Zorg voor jongeren opdracht van de kerk!
Bij het Oudtestamentische Pascha stelden jongeren kennelijk vragen. We lezen in het boek Exodus: 'wanneer uw kinderen tot u zullen zeggen, wat hebt gij daar voor een dienst, zo zult gij zeggen: "dit is den Heere een Paasoffer".' (Ex. 12 : 26)
Ouderen gaven de fakkel over aan de jongeren en bepaalden hen bij het meest wezenlijke in het godsdienstige leven van het volk, namelijk de uitleiding uit het diensthuis in Egypte, de doorleiding in de woestijn en uiteindelijk de beloofde intocht in Kanaän.
Pascha, teken van uittocht, teken van Gods wonderbare uitredding. Dat moest telkens worden herdacht. Het was den Heere een Paasoffer. Het ging daarin ook om de verheerlijking van Zijn naam.
Zo staat de kerk de eeuwen door in de estafetteloop van de geslachten. Ouderen – ze waren ooit jongeren – geven de fakkel door aan de komende generatie. Zij zullen de jongeren bepalen bij de kern van het christelijke geloof, bij datgene, waar het ècht om gaat. Zij zullen hen wijzen op de Schriften, ons van God gegeven; de Schriften, waarin de Heere Zichzelf openbaart in Zijn daden van verlossing en bevrijding; maar ook de Schriften, waarin de Heere ons oproept te wandelen in het spoor van Zijn geboden en inzettingen.
Ouderen mogen zo dienen als wegwijzers naar de Schriften, als wegwijzers, die hopelijk zelf de weg ook meegaan. Het lijkt zo langzamerhand een afgesleten uitdrukking te worden als we zeggen, dat we in moeilijke tijden leven en dat het niet eenvoudig is om de fakkel over te dragen aan het jongere geslacht. Zien we niet allerwegen ook jongeren de kerk de rug toekeren? Laten we oppassen voor doemdenken in deze. We lezen in het Oude Testament ook het vertroostende woord, dat er nog vele goede dingen in Juda waren. Dat mogen we ook vandaag stellen, als het gaat om de jonge generatie. Ook vandaag zijn er door Gods genade nog duizenden jongeren, die van harte willen meeleven met de kerkelijke gemeente, waartoe ze behoren en met de kerk in het algemeen. Maar ze staan wel op een heel bijzondere wijze in de windvang van de tijd. Aan alle kanten wordt aan hen getrokken. De mogelijkheden om zich uit te leven in de wereld zijn legio en de zonde boeit nu eenmaal, in tweeërlei zin van het woord: de zonde heeft het hart van ons mensen mee, maar ze slaat ook in boeien. Daarom hebben jongeren – èn ouderen trouwens – nodig om samen ook vastgehouden te worden. Hoe zou dat beter kunnen, dan wanneer het Woord ons grijpt, vastpakt en niet meer loslaat!
Welnu, zo zal de kerk zorg hebben voor jongeren. Zo heeft de kerk een opdracht om ook met de jongeren bezig te zijn.
Is de kerk, liever nog, is de gemeente een stad op een berg en een licht op een kandelaar, die niet verborgen kan blijven?
Is de kerk, is de gemeente, een ark, waar veiligheid geboden wordt in de stormen van de tijd?
Het werk onder jongeren is altijd, maar zeker ook vandaag, een hoogst verantwoordelijk werk. Jongeren vragen duidelijkheid, eerlijkheid, maar willen ook zien een hart, dat klopt voor de dienst des Heeren. In het bezig zijn met en onder jongeren zal er ook echt weleens een steekje vallen. Als ons aller intentie maar is om, in gebondenheid aan de Schrift en, wat ons betreft, in overeenstemming met de belijdenis der kerk van de Reformatie, jongeren te houden in het spoor van het Woord om hun zo betrouwbare richting te geven in het leven.
Het mag tot dankbaarheid stemmen – en het is een grote verantwoordelijkheid – dat we voor het werk onder onze jongeren het eigen hervormd gereformeerde werk hebben. Hoeveel toegewijde werkers, hetzij in vaste dienst, hetzij als vrijwilliger – zomaar op zaterdagavonden, als jeugdouderling of als jeugdwerkleider in een gemeente – zetten zich niet in om te tonen, dat jongeren ons als kerk, ons als gemeente een zorg zijn.
De kerk heeft niet alleen zorgen óver jongeren, maar ook zorg vóór jongeren. En als jongeren dan ook vandaag vragen 'wat hebt ge daar voor een dienst', dan zullen we zeggen: dat is de Heere een offer! Het gaat om het centrale van de ere-dienst.
Allen, die in het jeugdwerk bezig zijn mogen zich verzekerd weten van voorbede en meeleven van de hele gemeente. Ja toch?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 november 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 november 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's