Stichting Steunfonds

Binnen de kring van hervormd-gereformeerde gemeenten bestaat en functioneert sinds 1974 de Stichting Steunfonds. De officiële naam van de Stichting is een hele mond vol: 'Stichting Steunfonds Hervormd-Gereformeerde Emeriti-Predikanten en hun Weduwen en Wezen'. Maar wat te denken van de naam van de voorgangster van de Stichting, die tot 1974 werkzaam is geweest: 'Commissie tot inzameling, administratie en verdeeling van de Oudejaarsavondcollecten, andere collecten, giften en bijdragen van de Gereformeerde Kerkeraden, groepen en personen in de Hervormde Kerk, bestemd tot leniging van den nood van Emeriti-predikanten en hunne Weduwen en Weezen, die hunne gemeenten het Evangelie hebben gediend'? In elk geval heeft deze toch wel heel lange naam het voordeel dat direct duidelijk is wat het werk en de doelstelling van deze Commissie is geweest en wie haar doelgroepen waren.
Oudere lezers van de Waarheidsvriend, met name de ambtsdragers onder hen, zullen zich de naam en het werk van deze Commissie nog wel herinneren. En mogelijk ook nog de namen van hen die ten tijde van het ontstaan van de Commissie en de eerste decennia daarna haar leden waren. We noemen in dit verband o.a. de namen van ds. R. Bartlema, ds. I. Kievit, prof. dr. J.A.C. van Leeuwen, prof. dr. J. Severijn en dhr. J. Weener.
Het is overigens niet de bedoeling van dit artikeltje het verloop van het werk van de Commissie uitvoerig weer te geven. We kunnen volstaan met de constatering dat de Commissie in een tijd, waarin de door de overheid en vanwege de kerk verstrekte pensioenvoorzieningen van de dienaren van het Evangelie en hun nagelaten betrekkingen zeer schraal waren, noodzakelijk en zegenrijk werk heeft verricht.
Gelukkig echter kwam enige tijd na de tweede wereldoorlog langzamerhand een grote verbetering van de pensioenregelingen en -voorzieningen tot stand. De invoering van overheidswege van de AOW/AWW samen met de aan de hoogte van het laatstgenoten traktement gekoppelde pensioenvoorzieningen vanwege de kerk maakte en maakt dat over het algemeen niet meer van 'den nood van Emeritipredikanten en hunne Weduwen en Weezen' gesproken kan worden. Vandaar dat het werk van genoemde Commissie als geformuleerd in haar naam (inzameling, administratie en verdeling van de Oudejaarsavondkollekten) ter aanvulling van de bestaande pensioenen in feite overbodig werd. De Commissie trok in 1974 hieruit de nodige consequenties. Ze stopte met het 'inzamelen' van kollekten, bijdragen en giften op de oudejaarsavond. Eveneens beëindigde ze de verstrekking van structurele bijdragen als aanvulling op de pensioenen van emeriti-predikanten en predikantsweduwen. Dit laatste overigens met behoud – door een beperkt aantal personen – van tot dusver voor hen traditioneel geworden periodieke, maar onverplichte 'handreikingen'
Intussen was in de loop der jaren een bescheiden kapitaal vergaard. De Commissie besloot dit kapitaal in tact te laten en de rente daarvan te gebruiken voor het lenigen van noden, die meer op het sociale vlak liggen. Voor de verwezenlijking hiervan werd de Commissie omgezet in een rechtspersoonlijkheid bezittende Stichting, die de in de eerste alinea genoemde mondvolle naam draagt.
Allen nu, die zich tot de eerder genoemde doelgroepen rekenen, kunnen en mogen in bepaalde omstandigheden een beroep doen op het fonds van de Stichting, Die 'bepaalde' omstandigheden zijn niet in nauwkeurig omschreven regels vastgelegd. Wel kunnen ter verduidelijking enkele voorbeelden worden genoemd.
Ten gevolge van ziekte of een handicap moeten er kosten gemaakt worden, die niet gedekt worden door een ziektekostenverzekering, de AWBZ of anderszins, terwijl men niet of nauwelijks in staat is zelf in deze kosten te voorzien.
Verder kan de begrafenis van bijv. de echtgenoot de achterblijvende weduwe plotseling voor uitgaven plaatsen waarvoor geen voorziening getroffen is. Ook valt te denken aan kosten die gemaakt moeten worden, wanneer een verhuizing met de nasleep daarvan op handen is.
Kortom, het gaat in die 'bepaalde' omstandigheden om incidentele uitgaven, waarvoor geen voorziening aanwezig is. In die situaties wil de Stichting Steunfonds functioneren als een sociaal fonds.
Hierbij dient men te weten dat het bestuur van de Stichting in voorkomende situaties overleg pleegt met de Commissie Individuele Hulpverlening van de Generale Diakonale Raad, i.c. met de uitvoerend functionaris van deze Commissie, dhr. Enklaar. Het omgekeerde komt trouwens ook voor. Deze Commissie, die het geheel van de kerk dient, beheert en besteedt namelijk een deel van de opbrengst van de verplichte jaarlijkse kollekte voor noodlijdende gemeenten. En bij die besteding gaat het doorgaans om soortgelijke doeleinden als de Stichting Steunfonds voor ogen heeft. In een aantal situaties werken Commissie en Stichting heel gericht samen.
Verder wordt nog opgemerkt dat het bestuur van de Stichting op gelijke wijze als bij de zorg voor predikantsweduwen zich betrokken weet bij de zorg voor gescheiden predikantsvrouwen.
Ten overvloede wellicht, maar niet minder belangrijk! Zij, die met het bestuur in bepaalde omstandigheden in contact wensen te treden, kunnen verzekerd zijn van discretie. De kring van ingewijden wordt bewust heel klein gehouden. Ze bestaat in feite uit de vijf bestuursleden van de Stichting, t.w.: ds. J. Smit te Hilversum (voorzitter), ds. C.J.P. Lam te Ede (secretaris/penningmeester), ds. mr. J. Haeck te Hoevelaken, ds. R.J. van de Hoef te Ede en mevr. C. Westerveen-van Rees te Driebergen.
Het adres van de Stichting is dat van de secretaris: Lange Akkers 83, 6711 TL Ede, tel. 08380-16076.

C.J.P. Lam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen