Als ik Hem maar kenne…

Niemand heeft het eeuwige leven, zeggen de mensen soms, als ze horen dat iemand op hoge leeftijd is overleden. Daarmee bedoelen ze: alle mensen moeten vroeg of laat sterven. Dit leven – een schone gave van onze goede Schepper, duurt niet onbeperkt. Het houdt een keer op.
En nu spreekt de Heere Jezus hier, in het Hogepriesterlijk gebed, tòch over eeuwig leven! Waar komt dat vandaan? Het komt bij God vandaan. HIJ schenkt, uit goedheid, zonder peil, ons 't eeuwig zalig leven. En het is verdiend door Hem Die hier staat voor de poorten van de dood. En Die kort daarvoor, bij een open graf gezegd heeft: Ik ben de Opstanding en het Leven.
Hij is als de eeuwig Levende in deze wereld gekomen om de macht van de dood te breken en het leven aan het licht te brengen. Hoewel Hij niet hóefde te sterven, heeft Hij Zich vrijwillig aan de macht van de dood onderworpen om mensen die midden in de dood liggen, het leven te kunnen geven.
Het eeuwige leven – is dat iets voor later? Begint dat wanneer dit leven eindigt, wanneer wij voorgoed onze ogen sluiten?
Dat verwijt heeft de kerk vaak getroffen. Dat ze alleen maar gericht was op de eeuwigheid. Dat ze alleen maar een boodschap had voor het leven ná dit leven. Een troostprijs voor het ellendige bestaan hier en nu.
Maar het is een vergissing. Want het eeuwige leven, dat ons verkondigd wordt, begint niet straks, het begint in dit leven al.
Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, bidt de Heere Jezus.
Kennen – een woord dat sterk gedevalueerd is. Ken je hem? vragen we aan elkaar. Ja, ik ken die persoon wel, ik heb hem weleens ontmoet.
Maar dat is het bijbelse kennen niet. Dat gaat dieper. Dat is een relatie, een intieme relatie onderhouden, elkaar dóór en dóór kennen. Zoals vrienden elkaar kennen, die elkaar volkomen vertrouwen en elkaar alles toevertrouwen. Zoals man en vrouw elkaar kennen, tot in de beleving van de diepste liefde.
Dat is geen kleinigheid, dat mensen zó God mogen kennnen! Zó vertrouwelijk met Hem mogen omgaan! Daar hebben wij het niet naar gemaakt. Eens hebben we God gekend. Adam in het paradijs kende de Heere. Maar dat is niet lang zo gebleven. Hij heeft de band met de Heere doorgesneden. Hij is van God vervreemd geraakt. En sinds die rampzalige dag kennen we God niet meer…
Het zou toch geen wonder zijn, als wij God niet meer willen kennen, dat de Heere ook onkenbaar bleef voor ons? Als iemand met wie je goed was, keer op keer zijn hoofd omdraait, dan groet je hem op den duur toch óók niet meer? Als hij jou niet wil zien, dan kijkje uiteindelijk ook niet meer naar hèm om.
Maar zo heeft de Heere niet met ons gehandeld. Wij willen Hem niet meer kennen, maar Hij wil met ons kennismaken. Hij heeft Zich al aan ons voorgesteld toen we gedoopt zijn. En Hij laat ons leven bij Zijn Woord. Opdat we Hem zouden leren kennen, en opdat we de kennismaking zouden voortzetten en verdiepen.
Hem te kennen, daar is alles aan gelegen, daar hangt onze eeuwige zaligheid van af. Want dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God.
Mag dat vandaag nog gezegd worden, dat er maar één waarachtige God is? Want er zijn wat Godsbeelden in omloop! En het schijnt ontzettend belangrijk te zijn, wat wij mensen van God vinden en hoe wij ons God voorstellen. En de ander, die een andere god dient, of die God op zijn manier dient, mag daarom niet veroordeeld worden, want die bedoelt het toch ook goed? Mag de Heere Jezus het dan misschien zeggen? Want als er Eén is Die God kent, Eén Die weet Wie God is, dan HIJ! Hij zegt tegen Zijn Vader: U bent de enige waarachtige God. Er is er maar Eén zo en Hij duldt geen ander naast of boven Zich. En Hij is de Waarachtige, de Betrouwbare, de God op Wie wij áánkunnen.
Daar zit het bij ons op vast… Wij denken dat de Heere onbetrouwbaar is. Daar is alle ellende mee begonnen, dat we de leugenaar van den beginne hebben geloofd en de waarachtige God tot een leugenaar hebben gemaakt.
En nu moeten we het opnieuw leren, dat God waarachtig is. Dat we Hem op Zijn Woord kunnen geloven. Uw macht is groot. Uw trouw zal nooit vergaan, al wat gij ooit beloofd hebt, zal bestaan.
Hoe weten we dat, dat Hij de waarachtige God is? Wel, dat zegt HIJ, Die hier spreekt en Die Hem kent. Jezus Christus Die Gij gezonden hebt.
God kennen en Christus kennen, dat zijn niet twee dingen. Dat is onafscheidelijk met elkaar verbonden. We kunnen God alleen kennen door Jezus Christus. Niemand komt tot de Vader dan door Hem. Niemand kan ook de Heere kennen dan door Hem.
Wéér zegt de Heere Jezus het, dat Hij de Gezondene van de Vader is. Die gekomen is om de weg van de Vader te gaan, het werk van de Vader te doen. Daar valt Hij altijd weer op terug. De Vader Die Mij gezonden heeft.
Hij komt de raad van God tot onze verlossing bekendmaken. Hij komt de zonde verzoenen, de schuld betalen. En dat heeft Hij zó goed gedaan, daar ontbreekt niets aan. Aan het eind zegt Hij: Vader, Ik heb voleindigd het werk dat Gij Mij gegeven had om te doen. Als ik Hem maar kenne… Want dan heb ik alles voor dit leven en alles voor ná dit leven. En dat eeuwige leven, dat Hij hier heeft gewerkt, zal zich daar ten volle ontplooien. Nu ken ik nog ten dele, maar dan zal ik kennen zoals ik gekend ben.

W. van Gorsel, Schoonhoven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen