Meditatie

Wie was niet begaan met de nabestaanden van de slachtoffers in de Bijlmermeer. Je denkt dan verder. Het zullen je kinderen of je kleinkinderen maar zijn. Aangrijpend! Het laat je niet los. Op catechisatie zei iemand: Zulke dingen gebeurden altijd in het buitenland, maar niet in Nederland. Een ander zei: Het is een vreselijke gedachte, dat je zo maar van het éne op het andere moment dood kunt zijn. En je kunt dus ook in één ogenblik van kinderen beroofd zijn.
Dat is het wat Jakob in zijn gewonde ziel ervaart. Er stortte geen vliegtuig neer, maar wel iets, wat er op lijkt. 'Gij berooft mij van kinderen! Jozef, hij is er niet, en Simeon, hij is er niet; nu zult gij Benjamin wegnemen! Al deze dingen zijn tegen mij'.
Wat is er aan de hand? Er is honger uitgebroken in Kanaän. En in Egypte is koren. Jakob stuurt 10 zonen er op uit. Benjamin, zijn jongste zoon laat hij thuis. Ze gaan op reis en komen in Egypte. Daar ontmoeten zij de man, die in Egypte de scepter zwaait. Regent wordt hij hier genoemd. Het Hebreeuwse woord is verwant met het woord sultan. Onderkoning. De rechterhand van de Farao.
Wie is deze man? De zonen van Jakob kennen hem niet. Hij spreekt hen hard aan. Hij valt tegen hen uit. Jullie zijn verspieders, spionnen. Jullie willen weten of en waar het land verzwakt is vanwege de honger. Tot drie keer slingert de regent hen deze beschuldiging in het gezicht. Ondertussen heeft hij naar hun familie gevraagd. Ze hebben hem verteld, dat ze nog een oude vader hebben en dat hun jongste broer nog thuis is. En dan komt het bevel: Negen van jullie blijven hier en één gaat er zijn jongste broer halen. Als je dat gedaan hebt, dan zal ik geloven, dat jullie geen verspieders zijn. Hij sluit hen voor drie dagen op in de gevangenis. Nu moeten zij verblijven, waar Jozef enige jaren heeft doorgebracht. Het kwaad, dat ze hun broer Jozef hebben aangedaan, wordt hen vergolden. Na drie dagen haalt de regent hen uit de gevangenis en verandert zijn bevel. Niet negen blijven achter, slechts één. Deze éne houd ik als gijzelaar. Het spreekwoord zegt: boontje komt om zijn loontje. De zonen van Jakob gevoelen dit als vergelding. 'Voorwaar, wij zijn schuldig aan onze broeder, wiens benauwdheid der ziel wij zagen, toen hij ons om genade bad; maar wij hoorden niet. Daarom komt deze benauwdheid over ons' (21). Ruben doet er nog eens een schepje bovenop. Jullie hadden naar mij moeten luisteren. Ziet zijn bloed, het wordt gezocht. Thuisgekomen vertellen ze alles aan hun vader.
Als Jakob het hoort, geeft hij uiting aan eer bittere klacht. Gij berooft mij van kinderen. Beroven betekent hier gewelddadig en onrechtmatig je iets toeëigenen. Daarop geeft hij uiting aan zijn diepe smart: al deze dingen zijn tegen mij! Is dat misschien ook uw klacht? Al deze dingen zijn tegen mij! Te veel meegemaakt. De tegenslagen waren ook evenzo vele slagen. U gaat er onder gebukt. Misschien hebt u ook wel een kind moeten missen. Of meer dan één. Dan begrijpt u Jakob wel. Van kinderen beroofd. Al deze dingen zijn tegen mij. Jakob kan niet bekijken en u kunt niet bekijken, dat het wel eens net andersom kan zijn. Ze kunnen me nog veel meer vertellen. Misschien, dat u in de verdrukking alleen maar Gods straffende en slaande hand ervaart.
Maar dan mag ik u zeggen: zoals Jozef zijn tranen en zijn hart voor een tijd voor zijn broers verborg, zo doet de Heere dat ook wel eens met ons. Maar dan licht Hij vandaag de sluier op. Hij laat u weten, dat Hij een vaderhart heeft, dat bewogen is. U kunt dat zien in de tranen van Christus als Hij staat voor Jeruzalem. Hij was in zijn ziel bewogen over Jeruzalem. Och, zo roept Hij het haar toe, of gij op deze dag bekende wat tot uw vrede dient. Meer dan Jozef is hier, ook al kan Jakob het niet bekijken. Hij is bewogen over Amsterdam. Hij is bewogen over Nederland.
Jakob luister eens even. Met Jakob bedoel ik dan ook allen, die Gods weg niet kunnen begrijpen. God gaat toch Zijn beloften vervullen. God had gezegd: Ik ben de Heere de God van uw vader Abraham… uw zaad zal wezen als het stof der aarde. En zie Ik ben met u, en Ik zal u behoeden, overal waarheen gij trekken zult, en Ik zal u terugbrengen in dit land; want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik zal gedaan hebben, wat Ik tot u gesproken heb.
Als Jakob nu eens gelet had op alles wat de Heere hem heeft beloofd! En als hij nu eens niet… Ja je hebt voor een ander makkelijk praten. Je moet zelf maar eens in de moeilijkheden zitten. Dat is waar.
Maar als u heel het leven van Jakob overziet, moet u dan niet zeggen: en toch heeft Jakob zich vergist. De Heere vervult Zijn beloften dwars door de nood en de dood heen. O ja het kan er wel eens de schijn van hebben, dat al deze dingen tegen ons zijn. Het kan wel eens zijn, dat al het zichtbare in strijd is met wat de Heere beloofd heeft! Dat is een geweldige aanvechting.
Maar (ook nu is het waar), de Heere zal uitkomst geven. Jakob krijgt al zijn kinderen, inclusief Jozef weer terug. En wat nog veel belangrijker is: hij is door deze weg van verdrukking heen aan de weet gekomen, wie God is. Welnu: welgelukzalig is hij, die de God van Jakob tot zijn hulp heeft, wiens verwachting op de Heere zijn God is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen