Van overgave tot overvloed

Het was een ontmoeting om nooit te vergeten. Jozef had gezegd: nader tot mij. Ze konden het eerst niet geloven, maar toen moesten zij het wel geloven. Hij was het echt. Hun broer, die zij als slaaf naar Egypte verkocht hadden. O en hij verstootte hen niet. Hij vond in gunst en niet in wraak zijn lust. Ze waren eerst sprakeloos geweest. En wat hij toen allemaal tegen hen zei: 'Wees niet bekommerd, er zijn twee jaren van honger geweest en er zullen er nog vijf volgen. Maar God heeft mij voor uw aangezicht heen gezonden om u een overblijfsel te stellen op de aarde en om u bij het leven te behouden door een grote verlossing'. Maar zij hadden hem toch als slaaf naar Egypte verkocht. Nee, zegt Jozef, gij hebt mij hierheen niet gezonden maar God zelf... Haast u en trek op tot mijn vader en ga het hem vertellen.
Zo gezegd, zo gedaan. De zonen van Jakob gaan naar huis. Met de overvloed van Jozef. Toen boodschapten zij hem… Ze vielen met de deur in huis. Jozef leeft nog… (Ja wat meer is: Jezus leeft nog…) ook is hij regeerder in gans Egypteland…
Toen bezweek zijn hart. Toen verkilde, versteende zijn hart. In plaats dat het warm werd van binnen, werd het koud. Hij geloofde hen niet. Het was te mooi om waar te zijn.
En wat is onze reactie bij het horen van het Evangelie?
Vinden wij het misschien ook te mooi om waar te zijn?
Maar toen zij tot hem gesproken hadden al de woorden van Jozef, die hij tot hen gesproken had… Wat denkt u, die zonen van Jakob raakten niet uitgepraat over alles wat Jozef tot hen gezegd had. Ze hadden het zelf uit zijn mond gehoord. Het waren geen fabeltjes. Ze waren eerst zelf ook met stomheid geslagen. Maar luister, wij dachten dat hij ons misschien wel zou doden, maar toen ging hij ons troosten. God heeft mij voor uw aangezicht gezonden om u in het leven te behouden. En kijk eens wat we mochten meenemen. Al die wagens. Daarop mag u straks naar Jozef toe. En kijk eens naar al dat voedsel en naar die wisselkleren en die geldstukken. Het kan gewoon niet op. Overvloed!
Toen Jakob dat allemaal hoorde en zag, zo werd de geest (de ruach) van Jakob hun vader levendig. Door wat hij hoort en ziet wordt een geest van leven in hem geblazen. Hij kan wel zingen: 'Ik zal nu ik mag ademhalen na zoveel bange tegenspoed, al mijn geloften U betalen, U die in nood mij hebt behoed'. Het horen en zien van wat Jozef gezegd en gedaan heeft betekent voor hem geest en leven.
En ziet, meer dan Jozef is hier. Jezus leeft en Hij zal heersen van de zee tot aan de zee en van de rivieren tot aan de einden der aarde. U hoorde er misschien nog steeds niet van op. Of u zegt: het is te mooi om waar te zijn. Wel luister dan naar dit woord. U hebt door uw ongehoorzaamheid tegenover God iets gedaan, wat overeen komt met wat de zonen van Jakob hebben gedaan met hun broeder Jozef. U hebt door uw ongehoorzaamheid hem tot een slaaf gemaakt, die kruipt onder de geselslagen, die wij hebben verdiend. Maar God heeft Hem gezonden om een overblijfsel te stellen op de aarde en om u bij het leven te behouden. En kijk eens naar al de goederen, die Hij heeft meegegeven. Bekering en vergeving van uw zonden. Verlossing van de zonde. Bevrijding uit de verslaving en de verloedering. Leven voor God en met God tot in alle eeuwigheid.
Ja, Hij heeft ook nog wagens meegestuurd. Om u te dragen. Bent u net zo kreupel als Jakob, het was voor Jozef geen bezwaar, het is ook voor Jezus geen bezwaar. Erskine zegt ergens: 'Die van de wolken zijn wagen maakt weet zelfs nog wel van de duisternis en de donkerheid in ons leven een wagen te maken om daardoor tot ons te komen'. Maar zo kan Hij ook wagens maken om ons tot Hem te brengen. Hij is het die immers alle dingen doet medewerken ten goede, namelijk voor hen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn. Wie zijn dat dan? Dat is Jakob en allen, die het geleerd hebben door schade en schande om alles uit handen te geven. Zo behaagt het de Heere om terneergeslagen zielen uit hun nood en dood op te heffen. Juist tot armoedzaaiers komt Hij om te zeggen: Jezus leeft. Jozef is dood gewaand, maar hij bleek te leven. Jezus is dood geweest en ziet Hij is levend tot in alle eeuwigheid. En Hij heeft alle macht in hemel en op aarde.
En Israël zeide: het is genoeg, het is veel te veel, ik kan het niet op. Wat ze hem allemaal vertellen en wat hij ziet, overtuigt meer dan genoeg.
Als de Heere door Zijn Geest de schatten uit de voorraadschuren van de meerdere Jozef voor ons opent, dan zeggen we met Jakob: het is genoeg. Ik kan het niet op. Dan geloof je niet voor een klein beetje, nee, dan stroomt het over. Dan word je vol van de Heere.
Jakob zegt: het is genoeg! Mijn zoon Jozef leeft nog! Ik zal gaan en hem zien eer ik sterf. 22 jaar heeft hij hem dood gewaand. Dit was voor Jakob vooral een wonder, nadat hij zijn zonen had mogen overgeven in de handen van God de Almachtige. Hij is niet beschaamd. Hij krijgt al zijn kinderen weer terug. 'Ik zal gaan en hem zien eer ik sterf'. Daardoor wordt zijn sterven anders dan hij wel eens had gezegd.
Als de Heere de voorraadschuren van Zijn genade voor ons opent, dan komt het verlangen, geboren uit de liefde tot de Heere Jezus: dat ik Hem kenne en de kracht van Zijn opstanding. Dat ik Hem mag ontmoeten. Dat is het verlangen van de bruid. Ze gaat naar haar Bruidegom op zoek. Net zo lang totdat zij Hem gevonden heeft. Wat hebben wij voordat wij sterven gaan in de grond van de zaak meer te verlangen dan Jezus te ontmoeten. Ik zal gaan en Hem zien eer ik sterf. Aan Hem hebt u genoeg in het leven en in het sterven. En wat daarboven is: hoe zal de Heere ons niet met Hem alle dingen schenken. Halleluja.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen