Verliezer en winnaar

Jacobs strijd bij de Jabbok is te vergelijken met wat Abraham heeft ervaren, toen hij Izak moest offeren. Bij beiden ging het om hetzelfde: zichzelf volkomen overgeven, om geheel en al de Heere toe te behoren. Jacobs worsteling is niet een willekeurige geschiedenis, maar een soort model. Zo is de omgang tussen God en Zijn kinderen. Als we bij de Heere willen behoren, zullen we allen op één of andere manier ervaren, dat we niet behouden kunnen worden zoals we zijn. Alleen wie zijn leven zal verliezen om Christus' wil, zal het behouden.
Jacob was arm weggevlucht. Nu kwam hij rijk weerom. Iemand om jaloers op te zijn. Hij had het gemaakt in het leven. Toch is dat in de bijbel niet alles. Als je geld en goed hebt, ben je er dan? Lengte en breedte samen vormen niet meer dan oppervlakte. Alleen als er hoogte of diepte bij komt krijgt het leven inhoud. Met God in het reine komen staat bovenaan. Gods zegen te ontvangen. Wat kun je beter hebben?
Nu ja, zegt u misschien: maar als je gelooft, ben je toch klaar? Dan hoef je verder niet moeilijk te doen! Pas op, zolang een christen op aarde leven mag, is er de worsteling om steeds meer de Heere toe te behoren. De strijd van de heiligmaking. Bekering is niet iets wat je achter je hebt, neen, hij gaat dagelijks door. Wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden. Zo heeft de strijd van Jacob betekenis, ook voor u en mij.
Kun je als christen aan deze worsteling helemaal vreemd zijn? Ik denk het niet, al zullen de duur en de manier van deze worsteling voor ieder wel anders zijn.
Jacob heeft dit gevecht niet gezocht. Nee, hij was meer beducht voor zijn broer Ezau, die hij vroeger had bedrogen. Jacob keek op dit moment meer naar beneden, dan naar boven.
De Heere zoekt hem op dit moment wèl op. Hij valt hem aan, zoals een overvaller op een eenzame wandelaar afspringt. Maar met de bedoeling, dat Jacob behouden wordt. God wil hem niet ten onder brengen. Hij wil hem zuiveren, opdat Jacob alleen van genade zal leren leven.
Het gaat dus om Jacobs redding. Zo is dit stukje in Gods Woord echt Evangelie. Zult u dat goed vasthouden? Of zegt u: Dat kan niet. Een God die met je vecht, opdat je behouden wordt? Nee, als ik tegenslagen in het leven ondervind, ervaar ik daarin dat God niet mijn behoud, maar mijn verderf op het oog heeft.
Mis! Als de Heere werkelijk uw ondergang wil, heeft Hij geen lange worsteling nodig. Hij kan u in één ogenblik vernietigen. Dat gebeurt hier niet. De tweestrijd is juist tot Jacobs zaligheid. Evenals bij Abraham op de berg Moria. Wat zei de Heere tegen hem, toen het offer van Izak niet doorging? Nu weet Ik dat je mij liefhebt.
Jacob heeft zich van zijn kant in het begin wellicht met alle macht teweer gesteld en geprobeerd die vreemde Man eronder te krijgen. Maar vergeet niet dat dit duel een hele nacht geduurd heeft. Al gauw moet Jacob beseft hebben dat het de Heere was, met Wie hij worstelde. Hij kon niet anders dan verliezen. De woorden die eeuwen later de profeet Hosea (12 : 3-5) aan deze tweekamp wijdt, geven meer licht over Jacobs houding: Hij weende en smeekte tot God. Op een schilderij van dit nachtelijk gebeuren staat Jacob afgebeeld hangend om de hals van zijn Tegenstander! Niet vechtend in de zin van: Hoe krijg ik de ander eronder? Of: Laat me los en ga weg! Maar: wenend en smekend. Ik laat U niet los. Job zou later ongeveer hetzelfde zeggen: Zelfs al zou God me doden, toch zal ik op Hem hopen. Het is het wondere van het geloof dat je de Heere niet kunt missen, ook al heb je Hem naar het schijnt, tegen. Ziet u wat er in deze geschiedenis gebeurt? Jacob is de verliezer, de overwonnene. Hij kon het land der belofte niet binnengaan, zoals hij was. Jacob, je moet door de enge poort, man. Je wilde misschien veel vasthouden, wat betreft aardse dingen. Het moet allemaal van je af. Verliezen. Als bewijs daarvan zal hij een manke heup overhouden. Hij wordt nooit meer de oude. Vanaf nu een kreupele man. Jacob, hoe is dat zo gekomen? Vertel er eens iets van...! Ja, weet je, ik heb God ontmoet en toen... Toen kon ik niet meer blijven, die ik was. Ik, de man die het zelf wel kon, moest leren, dat ik niets kon.
Was Jacob vanaf dat moment een verloren mens? Nee, het wonderlijke is dat Jacob de verliezer, tegelijk mocht zeggen: Ik ben overwinnaar. Hoe kan dat? Verliezen en winnen tegelijk? Toch is het zo. Hij moest zichzelf prijsgeven, maar hij mocht God overhouden. Het staat er: Hij kreeg de zegen mee. God zegende Jacob aldaar.
Daarom had Jacob gesmeekt: Ik laat U niet los als U mij niet zegent. Hij vroeg niet genezing van zijn manke heup en om bescherming tegen Ezau, zijn broer. Nee, hij werd boven dit alles uitgetild. Hij vroeg alleen om de zegen. Het heerlijke is dat Jacob deze ook gekregen heeft. Hoe omschrijf je het woord 'zegen'? Kort gezegd: Dat God goed op je is. Dat je mag weten van verzoening voor al je zonden. Om het anders te formuleren: vrijgesproken worden van schuld tegenover God. Te mogen leven onder een open hemel. Zegen geeft ons leven pas diepte en inhoud.
Hoe kunt u die zegen krijgen?
Ik zou u erop willen wijzen dat Jacob, om de zegen te ontvangen, zijn naam moest noemen. Jacob zeggen betekent: opbiechten dat je een bedrieger, hielenlichter, zondaar bent. Beseft u wat dit inhoudt? De strijd met God kun je alleen met goede afloop voeren als je eerlijk wordt voor God en tegenover jezelf. Je masker afzetten en knielen.
Ik zou er nog bij willen zeggen dat Jacob het alleen winnen kon, omdat Christus eenmaal een veel grotere strijd zou strijden in de hof van Gethsemane. Dat was een worsteling voor Jacob en voor al Gods kinderen. Gods Zoon wilde het vrijwillig verliezen. Hij ging er onderdoor tot aan het kruis: Mijn God, mijn God...! Zo kwam er ook de opstanding en het leven. De overwinning.
Omdat die worsteling eeuwen later zou plaatsvinden werd Jacob nu bij voorbaat behouden. De deur, die voor hem openging, scharnierde om Christus. Er is ook behoud voor u en mij als we niet anders dan in het geloof de toevlucht kunnen nemen tot de Heiland. Ik zou u willen vragen: Kunt u ook geen andere kant op dan naar de Zaligmaker? Dan zult u ervaren: Ik ben een verliezer in mezelf, maar een overwinnaar in de Heere. Paulus zegt zelfs: In Hem, in Christus, zijn we méér dan overwinnaars. D.w.z. we zullen het nooit meer verliezen.
Leer je deze les in één keer? Nee, daarmee is een christen zijn hele leven bezig. Bij Jacob wordt hij hier in de nacht verhevigd en geïntensiveerd. Maar je bent er nooit mee klaar, zolang je leeft. En vergeet ook niet, dat dit nieuwe leven en de nieuwe naam worden geschonken aan een kreupele Jacob, aan een verliezer. Je kunt soms jaloers zijn op anderen die het beter hebben. Wordt niet afgunstig. Boven alles staat immers Jacobs geloofsbelijdenis: De Heere zegende mij aldaar en mijn ziel is gered geweest. Ik ben behouden. De Heere heeft veilig mij geleid. Het ging langs een weg van moeite en strijd. Inderdaad, de weg naar de overwinning gaat door de worsteling. Het spoor naar het licht gaat door het donker. Maar die weg leidt dan wel naar Gods stralende heerlijkheid. Een gedicht zegt:
Al zullen uw handen mij dan breken
al moet ik dan kreupel gaan;
ik laat U niet los, tenzij U mij zegent,
want zonder U kan ik niet bestaan.
Ik heb verloren en ik heb U gewonnen
en U te winnen was al wat ik vroeg.
(Co 't Hart)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen