Verzoening

Het woord 'verzoening' geeft zozeer aan wat het hart van het heil is, dat het evenals andere woorden van zaligheid ook een naam kan worden die het wezen van de Zaligmaker aangeeft: 'En Hij is een verzoening voor onze zonden' (1 Joh. 2 : 2). De verzoening wordt ons in niets of niemand minder dan Jezus Christus Zelf, in het persoonlijk ontvangen van Hem, deelachtig.
Verzoening is nodig waar de zonde scheiding maakt tussen een heilig God en een schuldig volk. Het bijzondere van de God van Israël is dat Hij niet alleen de verzoening eist vanwege Zijn geschonden gerechtigheid, maar dat Hij die Zelf ook geeft in de dienst der verzoening. De meeste keren dat het woord 'verzoening' in de Bijbel voorkomt, vinden we het in relatie tot de dienst van de verzoening onder het Oude Verbond. Daarin heeft de Heere in Zijn genadige verlangen om Zijn zondig volk niet voorgoed te verliezen, de weg der verzoening geopenbaard in de dienst van de offers. Vooral de Grote Verzoendag was daarin het centrale moment. Op die dag mocht de Hogepriester met het bloed van het offerdier naderen tot de plaats der verzoening, het verzoendeksel. Dat bloed was de vervangingswaarde van het verbeurde leven van een zondig volk. Dat werd door de Heere aanvaard, omdat Hij het Zelf zo heeft bepaald: 'Want de ziel van het vlees is in het bloed; daarom heb Ik het u op het altaar gegeven, om over uw zielen verzoening te doen; want het is het bloed, dat voor de ziel verzoening zal doen.' (Lev. 17 : 11)
De dienst der verzoening is eens en voor altijd vervuld in het offer van de grote Hogepriester Jezus Christus: 'Waarom Hij in alles den broederen moest gelijk worden, opdat Hij een barmhartig en een getrouw Hogepriester zou zijn, in de dingen die bij God te doen waren, om de zonden des volks te verzoenen.' (Heb. 2 : 16) De woorden die in het Nieuwe Testament met verzoening te maken hebben, geven het wonder aan dat geschiedt, dat God en mensen weer tot elkaar mogen komen door de dood van Christus aan het kruis, en ook het middel van de prijs die daarvoor moest worden betaald: het kostbaar bloed van het Lam: 'Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods.' (Rom. 3 : 24)
Het wonder van de verzoening, definitief volbracht in Christus' offerande, vraagt om een bediening der verzoening, waarin het de realiteit wordt voor allen die door het geloof in Christus van de oude werkelijkheid van de zonde overgaan tot het nieuwe leven van Zijn genade. Die bediening geschiedt overal waar het woord der verzoening wordt verkondigd en geloofd. En hoe aangrijpend diep dàt het verlangen van Gods hart is, horen we in het pleidooi van de apostel Paulus: 'Want God was in Christus de wereld met Zichzelven verzoenende, hun zonden hun niet toerekenende; en heeft het woord der verzoening in ons gelegd. Zo zijn wij dan gezanten van Christus' wege, alsof God door ons bade; wij bidden van Christus' wege, laat u met God verzoenen.' (2 Kor. 5 : 19, 20)

M.A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen