'Het zwijgen van Christus is goud'

Er zijn in het leven vele situaties waarin mensen meer zwijgen dan spreken. Zo zijn er bijvoorbeeld momenten van stil verdriet omdat een geliefde is overleden. Of is er 'sprake' van een pijnlijke stilte vanwege een voortslepende ruzie.
Ook in een rechtzaal kan gezwegen worden. Als een verdachte in het beklaagdenbankje niets heeft in te brengen tegen de beschuldigingen, en ook tijdens de veroordeling moet erkennen dat het terecht is, dan kan hij dat stilzwijgend beamen. Wie zwijgt, stemt toe.
In ons tekstgedeelte lezen we eveneens van een rechtszitting met daarin een stil voor zich uitkijkende beklaagde. Het is de Heere Jezus Christus Die te recht staat voor het joods godsdienstig rechtscollege, het sanhedrin.
Jezus Christus is namelijk door een groep gewapende mannen gearresteerd in de hof van Gefsemane… een boomgaard tegen de Olijfberg, vlak bij Jeruzalem. Gearresteerd als een misdadiger… men vond Hem met Zijn woorden en werken te bedreigend, te gevaarlijk voor de bestaande orde. En die peiling is juist… want waar Jezus Christus de leiding neemt, veranderen er gegarandeerd allerlei relaties en zaken. En daar wilde (en wil) men niets van weten… dat was het laatste waar ze behoefte aan hadden.
En daarom moet Jezus Christus Zich voor dat sanhedrin, de hoge raad, verantwoorden. Hij wordt verhoord, berecht… en eigenlijk bij voorbaat al veroordeeld. Men wil Hem het zwijgen opleggen, doden… ze zijn Hem liever kwijt dan rijk. Maar dan moet er uiteraard wel een rechtsgrond voor zijn… een bewijs dat Jezus Christus een wetsovertreder is die de doodstraf verdient. Alles wordt daartoe in het werk gesteld. Zelfs valse getuigen… getuigen die meineed niet schuwen, worden ingeschakeld. Wat kan een mensenhart een mensenmond toch van alles laten zeggen… boze bedenkingen laten uiten, valse getuigenissen laten uitspreken, lasteringen verspreiden.
Maar het vervelende voor de hoge raad is nu, dat Jezus Christus te vroeg zwijgt. Hij uit geen enkel woord op al de beschuldigingen die Hem ten laste gelegd worden. Geen enkel tegenargument komt er over Zijn lippen.
Wat betekent dit zwijgen? Is het van betekenis? U kent allemaal wel het Nederlandse spreekwoord 'Spreken is zilver, zwijgen is goud'. Zwijgen kan dus in bepaalde omstandigheden van groot belang zijn. Dit geldt zeker voor het zwijgen van Christus. Zijn woorden die zijn opgeschreven in de Schrift zijn kostbaarheden. Maar Zijn zwijgen is niet minder rijk. Het is goud voor hen die er op letten en het willen delven.
Jezus zwijgt ondanks de onrechtvaardige behandeling. Hij verdedigt Zich niet.
Waarom…? Dat is de grote vraag. De reden blijkt heel bijzonder te zijn… bijzonder genadig. Hij zwijgt in ieder geval niet omdat Hij moet toestemmen in de veroordelingen. Want Hij kan het met recht zeggen: 'Wie van u overtuigt Mij van zonde?' Het is ook niet omdat Hij in de war is, en niet meer weet wat Hij moet zeggen. Nee…, de Heere zit niet om woorden verlegen. Meermalen heeft de Heere gesproken en Zichzelf verdedigd. Altijd weer als er mensen naar Hem toekwamen om Hem vast te praten, om Hem te verstrikken en zo belachelijk te maken, dan wist Hij met glans hen van een weerwoord te voorzien… dan moesten zij (!), zo staat er zelfs een keer, stilzwijgend heengaan (Markus 3 : 4). De Heere Jezus Christus sprak en spreekt machtige woorden… over ons, over Zijn Vader en over Zichzelf Hij is de Machthebbende. Hij genas zieken, verloste bezetenen, wekte doden op en bedwong de soms dreigende natuur met een woord. 'Zwijg, wees stil', sprak Hij tegen de storm op het meer, 'en de wind ging liggen er er werd grote stilte.' De Koning der koningen stelt Zich hier op als machteloze, als een die geen woord meer weet.
Hier zwijgt Hij… heel bewust… met voorbedachte rade tegen alle aanklachten. De aanklacht als zou Hij een revolutionair zijn… dat Hij gezegd heeft dat Hij de tempel in Jeruzalem zou afbreken en iets nieuws zou opbouwen. Hij wil Zich vergrijpen, zo stellen ze, aan het heilige Huis van God. Ze beschouwen Hem als een anarchist… iemand die chaos schept… en daar garen bij wil spinnen. Maar er is nog meer. Ze beschuldigen Hem er ook van dat Hij de levende God heeft gelasterd… de Naam van God heeft onteerd door te beweren dat Hij… de Zoon van God zou zijn. Hij heeft de Naam van God door het slijk gehaald.
Onvoorstelbaar. Hij zou het zo allemaal met een paar woorden kunnen weerleggen. Maar Hij doet het niet. Maar waarom zwijgt Jezus Christus daar dan op dat moment?
Wel…, dat was toen Zijn roeping… Zijn taak van God gekregen. Om te staan voor hen die in Hem geloven. Er lag een geding tussen God en de mens. Het recht diende te geschieden. Het onrecht moest teniet gedaan worden. Er stond een schuld open en God eiste betaling. Onder andere in deze twee aanklachten: een tempelafbreker en een lasteraar van Gods Naam te zijn.
Eigenlijk dienen wij ons in deze zaken te verantwoorden, en valt ons zeer veel aan te klagen. Niet Hij…, maar u, ik. Een opstandige tempelafbreker, een mens die Gods Naam bezoedelt. Wat gaan we veelvuldig verwoestend om met de christelijke gemeente en met ons eigen lichaam. Twee tempels waarin de Heere door Zijn Geest wonen en werken wil. Praatjes, groepsvorming, liefdeloosheid, ongeïnteresseerdheid… ze bouwen de gemeente niet op, maar breken haar af. En ons lichaam… we stellen het menigmaal open voor en ten dienste van een bedenkelijke levenswijze. En in dat alles wordt ook Gods Naam gelasterd. We doen dagelijks na wat onze voorouders in het paradijs ons voorleefden… de boze geloven, God wantrouwen, Zijn eer en liefde krenken.
Verstaat u dat… de aanklachten horend? Uw leven spiegelend in dit Woord? Leeft dat schuldbesef bij u? Is er in deze lijdenstijd een overdenken van het waarom. Christus deze weg moest gaan. Mag het tot u doordringen dat het om en voor u is geweest? Betreurt u het voor Gods Aangezicht? U vindt het misschien wat veel vragen… het lijkt wel een verhoor. Ach, beter nu, dan straks… dat is… te laat. Wie zichzelf welbespraakt vrijpleit en zich van geen kwaad bewust is, kan ook niet in de genade van Christus' plaatsvervangend zwijgen delen. Hij stond daar… stilzwijgend… het oordeel horend en dragend… voor zondaren. En omdat de Heere zweeg, mogen zondaren nu hun mond openen. Belijdend hun schuld… en toch ook omwille van Christus' zwijgen om gratie smeken. Roep het dan met de twee blinden van Jericho: 'Ontferm U onzer, Heere, Gij Zoon van David'.

W. van Vreeswijk, Hei- en Boeicop

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen