Maria bij het kruis

Nog één keer komen wij Maria in de Evangeliën tegen. En wel als Christus de lijdensbeker leegdrinkt aan het kruis.

1. Haar smart door het kruis
Maria staat bij het kruis als geen ander. Immers: zij is de moeder van Hem, Die daar hangt. Zij aanschouwt het lijden van haar Kind. Simeon heeft destijds niets teveel gezegd, toen hij zei: '… en een zwaard zal door uw ziel gaan.' Een zwaard van pijn door het moederhart. Tegelijk ook een zwaard dat de doodssteek is voor al Maria's verwachtingen die ze over haar Kind had. Hij zal niet overeenkomstig haar wensen en bedoelingen handelen. Tegelijkertijd lijkt het ook het zwaard door de beloften Gods over Zijn eeuwig koningschap.
Menig mensenleven heeft zulke plaatsen en gebeurtenissen. Waar we al onze verwachtingen weg zagen vallen en wisten: 'Het wordt nooit meer zoals we gedacht hadden.' De watersnoodramp was voor velen zulk een nacht. Maar ook een ziekte, een ongeluk, een zwarte dag. Een zwaard van smart. Een zwaard, lijkt het, door de belofte dat God alle kwaad zal weren often beste keren.
Als Maria, staande bij het kruis, niet meer gehad had dan dit, ze zou er onderdoor gegaan zijn. Wie niet meer heeft dan stukgeslagen dromen en verwachtingen, die houdt het niet uit, die zweert God af. Eigenlijk is het net zo erg om alleen maar vervulde dromen te hebben of na te jagen. Eens vallen ze ook uit elkaar. In leven of in sterven. En we houden er niets van over. Niets voor de eeuwigheid!

2. Haar vrede in het kruis
Als Maria staande blijft bij het kruis moet er meer geweest zijn. Dit kruis is niet alleen het eind voor haar verwachtingen, maar ook het eindpunt, toppunt van Gods wil. Dàt is haar vrede! 's Vaders wil wordt hier volbracht. Boven dit kruis staat de Vader van deze Zoon. Die hiep Zijn Zoon Zelf overgeeft tot in de dood. Zo lief heeft Hij zondaren… Zo graag wil Hij u roepen tot Zijn heil.
Zijn wil volbrengt Jezus. Helemaal alleen. Zijn moeder moet als 'Vrouw' op afstand blijven. Zij mag Hem niet troosten, het lijden verlichten. Hij gaat alleen, zonder troost van Zijn moeder, het laatste deel van Zijn lijdensweg. Als Knecht des Vaders. De wet vervullend, de vloek dragend. Zo groot is Zijn liefde tot Zijn Vader en tot zondaren.
Als Maria het kruis aanschouwt en ziet: 'Deze is Mijn Zoon', dan verteert haar de smart. Als ze zien mag: 'Deze is Knecht des Vaders', dan vindt haar ziel vrede. Vond onze ziel deze vrede? Hij voor mij, daar ik anders de eeuwige dood had moeten sterven. Omdat ik de wil Gods in mijn leven onder laat gaan in mijn begeerten. Zo diep zou ik moeten zinken in vloek en dood. Ware het niet dat Hij zó ver en diep wil gaan. Naarmate Gods vloek en toorn voor ons leeft en gevoeld wordt in ons geweten, naar die mate ligt er vrede, zoete vrede in het kruis. Eeuwige vrede, onafhankelijk van mijn omstandigheden. Of zijn we hier vreemd aan?
En in die vrede kan Maria zwijgen. Ziende op het graf van onze verwachtingen is er wanhoop, opstand. Ziende door de Geest op Christus' kruis, dan zwijgen wij. Wat Hij, Die Zijn Eigen Zoon overgaf, doet, is altijd goed, kàn niet kwaad zijn. Zie dan Maria, de meest begenadigde wordt dan de meest beproefde. Naar het woord: 'wien Hij liefheeft, dien kastijdt Hij'. Voorrechten en kastijdingen gaan vaak samen op, beide als blijken van Gods liefde. Om ons vast te houden bij Hem.

3. Haar hulp vanaf het kruis
Al vond Maria vrede, ze moet verder. Het leven gaat verder. Als weduwe waarschijnlijk, zonder haar Kind. Zoals na elke begrafenis, elke zwarte bladzijde, het leven weer verder gaat. Hoe moeilijk en onvoorstelbaar ook. We lezen dan: 'Jezus nu, ziende Zijn moeder…'
Dat is groots! Maria heeft door haar tranen nauwelijks meer iets gezien. Maria ziet Jezus niet, vraagt Jezus niets. Maar: Hij ziet Maria wel. Terwijl Hij Zelf helse pijnen lijdt, heeft Hij één vrouw in haar smart op het oog. Zulk een Ontfermer is Hij nu! En wil Hij zijn, nog steeds!
Zo is het toch? Voordat ik Hem zie, zag Hij mij. Als ik Hem uit het oog verlies. Hij blijft zien, aanzien. Is dat niet wondere ervaring van ieder die des Heeren is? Dat Hij aanschouwt. En uit Zijn bittere lijden heeft Hij hulp en troost om Maria mee te troosten: zij krijgt Johannes als zoon en Johannes krijgt Maria als moeder. Er worden banden gelegd. In de wereld is het juist andersom: daar worden banden verbroken: huwelijksbanden, gezinsbanden vallen uiteen. Maar bij het kruis vallen banden. Nog steeds. Iemand vlak bij ons. Iemand naast ons die het moeilijk heeft. Draagt elkanders lasten! Wie bij het kruis geweest is, kan niet een ander maar zijn eigen last laten dragen en eraan voorbijgaan.
Zo kan Maria verder. En u? En jij? En ik? Hebben we zo het kruis aanschouwd? Anders blijven wij onverzoend en zonder vrede. Maria heeft veel verloren, maar nog meer ontvangen. Bij het kruis!

D. Breure, Wilnis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen