De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Smartekind – Vreugdekind

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Smartekind – Vreugdekind

7 minuten leestijd

'En het geschiedde, toen haar ziel (van Rachel) uitging (want zij stierf), dat zij zijn naam noemde Benoni; maar zijn vader (Jacob) noemde hem Benjamin'.Gen. 35 : 18)

In het gezin van Jakob lezen we van de geboorte van een kind. De kleine zal een naam krijgen. Op dat moment gebeurt er iets opmerkelijks. Moeder Rachel zei: Het jongetje zal Benoni heten. Maar vader Jakob geeft hem de naam Benjamin. Zo blijft het.
Wat zit er achter?
Zullen we in de 'kamer' gaan kijken, waat de kleine ter wereld gekomen is? Het is niet alleen een kraamkamer, waarin de blijdschap over nieuw leven overheerst. Het is ook een sterfkamer. De jonge moeder Rachel overleeft de baring niet. Terwijl het kind het aardse bestaan binnenkomt, gaat de moeder eruit heen. Vroeger gebeurde zoiets nog meer dan nu. Bij een geboorte gaat niet alles vanzelfsprekend goed. Je hoort mensen zeggen, dat ze een kind 'nemen', zoals ze een nieuwe wasmachine of auto aanschaffen. Zo eenvoudig ligt het niet. Nieuw leven is van God afhankelijk. Ook de instandhouding van het leven van de moeder.
Hier gaat het niet goed met Rachel. Het is duidelijk dat haar dagen ten einde lopen. Nog wel de dagen van de meest beminde vrouw van Jacob. Degene voor wie hij het meest overhad. Zal hij nu in wanhoop zijn handen ten hemel heffen en misschien wel God de rug toekeren? Als God liefde is, waarom doet Hij dan zo? Waarom mag dat kind geen moeder hebben? Begrijpelijke vragen. Problemen, die u misschien herkent, omdat u ook in moeite bent.
Voordat we verder over Jacob lezen, luisteren we eerst naar de stervende Rachel. Ze kan nog net de naam uitspreken, die ze haar kind wil geven: Benoni. Smartekind. Wat een verdrietige naam. Terwijl ze nu net de vervulling van haar verlangen bereikte. Bij de geboorte van haar eersteling Jozef had ze geroepen: De Heere voege mij een andere zoon daartoe! Ze wilde nòg een kind. Op zichzelf niet verkeerd. Bij Rachel zat er echter iets van jaloersheid achter. Ze wilde opboksen tegen haar kinderrijke zuster Lea, die ook met Jacob getrouwd was. Maar op het moment dat ze haar vurige wens ontvangt, moet ze van het leven afscheid nemen. Vanuit dat bittere en smartelijke weet ze niet anders dan haar kind een sombere en neerslachtige naam te geven. Ik zou niet durven zeggen, dat Rachel geen geloof had. Daarvoor wordt haar naam in de bijbel teveel met ere genoemd. Het neemt echter niet weg, dat een kind van God soms in het donker kan heengaan.
Wat is het belangrijk als je door het donker mag heenzien. Dat was nu het geval met Jacob. In het donker en toch in het licht. Hij heeft evenzeer verdriet als zijn vrouw Rachel sterft. Wie zal peilen hoe zwaar het voor hem geweest is? Op zo'n moment is het van de allergrootste betekenis of we in het geloof naar Boven mogen zien. Dat was nu met Jacob het geval. Hij was een vat vol gebreken. Maar ook een gelovige. Een christen. Eén die het van de Heere mocht verwachten. Bij hem was het geloof sterker dan het verdriet. Dat was geen prestatie van Jacob. Geloof is nooit òns product. Het is te danken aan de verkiezende liefde van zijn hemelse Vader. Die had hem aangezien in Christus. Hem vergeving van zonden en een nieuw leven door de Heilige Geest geschonken. Niet voor niets zingen we vaak: Zalig hij die in dit leven Jacobs God ter hulpe heeft. Dat klopt, zou Jacob zeggen. Zo is mijn God. Hij heeft mij verlost.
Voelt u wat er aan de hand is? Jacob mag méér ontdekken dan dood en verlies. Hij blijft niet in wanhoopskreten! Integendeel, hij mag er door genade bovenuit zien. Daarom zegt Jacob: het kind moet anders heten: Benjamin. Zoon van mijn rechterhand. Gelukskind. Vreugdekind. Niet het donker, maar het licht. Is dat niet een geloofsbelijdenis van Jacob? Het zal zeker niet makkelijk voor hem geweest zijn, om zich zo gelovig te uiten. Als we aan zijn levensloop denken, zien we eerst zegen, toen hij in Bethel was. De Heere zegende hem aldaar. Nu is Jacob in een dal. Op dit moment blijkt echter hoe de zegen doorwerkt. Geluk is een ongestadige gast, maar zegen blijft. Jacob heeft niet voor niets zijn God beleden. De zegen brengt rente op. Zijn geloof is als een leeuwerik, die boven alles uitstijgt.
Daar ligt het kind. Het draagt twee namen: Benoni en Benjamin. Het heeft een donkere en een lichte kant. Laten we daarbij niet blijven staan, maar verder zien, naar Jezus Christus. Hij werd als kind geboren om voor de schuld van zondaren te betalen. Van Hem zouden we ook kunnen zeggen: Benoni, Kind van smarten, beter nog: Man van smarten. Geboren in Bethlehem waar Rachel stierf. Toen begon Zijn vernedering. Hij ging in de dood om aan ons het leven te geven. Nu is deze Christus ook Benjamin. Dat kwam het allermeest naar voren, toen Hij opstond op Pasen. Zoon van Gods rechterhand. Nu gezeten in de troon in heerlijkheid. Hij heeft een naam ontvangen boven alle naam. Wie die naam kent, mag net als Jacob, in het licht leven en wandelen ondanks alles en door alles heen.
Mag u het van deze Heiland verwachten? Komt u bij Hem terecht met al het verkeerde in uw leven, in uw gezin, en noemt u maar op? Kijk eens naar uw kinderen en kleinkinderen als u die hebt. Benoni van zichzelf. Maar alleen door genade Benjamin. Het gaat er om, dat door het geloof, ziende op de Zaligmaker, het donkere, het zondige wordt overwonnen door het lichte, door de genade.
Paulus heeft het ook geleerd: Wat mij winst scheen te zijn, heb ik om Christus' wil schade leren achten. De dingen kwamen bij hem in het leven precies omgekeerd te liggen toen het licht van God erover viel. Vanzelfsprekend is dat niet. Paulus weet ook van de blijvende worsteling in het christenleven. Zolang we op aarde zijn loopt er iets van Benoni door het Benjamin heen. Er is de tweestrijd: Het kwade dat ik niet wil (Benoni), dat doe ik en het goede dat ik wil (Benjamin), doe ik niet. Maar als het goed is mag het ook bij ons uitlopen op die andere woorden: Het leven is mij Christus en het sterven is mij gewin, winst. Er is wel Benoni, maar het hoogst is Benjamin. Er is namelijk niet alleen de schuld, maar ook de vergeving.
Zullen u en ik in het geloof met dit woord van Jacob bezig zijn? De Heere heeft tot Jacob gezegd: Ik zal Uw God zijn en de God van uw zaad, van uw nageslacht na u. Mogen we daarop niet pleiten? We kunnen dat nooit anders doen dan als schuldige mensen in onszelf. Maar wie het doet, mag ervaren, dat Gods Geest hem verder leidt. Waar wij met onszelf aan het eind komen, is God aan het begin.
U ziet het misschien somber in. Er kunnen zich heel wat problemen in de gezinnen voordoen. Hoor de stem van het evangelie! Wie zijn leven (en daar kan ook je gezin en je werk bij horen,) zal willen behouden, zal het verliezen. Die komt niet verder dan Benoni. Maar wie het verliezen zal om Christus' wil, zal het behouden: Benjamin.
De weg van het geloof, het zien door het donker heen naar het licht, is de goede weg. Het is een pad, dat we in onze eenzaamheid of in onze gezinnen alleen in het gebed kunnen en mogen gaan.
Voed met Uw liefde zelf de vlam
dan zal de gloed nooit doven
dan zal ik door mijn tranen heen
Uw liefde dankbaar loven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 september 1992

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Smartekind – Vreugdekind

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 september 1992

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's