Globaal bekeken

In een folder van het Nederlands Artsenverbond troffen we de volledige 'eed van Hippocrates', vertaald uit het Corpus Hippocratum door dr. W.G.M. Witkam.

'Ik zweer en onderschrijf, dat ik deze Eed (belofte), zolang ik mag beschikken over mijn vermogens en verstandelijk inzicht, ten einde toe zal houden.
Ik zal iemand, die mijn leermeester in de geneeskunst is geweest, beschouwen als een familielid en belangeloos terzijde staan. Diens kinderen zullen voor mij zijn als broeders, die ik desgevraagd op mijn beurt, zonder daarvoor vergoeding te vragen, in de geneeskunst zal opleiden.
Mijn onderricht zal ik geven aan hen, samen met mijn eigen kinderen en aan de studenten, die onderworpen zijn aan de plicht tot geheimhouding, maar niet aan buitenstaanders.
Ik zal mijn voorschriften geven naar beste weten en kunnen, tot welzijn van de patiënten en ik zal hen behoeden voor alles, wat schadelijk en verkeerd is.
Ik zal niemand, die mij daarom vraagt, helpen aan een dodelijk brouwsel, noch zal ik uit eigen beweging met een advies daartoe komen. Ook zal ik geen enkele vrouw helpen aan een giftige zetpil.
Onberispelijk en godvrezend zal zowel mijn privé-leven zijn als de uitoefening van mijn beroep.
Ik zal geen behandelingen uitvoeren, die niet tot mijn competentie behoren, maar zonodig plaats maken voor hen, die wel ter zake kundig zijn.
Indien ik mij begeef op het privé terrein van de patiënten zal ik dat doen ter genezing, mij verre houdend van alle misbruik van mijn positie in mijn houding tegenover vrouwen en mannen, met name op seksueel gebied.
Al wat ik als hulpverlener zal zien of horen, ook van het privé-leven van de patiënten, zal ik voor mij houden, in de overtuiging dat zulke dingen geheim moeten blijven.
De achting van alle mensen voor mijn levenswijze en beroepsuitoefening moge voor altijd mijn deel zijn, indien ik deze Eed (belofte) nakom en niet verbreek.
Bij overtreding en meineed echter moge het tegendeel mij overkomen.
Zo waarlijk helpe mij God Almachtig (Dat beloof ik).'

Toen we op kerkhistorische reis naar Italië gesproken hadden over het proces tegen Galileo Galilei (zie Whvr. 24 okt.), werd de vraag gesteld of de R.K. Kerk ooit Galilei had gerehabiliteerd. Nog maar nauwelijks thuis, berichtten de bladen 'Paus neemt veroordeling Galileo Galilei terug'. Hier volgt het bericht uit het Nederlands Dagblad:

'Paus Johannes Paulus II heeft zaterdag formeel erkend, dat de Rooms-katholieke kerk het bij het verkeerde eind had toen zij Galileo veroordeelde, omdat hij aanvoerde dat de aarde niet het middelpunt van het universum was, maar om de zon draaide.
De veroordeling van Galileo vloeide voortuiteen "tragisch wederzijds misverstand" en werd het symbool van "de vermeende verwerping van wetenschappelijke vooruitgang" door de kerk, aldus de paus in een toespraak tot de Pontificale Academie van Wetenschappen.
De toespraak is het definitieve woord van het Vaticaan over de zaak, bijna vier eeuwen nadat de astronoom schuldig werd bevonden aan schennis van de kerkelijke leer dat de zon om de aarde draaide. De kerkelijke inquisitie dwong Galileo, die leefde van 1564 tot 1642, in 1633 te zeggen dat hij zijn verklaringen "herriep, vervloekte en verafschuwde".
De paus hield de toespraak na dertien jaar onderzoek van Rooms-katholieke geestelijken, die door Johannes Paulus zelf met deze taak waren belast. De theologen van die tijd, die volhielden dat de aarde "de centrale positie" innam, hadden het bij het verkeerde eind door te denken dat de "letterlijke interpretatie van de Heilige Schrift" de fysieke wereld verklaart, zei Johannes Paulus. In wezen zijn er twee rijken van kennis, vervolgde de paus, "één dat zijn bron in de Openbaring heeft en één dat de rede op eigen kracht kan ontdekken". Beide rijken verschillen, maar zijn verenigbaar.
De natuurkundige Giogio Salvini, voorzitter van de Academie van Lincei in Rome, waarvan Galileo lid was, noemde de pauselijke rede "niet alleen eerherstel, maar ook een erkenning van fouten en van schuld, waarop lange tijd is gewacht".'

Geknipt uit Israël Magazine:

'Toen de bekende econoom Milton Friedman met Meir Tamari kennismaakte en vernam dat de laatste een boek had geschreven over joodse ethiek in het zakenleven, reageerde Friedman met de opmerking: "dat zal dan wel een heel dun boekje zijn".'

Bij Dankdag herinnerde een predikant in zijn wijkbericht nog eens aan de versregel van Revius:

'De weduwe, die wierp twee stukskens in de kist,
Geprezen is van Hem, die hare voorraad wist;
Elks gaaf is aangenaam, die déélt naardat hij heeft!
God rekent niet hoeveel, maar van hoeveel men geeft.'

Dr. Willem B. Drees, kleinzoon van 'Vader Drees' is behalve fysicus ook theoloog. Dat laatste verbaast kennelijk mensen. Hij zegt erover in Hervormd Nederland:

'Ik heb wel vaak in reacties op mijn proefschrift de vraag gekregen: een Drees die in de theologie zit, dat kan toch eigenlijk niet? Het past niet in het beeld dat men van mijn bekende grootvader heeft. Dat ergert me. Kleinkinderen van een bekende grootvader hebben nog drie andere grootouders. Er zijn meer invloeden in mijn leven dan die van degene die bij een breed publiek het meest in het oog valt.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen