot veler verbazing aannam. Wellington was een plattelandsgemeente met vierduizend inwoners. Hier woonden veel wijnboeren afstammend van Franse Hugenoten. Uit het openbare leven van de hoofdstad naar het stille leven in deze landbouwgemeenschap. Hier preekte hij over de ware Wijnstok, maar voerde hij ook actie tegen de vele cafés. De Avondmaalsdiensten waren hoogtepunten in het gemeenteleven. In 1873 stichtte hij het Hugenotenseminarie tot opleiding van meisjes voor het vormingswerk. In 1877 kwam er een Opleidingsinstituut voor jongens tot stand, waar zij konden worden opgeleid tot zendeling of onderwijzer. In verband met dit opleidingswerk maakte hij vele reizen, niet alleen binnen Zuid-Afrika, maar ook naar Europa en Noord-Amerika. Door een keelaandoening was hij twee jaar zijn stem kwijt. In huize Bethsan, een instituut voor geloofsgenezing in Londen, werd hij in de weg van geloof en gebed volkomen genezen. Na deze wonderlijke genezing wandelde hij nog meer door de Geest. Hij schreef Jezus, de Geneesheer der kranken (of Goddelijke genezing). In 1884 vond er ook in Wellington een opwekking plaats. Vanaf 1879-1904 maakte ds. Murray veel evangelisatiereizen door geheel Zuid-Afrika. Op zeventigjarige leeftijd vierde hij zijn vijftigjarig ambtsjubileum, waarbij hij een eredoctoraat van zijn vroegere universiteit te Aberdeen ontving. In 1905 stierf zijn vrouw. In het volgende jaar ging hij met emeritaat na een diensttijd van achtenvijftigjaar. Hierna wijdde hij zich aan meditatie en gebed èn het publiceren van een groot aantal geschriften. De laatste jaren van zijn leven was hij helemaal doof. Op 18 januari 1917 ontsliep hij op achtentachtigjarige leeftijd. Zijn laatste woorden waren voor zijn dochter Annie: 'Heb geloof in God, mijn kind. Twijfel niet aan Hem. God is waard dat je Hem vertrouwt'. Hij werd begraven op het kerkhof vlakbij de Nederduitse Gereformeerde Kerk in Wellington. Nu mag hij rusten van zijn arbeid en zijn werken volgen met hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen