Torenspitsen-Gemeenteflitsen

STOLWIJK
Het zijn de goedertierenheden des Heeren, dat wij niet vernield zijn, dat zijn barmhartigheden geen einde hebben. Een lofprijzing te midden van de Klaagliederen.
Want hoe is het anders te verklaren, dat in het midden van de Krimpenerwaard in de 'heerlijkheid Stolwijck' een bedehuis is gevestigd geworden.
Ook Gregorius, de zestigste bisschop van Utrecht, heeft wellicht niet begrepen, dat hij slechts een middel in Gods hand is geweest. Omstreeks 1300 is het dorp Stolwijk ontstaan als één van de laatste in wat nu de Krimpenerwaard is. En al spoedig werd als middelpunt van het openbare leven een plaats van samenkomst tot het uitoefenen van de religie gevestigd.
Aanvankelijk als een houten kapel en vele malen verwoest door het water en de twisten tussen de Hoeksen en de Kabeljauwen als ook door de strooptochten van Maarten van Rossum.
In het midden van de vijftiende eeuw gaf bovengenoemde bisschop toestemming en opdracht een waardige kerk te stichten. Zo ontstond een kruiskerk met aan elke zijde drie zijbeuken en evenzoveel altaren.
In de zestiende eeuw mocht ook in het lage land van Stolwijk de Reformatie doorbreken, en aanvaardde in 1574 Gerardus Jacobi Douwe, gekomen uit Boskoop, het ambt van predikant. De historie leert ons dat er nog veel zwarigheden overwonnen moesten worden, zoals het vinden van mensen die de ambten konden vervullen.
De overgang naar de Reformatie betekende niet, dat de 'paapse stoutigheden' plotseling verdwenen waren. Bijgeloof heeft een taai leven.
Na ds. Douwe heeft een lange rij van predikanten de gemeente van Stolwijk gediend. Daarvan heeft ds. Jacobus Trigland landelijke bekendheid genoten; hij diende Stolwijk van 1607-1610. Trigland mag tot de Dordtse vaders gerekend worden en heeft ruim 30 werken geschreven, waarvan de Kerkelijke geschiedenissen tot de bekendste gerekend mag worden. Wie dat werk leest, moet erkennen het geboorteverhaal van de Dordtse Leerregels voor zich te hebben.
De archieven maken ook melding van verdrietige zaken. Wat te denken van ds. Gabriel de Haese, die in 1620 het ambt aanvaardde en een door twist verscheurde gemeente aantrof en bij het Heilig Avondmaal moest opmerken dat 38 lidmaten der gemeente als onverzoend van de tafel geweerd moesten worden.
Klaagliederen; ook daarvoor was reden, bijzonder vanwege de opkomende vrijzinnigheid, halverwege de vorige eeuw.
Toch is er altijd een rechtzinnig deel gebleven, dat zich aan het begin van deze eeuw in een evangelisatie verenigde. Doorslag hiertoe gaf een onwettige dooppraktijk door de toenmalige predikant.
Op 11 maart 1867 trof de gemeente een zware slag. In die tijd woedde de veepest, hetgeen een tijd van bittere armoede veroorzaakte. Uit woede hierover heeft men 's nachts het zwarte baarkleed aangestoken, waardoor het gehele kerkgebouw in vlammen opging. Alleen de toren bleef gespaard. Met man en macht heeft men toen op dezelfde plaats een nieuw kerkgebouw opgetrokken, dat in 1869 voltooid werd. Echter door het scheefzakken van de toren en het vergaan van de fundering geraakte deze kerk steeds verder in verval. Omdat dit gebouw geen enkele historische waarde had, besloot in 1947 de kerkvoogdij dit te slopen en een geheel nieuwe kerk te bouwen, weer op dezelfde plaats.
Groot was de vreugde toen in 1951 de eerste avonddienst uitgaande van de Geref. Bond in de kerk mocht worden gehouden. In 1971 wordt een gewone wijkgemeente gesticht en bij de overkomst van ds. J.M. de Raad wordt de evangelisatie gesloten.
Zo mag sindsdien de bediening van Woord en Sacramenten geschieden op de plaats die haar rechtmatig toekomt. Van 1981 tot 1986 diende ds. G.D. Kamphuis onze wijkgemeente. In 1987 is ds. A. Jonker als 42e predikant sinds de Reformatie aan Stolwijk verbonden.
Het zijn de goedertierenheden des Heeren, dat Hij zelfs in het Sodom van de Krimpenerwaard Zijn wijngaard niet heeft weggerukt.
Ook op de torenspits van Stolwijks bedehuis zijn de symbolen van ellende, verlossing en dankbaarheid duidelijk zichtbaar. Maar wat meer is: elke zondag mogen degenen, die zich gasten en vreemdelingen op de aarde weten, opgaan onder het geklank van Gods Woord.
'k Zal liefd' en lof voor U ten offer mengen
In 't heiligdom waar 't volk vergaderd is.
Joh.J. de Jong (koster)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen