Door broederhand geleid

Wie gun je meer de zaligheid dan degenen, die je het meest lief zijn. Dat zeggen we doorgaans gemakkelijker tegen vreemden, dan tegen eigen familieleden. Merkwaardig is dat toch. Tegen broers of zussen, die ook kerkelijk meelevend zijn doen we het wellicht nog wel. Omdat zij het ook doen. Maar hoe zit het met de broers en zussen, die heel anders denken dan wij, of die nergens meer aan doen, zoals dat heet. Hoe moeilijk valt ons dan het spreken over Jezus en de zaligheid, die alleen in Hem te vinden is. Hoe dikwijls moeten we onszelf er niet op betrappen, dat we om de lieve vrede wil maar onze mond houden. We zijn zo slap, ja, misschien moet ik wel zeggen, wat zijn we laf, om de naam van de enige Zaligmaker te verzwijgen tegenover onze gezinsleden, familieleden.
Dat het ook anders kan zien we in de geschiedenis van het leven van Simon Petrus. En hij leidde hem tot Jezus. Andreas, zijn broer, was samen met een andere discipel van Johannes de Doper, waarschijnlijk Johannes de latere apostel, door hun meester op Jezus gewezen. Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt! En ze zijn achter Hem aangegaan als een heerlijke prediking voor ons ook, dat het niet om Johannes de Doper gaat, maar om de Christus der Schriften. Hem te kennen is immers het ware leven, in Hem te geloven is de enige poort tot de zaligheid, omdat Hij, en Hij alleen redt van de zonde. Ze hebben Hem leren kennen als de Zaligmaker. Onvergetelijk uur. Het uur van Gods welbehagen, wanneer door de Heilige Geest Christus in ons leven geopenbaard wordt. Daarover is niet te zwijgen. Andreas gaat dan niet bij vreemden zitten praten. Onmiddellijk na de ontmoeting met Jezus zoekt hij zijn broer Simon Petrus op. En hij roept het uit: Wij hebben de Messias gevonden. De Gezalfde des HEEREN. Het licht van Gods genade wordt niet verborgen in de binnenkamer van het hart. Het breekt door en het breekt eruit in de machtige roep naar zijn broer: Wij hebben de Christus gevonden. Christus, Die het Lam Gods is, Dat de zonde der wereld wegneemt. Met dat laatste heeft de komst van de Heere Jezus in ons ­vlees alles te maken. Met de zonde. En dat niet in de eerste plaats vanwege de gebrokenheid in deze wereld, dat is 'slechts' een gevolg van de zonde. De zonde als breuk met God in ons leven heel persoonlijk.
Vanuit deze grootse ontdekking leidt nu Andreas Petrus naar Jezus. Wat een wonder is dat. Wanneer we zo de hand Gods mogen zijn, de hand van de trekkende liefde Gods, waardoor zondaren aan de voeten van Christus terecht komen en zalig worden, gered worden van hun zonde.
Maar dan worden onze ogen niet gericht op Simon Petrus, hoe hij zich bevindt en wat hij ervaart. We worden door de Heilige Geest gericht op Jezus. En dan blijkt de ontmoeting niet minder te zijn dan een confrontatie. En Jezus hem aanziende, zeide: Gij zijt Simon, de zoon van Jonas. In de ontmoeting met Jezus gaat het niet om een onderhoudende conversatie. De werkelijkheid van ons leven komt openbaar in de confrontatie met het Lam Gods, Dat gekomen is om het offer der verzoening te brengen vanwege onze zonde en schuld. Dan is de eerste die spreekt niet Petrus, maar Jezus zelf. Hij vraagt niet, wie hij is. Hij vraagt niet waarom hij komt. Hij richt een pijl van genade ontdekkend op het hart van de broer van Andreas. Gij zijt Simon, de zoon van Jonas. De liefde van Christus blijkt hier heel gericht te zijn. Hij weet, wie tot Hem komt. Simon is één van de gekenden des HEEREN, wier namen staan geschreven in het boek des levens des Lams. Simon is reeds bekend bij Jezus. En omdat Jezus Simon kende, en al de Zijnen, die Hem door de Vader gegeven zijn, daarom is Hij nu hier op aarde gekomen als het Lam Gods. Simon. Zijn naam betekent de horende. Het geeft iets van zijn aard weer. Het is de man, die zich laat leiden door de impulsen, die op hem afkomen. Hij is iemand, die zich overal meteen bovenop werpt, of meteen onderuit gaat, wanneer hij tegenwind krijgt. Een impulsieve geest. Maar is dat niet ons aller beeld van nature? Hoe we het ook toedekken met een alleszins godsdienstig kleed, de Geest door het woord van Christus ontdekt aan deze impulsieve geest van ons, die zich laat leiden door de geest uit de afgrond. Simon zijn is hetzelfde als zondaar zijn. Dat worden we in de confrontatie met Jezus. En iets verbergen voor Hem gaat niet. Jezus blijkt Simon reeds te kennen. Zondaar zijn, dat is God kwijt zijn en derhalve de vaste Geest van God kwijt zijn. Dat wil ook zeggen, dat we voor onszelf leven en niet voor God en Zijn eer. Daarvoor moet geboet worden. Wat een wonder, wanneer we dan door de Geest oog en hart krijgen voor Hem, Die ons confronteert met ons zondaar zijn. Dan blijkt de Naam van Jezus niet alleen de gerechtigheid van God zichtbaar te maken, maar ook de eeuwige liefde van God tot verloren mensen. Dan krijgt Simon een nieuwe naam. Ook al ligt dat nog in de toekomst. Maar de nieuwe naam is er dan toch maar: Petrus. Deze komt terug in de belijdenis van hem: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God. Een zondaar niet alleen ontdekt aan zijn zondig bestaan voor de heilige God, maar ook ontdekt aan de onbegrijpelijke rijkdom van de ene Naam onder de hemel gegeven tot zaligheid: Jezus. Kent u deze Naam? In zijn twee zijden? Zalig is hij, die gaat belijden, dat deze Jezus, door Johannes aangewezen als het Lam Gods, de Christus is, niet alleen voor anderen, maar ook voor mij, voor hemzelf. Verlost van zonde uit louter genade om deze Jezus' wil tot Wie hij of zij geleid is door de trekkende liefde Gods. En hij leidde hem tot Jezus.

Joh. Post, Ederveen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen