Torenspitsen-gemeenteflitsen

OCHTEN
Een dorp in de Neder-Betuwe, gelegen aan de Waal, vormt samen met de dorpen IJzendoorn en Echteld de burgerlijke gemeente Echteld. Ochten was reeds in 1303 een parochie. Vóór 1609 had hier geen geregelde protestantse kerkdienst plaats. Volgens historisch materiaal uit de vorige eeuw deed Sibundus Sixti in het jaar 1611 als eerste predikant zijn intrede in Ochten. Er werd echter van hervormde zijde geklaagd over de 'onlijdelycke profanatie der kercke tot Ochten tot verhinderringhe des Godsdients…' In 1644 werd gevraagd 'hoe te handelen sy met die van Ochten in die Betuwe, alwwaer door eenige Ingesetenen die kercke toegesloten en den publijcquen Godsdienst is belet geworden.' Pas in 1649 krijgt de gemeente een kerkeraad.

Dit was Ochten
Ochten lag in de oorlogstijd 40-45 in de frontlinie. Alle inwoners waren toen geëvacueerd en bijna alle gebouwen van het dorp zijn platgeschoten, inclusief de kerk, waarvan weinig over was. Deze kerk was in de jaren '80 van de vorige eeuw herbouwd, na door brand te zijn verwoest. De toren van de oude kerk dateerde van ongeveer 1175. Hoewel er steeds meer stemmen hoorbaar zijn dat de kerk best gerestaureerd had kunnen worden, is er destijds toch gekozen voor nieuwbouw. Qua architectuur was de oude kerk meer een schoonheid dan het huidige kerkgebouw. De titel boven dit stukje is afkomstig van een bord, dat vlak na de oorlog aan het begin van het dorp geplaatst werd. Het moge enigszins wrang klinken, maar het was de werkelijkheid. Maar: het kerkgebouw mag destijds dan wel in puin geschoten zijn, de gemeente Gods aldaar bleef! En met behulp van verschillende adoptiegemeenten (Aalsmeer, Kollummerland, Benthuizen, Beusichem, Achtkarspelen) kon herbouw van dorp en kerk ter hand genomen worden.

Een kerk(dorp) zonder geschiedenis?
Allerminst. Het is alleen moeilijk om er een beschrijving van te geven, omdat nagenoeg alle archivalia verloren zijn gegaan. Enkele dingen zijn aan het oorlogsgeweld ontkomen. Een klok, een monumentale grafzerk, de predikantenborden en wat foto's. Alle kerkelijke boeken, die er zijn, dateren van na de oorlog 40-45. In deze korte impressie is vermeldenswaard wat in de notulen van de allereerste kerkeraadsvergadering op 25 juli 1945 opgetekend staat: De consulent opent de vergadering met gebed en het lezen van 1 Sam. 30 : 1-6, waaraan hij een enkel woord toevoegt door erop te wijzen, dat wij, die evenals David thans bij de puinhopen staan, ook onze sterkte moeten zoeken in God. Gesproken wordt over de mogelijkheid een preekgelegenheid te vinden.' Deze gelegenheid wordt gevonden in een noodkerk, die afkomstig is uit Zwitserland.

Dit is Ochten
Het huidige kerkgebouw biedt ruimte aan ruim 400 kerkgangers, die er 's morgens over het algemeen ook zijn en 's avonds varieert het aantal kerkgangers tussen de 230 en 280. Het aantal hervormden op papier is groot, ruim 2900 zielen, het meelevende deel is minder omvangrijk, zoals u aan de kerkgang kunt zien. Naast de predikant is er in de gemeente een emerituspredikant werkzaam voor 1 dag en komt er in september iemand voor 2 dagen (4 dagdelen) bij. Er zou nog veel meer te schrijven zijn, maar het gaat in deze rubriek om een spits en een flits. Daarom stop ik nu maar.

A. den Besten

Tekst foto's:
Ook de Ned. Hervormde kerk is in het laatste oorlogsjaar ten onder gegaan. Ruim een eeuw geleden was de kerk zelf al eens door brand verwoest, waarna in 1890 de herbouw werd voltooid. De mooie oude toren dateerde van ongeveer 1175. De foto hierboven geeft het complex weer vóór de verwoesting in 1944/'45.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen