Zorg voor jongeren: een bijbelse opdracht

Inleiding
Enkele weken geleden heeft er in de Waarheidsvriend een artikel gestaan onder de titel: 'Zorg voor jongeren: dringend nodig'. De direkte aanleiding was het subsidieverlies waarmee de Hervormd Gereformeerde Jeugdbond (HGJB) te maken heeft. Een hele zorg! Inmiddels hebben we gemerkt dat deze zorg breed wordt meegedragen door gemeenten en kerkeraden. Bemoedigend.
In dit artikel willen we nog wat meer schrijven over onze zorg. We doen dat vanuit het positieve. Niet zozeer vanuit onze zorg over onze inkomsten, maar vanuit onze zorg voor de jongeren. Dat is het diepste motief dat ons als HGJB drijft.
De bedoeling van dit artikel is om de zorg te plaatsen in bijbels licht, door aan te geven dat het om pastorale zorg gaat. Hiermee raken we aan het bekende beeld van de herder en zijn schapen.

De Herder en de herders
Meerdere malen wordt de Heere in de Schrift vergeleken met een herder die zorg draagt voor de kudde (bv. Ps. 80, Jes. 40, Ez. 34). Een treffend beeld dat de unieke verhouding tussen God en Zijn volk tekent. Hij is een trouwe Herder Die Zich tot en met voor de kudde inzet. Dat blijkt tenvolle als Hij de Goede Herder zendt Die Zijn leven voor de schapen stelt (Joh. 10). God is de eigenlijke Pastor van Zijn gemeente.
Tegelijk weten we vanuit de Schrift dat God Zijn herderlijke zorg uitoefent met inschakeling van mensen die als onderherders worden aangesteld. Petrus krijgt na Jezus' opstanding de opdracht om de lammeren te weiden en de schapen te hoeden (Joh. 21 : 15-17). De Heere maakt als de grote Herder gebruik van kleine herders. Hierbij denken we in de eerste plaats aan de ambtsdragers die de roeping hebben om de kudde Gods te weiden (1 Petr. 5 : 2). Tegelijk noem ik ook de niet-ambtsdragers. Vanuit het ambt van alle gelovigen ligt er de opdracht tot onderling pastoraat. Elke gelovige dient iets herderlijks in zich te dragen. Als een geschenk van de Heilige Geest. Dat geldt ouders, leidinggevenden in het kringwerk en in het jeugdwerk. Dat geldt… ja, wie niet binnen de gemeente? U onttrekt zich tot niet aan deze opdracht?

De jongeren
Nu gaat het in dit artikel met name over de jongeren. Zij hebben onze bijzondere zorg nodig. Ze vormen een kwetsbare groep. Zoals in een kudde de lammetjes het meest gevaar lopen, zo ook binnen de gemeente Gods de jongeren. Ze moeten hun plaats binnen de gemeente vinden.
Treffend is dat in Jes. 40 : 11 blijkt dat de Heere speciale aandacht voor het jonge deel van de kudde heeft. Hij vergadert de lammeren in Zijn armen. Hij draagt ze in Zijn schoot. En Hij leidt de zogenden zachtjes. Dat heeft ons veel te zeggen. Als God extra zorg aan de kleinen besteedt, zouden Zijn onderherders dat dan ook niet verplicht zijn? In dit verband denk ik ook aan Paulus' afscheidswoorden aan de ouderlingen van Efeze (Hand. 20 : 28). De apostel vermaant om acht te hebben op de gehele (!) kudde. Dus ook de jongeren. We kunnen het nooit verantwoorden als ze voor ons een wat vergeten groep zijn. Vergeten groepen mogen in de gemeente eigenlijk niet voorkomen. Ik besef dat dit idealiter is gesteld. Maar zijn we in onze bezinning en zorg gericht op de héle kudde?
Jongeren zijn kwetsbaar. Het is niet eenvoudig om in deze tijd de stem van de Goede Herder te leren herkennen èn… gehoorzamen. Er klinken immers zoveel stemmen. Wie eerlijk naar jongeren luistert, merkt hoe de invloed van de tijdgeest op hen inwerkt. Het moderne levensgevoel gaat niet met een keurige boog om de kerk heen, maar slaat dwars door onze gemeenten en gezinnen heen. Jongeren staan op de tocht. Dat is meer dan een kreet. Dat is realiteit. We kunnen er onze zorgen over hebben. Beter is: zorg dragen voor onze jongeren. Achter de grote Herder aan.

Bewogenheid
Nodig is een bewogen hart. Als Jezus in Matth. 9 de schare ziet, wordt Hij innerlijk met ontferming bewogen. Er breekt van binnen iets bij Hem. Hij ziet de scharen als schapen zonder herder. Dezelfde bewogenheid horen we in Ez. 34 als God de leiders van Israël aanklaagt als ontrouwe herders die zichzelf weiden in plaats van Zijn schapen. God heeft hart voor de schapen. Zijn liefde gaat naar de kudde, inclusief de jongeren, uit. Als wij dichtbij het hart van de Heere leven, wordt ook ons hart door die bewogenheid geraakt. We leren jongeren door de ogen van de Heere Jezus zien. Die groep op de achterste bank van de kerk of op de gaanderij, die wel eens ergernis wekt. Of die jongeren die we in de diensten en op de catechisatie missen (missen we ze echt?).
Bij het herdersschap behoort een herdershart. Anders vervallen we in de huurlingenmentaliteit. De waarachtige bewogenheid ontbreekt. Zolang de zorg voor jongeren ons niet te veel kost, kunnen we aandacht voor hen opbrengen. Maar zodra ze vragen gaan stellen, zodra ze zich kritisch uitlaten, houdt onze zorg op omdat de ergernis het wint.
Kernvraag is: zijn we bewogen met het geestelijk welzijn van onze jongeren? We zijn toch niet tevreden als ze maar in de kerk zijn, en wat in het gareel lopen? Het gaat er om dat ze Christus leren kennen om door Hem verzoend te worden met God. Het komt er op aan dat ze in de wirwar van vragen in deze tijd het spoor van Gods inzettingen vinden. Is dat onze zorg als kerkeraden, als ouders, als leidinggevenden, als ouderen en bejaarden (u kunt in de voorbede voor jongeren veel betekenen)? Bewogenheid – daarmee staat of valt de zorg voor jongeren.

Aandacht
Hoe bewogenheid blijkt? In aandacht De herder houdt zijn schapen in het oog. Het ontgaat hem niet als een van de dieren afdwaalt. Of als een lammetje niet gezond is. Hij is op zoek naar gezond voedsel en water. Hij gaat voor zijn kudde uit zodat de dieren alleen maar behoeven te volgen. Stuk voor stuk leerzame trekken met het oog op de zorg voor elkaar c.q. de jongeren. Laten we een open oog hebben voor het jonge deel van de gemeente. Aandacht geven aan hun vragen en moeilijkheden. Proberen om het Woord zó door te geven dat het door hen wordt begrepen en verstaan. Door heldere taal te gebruiken. Laten we ook met liefde aansporen tot bekering. Als de God van het verbond heeft de Heere recht op ons leven. Juist binnen de gemeente zijn jongeren niet blanco, maar gestempeld met Gods teken en zegel. Daarbij behoeven we de ernst van het evangelie niet te verzwijgen. Dat mag zelfs niet. Hun eeuwige bestemming staat op het spel. Wat is het belangrijk om iets te laten zien van Gods opzoekende liefde, en van de heilzaamheid van Zijn geboden. Dat wil niet zeggen dat we altijd op alle vragen een antwoord hebben. Als we maar voor de jongeren openstaan. Voor de groep. En voor de enkeling. Herderlijke zorg moet zich soms richten op de ene. Wat kan die ene jongen of dat ene meisje in de problemen gekomen zijn. Door een groot verdriet of door een teleurstelling. Of door een verslavende macht. Of door een bepaalde zonde. Of door een geestelijke krisis. Dan is zo mogelijk nog meer aandacht en zorg nodig.
Als we de roeping tot zorg voor jongeren verstaan, zal dat te merken zijn. Aan de agenda van de kerkeraad. Van tijd tot tijd staat het jeugdwerk geagendeerd. Aan de tijd die we als ouders vrijmaken voor onze kinderen. Kunnen ze bij ons terecht? Aan de bezinning binnen het jeugdwerk op de vraag wat het doel van ons bezig-zijn is. En op de vraag hoe we nog meer jongeren kunnen bereiken. Zorg voor jongeren zal ook blijken – dat het allermeest – in een vurig gebed tot de God van het verbond, of Hij onze jongeren bewaren wil bij Zijn Woord en dienst.
Zorg voor jongeren: een bijbelse opdracht. En van daaruit: ons aller zorg.

ds. J.C. Schuurman
2e voorz. HGJB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen