Als gij in deze tijd blijft zwijgen…
De eerste week van februari sprak de 2e Kamer over 'euthanasie': artsen mogen voortaan ongeneeslijk zieken op hun verzoek doden.
Zelfs wilsonbekwamen zijn hun leven niet zeker meer. Wat nergens mag, mag nu in Nederland.
De tweede week van februari sprak de 2e Kamer over 'anti-discriminatie'. Een christelijke school mag voortaan geen personeel meer weigeren, dat niet naar de grondslag van de school leeft. Wat in Nederland nog bestaat aan christelijke organisatie wordt in principe opengebroken. Ik weet wel dat ik het ongenuanceerd zeg, maar het is niet onwaar.
Over de laatste grens
In het eerste geval (euthanasie) kun je nog zeggen: wij kunnen de christelijke normen en waarden blijkbaar niet meer opleggen aan een niet-christelijke meerderheid. De kerstening van ons volk is voorbij. Het laatste restje theocratisch besef is verdwenen. De democratie beslist, zelfs over dood en leven. Maar in het tweede geval (antidiscriminatie) is zelfs de grens naar de christelijke organisatie al overschreden. Men wil de liberale moraal al gaan opleggen aan het christelijk volksdeel. Men durft de vrijheid van godsdienst in dit land al te gaan inperken: nog niet in de kerk, maar wel op school.
Dit alles geschiedt door een regering, waarin niet alleen de PvdA, maar ook het CDA deelneemt. In het eerste geval kun je nog zeggen: het CDA heeft erger voorkomen. Euthanasie blijft in het wetboek van strafrecht staan; een arts kan voor de rechter gedaagd worden bij onzorgvuldigheid (al is de patiënt intussen wel overleden…). Overigens weet ieder, dat de praktijk gewoon doorgaat (en zijn er ook moeilijke grensgevallen). Maar hoe zit het in het tweede geval? Was die inbreuk op de vrijheid van onderwijs, een onvermijdelijk compromis? Raakt het christelijk onderwijs niet de ontstaansreden van christelijke politieke partijen in dit land: de schoolstrijd? Waar is bij de oude AR-bloedgroep nog het besef van souvereiniteit in eigen kring?
De kleine christelijke partijen hebben bewogen geprotesteerd in de 2e Kamer. Eén CDA-parlementariër voegde zich bij hen. Maar zij moeten, zegt een hervormde minister, de pijn slikken. Waarom zwijgt het kerkelijke thuisfront? Waar blijven bijv. de Bonders?, vroeg iemand. Hebben die het te druk met kerkelijke zaken? Gaat al hun energie zitten in het kerkelijke 'nee' tegen samen-op-weg? Of zwijgen wij omdat wij politiek verdeeld stemmen en geen interne verdeeldheid willen nu? Ik dacht aan wat Mordechai tegen Esther zegt: 'Als gij in deze tijd blijft zwijgen…!'
Wie spreekt?
Maar wie moet dan spreken? De kerk! Dat eerst. Geen partij.
Over euthanasie heeft de Nederlandse Hervormde Kerk ooit wel een rapport opgesteld. Maar over anti-discriminatie? En dan als herderlijk schrijven naar kerk en overheid? Dat is ondenkbaar. Tenminste inzake het christelijk onderwijs. Velen in de kerk zullen het met de minister eens zijn.
Waar blijven de gescheiden kerken? Die hebben geen traditie van spreken tot de overheid. Hoe lang zullen zij zwijgen? Als dan de Nederlandse Hervormde Kerk zwijgt, moet desnoods een modaliteit spreken, denk ik.
En: een predikant mag en moet preken!
Ik heb mijn naam nooit gegeven voor enig stemadvies. Ik vind dat dat niet past bij een Verbi Divini Minister. Die moet boven de partijen staan. Te meer vind ik dat in de prediking of in een tijdrede het tijdsgewricht doorlicht moet worden, en de gemeente voorgelicht. Ik heb zondag weer gegrepen naar de geschiedenis van Obadja en Elia uit 1 Koningen 18. Iemand vroeg mij dit door te geven.
Obadja achter Elia
U kent Obadja, de minister van koning Achab. Tegen de profeet Elia zegt hij: 'ik uw knecht nu, vrees de Heere van mijn jeugd af'.
Dat zou je niet verwachten: een godvrezend minister aan een goddeloos hof. Dat is: compromissen sluiten. (Hij was juist bezig water te zoeken voor de koninklijke stallen, terwijl het volk leed onder het oordeel van de droogte. Kan dat wel?) Maar waarom blijft de man op die post? Hij zegt het zelf: hij heeft honderd profeten in leven gehouden. Dus: om te redden, wat te redden valt. Als de burgemeester in oorlogstijd. Om erger te voorkomen. En dat moet je respecteren. Is dat geen spiegel voor een christelijke regeringspartij of voor christenen in die partij? Vrees je ook God en red je zo wat te redden valt? Dan zou je mijn zegen hebben. Maar waar ligt bij de compromissen je grens? Ben je niet te bang om nee te zeggen?
Naast Obadja staat Elia, de profeet. Hij heeft een andere roeping. Hij is geen minister. Hij moet van Godswege het oordeel aanzeggen over land en volk. Hij trok zich tijdelijk terug, maar moet dan weer naar de koning toe, en organiseert zelfs een Godsgericht op de Karmel. Bij alle verschil: als de kerken zwijgen, moeten dan getuigenispartijen zich niet spiegelen aan Elia? Laat het niet gaan om eigen groep met eigen identiteit. Verteer de energie niet aan interne vragen, terwijl het land in brand staat. Wat zou een ongedeeld getuigenis aan kracht winnen!
En laten beide zich spiegelen aan het wederzijds respect bij Obadja en Elia. Elia valt Obadja niet aan. Obadja moet zich niet distantiëren van Elia. Bevraag elkaar wel intens. Daarom hoeft verschillend stemgedrag in één gemeente of stroming niet om de lieve vrede toegedekt. Maak dat bespreekbaar vanuit de Schrift, bijv. 1 Koningen 18.
En wat ik daarin lees is ook: Elia activeerde Obadja wel: minister, zeg de koning dat hij luistere naar de profeet!
CDA-ministers vroegen de kerken om steun inzake normen en waarden: want de moraal in dit land verloedert. Mogen dan de kerken niet zeggen: minister, houdt zelf die normen hoog!
Concreet: een GPV-kamerlid deed een appèl op de CDA-fractie in de 1e Kamer. Houdt deze wet tegen! Laat de reformatorische aanhang van het CDA dat dan zeker doen. Als gij in deze tijd blijft zwijgen…! Denk aan Obadja en Elia.
C. Blenk, Amsterdam
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 februari 1993
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 februari 1993
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's