Globaal bekeken

Uit een rondzendbrief van Trans World Radio het volgende over 'Waarom Franz levend begraven werd':

'Rogosno – Het dorpje Rogosno, In Witrusland, ligt zo dicht bij de voormalige Russische grens dat je nog steeds de grauwe, stille en dreigende wachttorens ziet uitkijken vanuit niemandsland.
Er is een tijd geweest dat Rogosno volledig was verlaten. In de tweede wereldoorlog werden de meeste mannen naar het front gestuurd; de rest van de bevolking werd geëvacueerd naar andere delen van Rusland.
Toen de oorlog ten einde was keerden velen terug naar Rogosno. Een van hen was Franz, toen nog een jonge man en een christen. In de oorlog had hij gewoond en gewerkt bij een Russisch-Duitse familie. Daar hoorde hij over Christus.
Franz werd de enige wedergeboren christen in Rogosno. In het begin dachten de dorpelingen dan ook dat Franz gek was geworden, en ze bleven ver bij hem uit de buurt. Maar in de maanden die volgden raakten steeds meer mensen geïnteresseerd in wat hij zei. Een voor een werden ze christen, en er werd een kleine gemeente gevormd.
Diezelfde winter kwamen de partisanen naar Rogosno om mannen te recruteren. Ze ontdekten onmiddellijk de groep jonge gelovigen. De leider van de partisanen wilde weten wie verantwoordelijk was voor de oprichting van deze groep. Maar niemand vertelde het hem.
De jonge mannen werden meegenomen naar de rivier. Daar moesten ze zich van al hun kleren ontdoen en tot hun middel in het ijskoude water staan. Net zolang totdat ze gewillig waren om samen te werken. Vele uren later, zeiden de christenen nog steeds niets. Toen de avond viel, werden de naakte mannen naar een dakloze schuur gebracht. "Jullie blijven hier de hele nacht. Als er een God is, kan Hij alleen jullie redden", zei de leider van de partisanen. De jonge mannen staarden omhoog naar de hemel, en het enige wat ze zagen waren de dikke sneeuwvlokken die naar beneden vielen.
De volgende morgen waren ze allemaal nog in leven. Van niemand was er ook maar een lichaamsdeel bevroren. De mannen hadden zelfs geen kou gehad. De partisanen waren verwonderd en woedend tegelijk. Hun leider vroeg opnieuw of de leider van de christenen zich wilde bekendmaken. Dit was hun laatste kans.
Franz stapte naar voren zodat de anderen konden worden vrijgelaten. Hij werd meegenomen. Niemand heeft het ooit meer teruggezien in Rogosno. Maar de plaatselijke gemeente groeide. En al snel bouwden ze een kerk.
Vele jaren later keerde de leider van de partisanen terug naar het dorpje. Hij vertelde de christenen dat ze Franz hadden meegevoerd naar een afgelegen huis en dat ze hem levend hadden begraven onder de vloer. Hij vertelde dat Franz niet een keer had gesmeekt of geprotesteerd. Hij had zich niet verzet en had niet gevloekt. Hij stierf voor Christus alsof hij op weg was om Hem te ontmoeten. Dit had zo'n grote indruk op de voormalige leider van de partisanen gemaakt, dat niet lang daarna ook hij zijn leven gaf aan Christus. En hij was teruggegaan naar Rogosno om de christenen om vergeving te vragen voor wat hij hen had aangedaan.
Korte tijd daarna raakten de christenen hun kerk en hun godsdienstvrijheid kwijt. "Tijdens deze lange jaren van onderdrukking werden we geestelijk in leven gehouden door de dagelijkse uitzendingen van Trans World Radio", zo vertelde de dorpelingen onlangs aan Nick en Debbie Siemens, die beiden werken voor de Russische afdeling van TWR in Europa. Nick en Debbie waren de eerste buitenlanders die Rogosno bezochten en daar in de kerk spraken. De kerk was hun enige jaren gelegen teruggegeven.'

Veler herinneren zich nog het christelijk dagblad 'De Rotterdammer' ('een gezellige krant'). In het pas verschenen boek 'Geschiedenis van de christelijke dagbladpers in Nederland' (Kok, Kampen) vertelt dr. E. Diemer, oud-redacteur, hoe de naam tot stand kwam:

'In een vroeg stadium valt nog een ander belangrijk besluit: de naamgeving. Men beseft dat het streven naar de eigen krant bevorderd wordt wanneer die krant, dan nog wel in feite niet bestaand, al wel een naam heeft. Bovendien hadden voor de naamgeving de leden van de persvereniging suggesties mogen doen. Dat animeert nog eens extra.
Een rijke collectie was daarvan het resultaat geweest, tekenend genoeg om hier te worden vermeld:
De Bandelier, Rotterdams Wekstem, Vrijheid door Recht (of Gerechtigheid), De Voorlichter, De Hoop, De Wimpel, De Rotterdammer, Onze Stem, De Pionier, Recht voor allen, Voor recht en plicht, Gods eer ons deel, Langs rechte weg, Christelijk Dagblad, Giselius, De Rijzende Hoop, De Banier, Het Rotterdams AR-dagblad, Jethro, Ons Program, Onze Richting, De Unie, Voortvaren, De Bloei van Nederland, Groen van Prinsterer, Rotterdam A.R.!, De Baanbreker, Het Groentje, De Voorloper, De Vaan, De AR., Onze Vlag, Nederland en Oranje, Courant, De A.R. Gids, Onze hulpe is in de naam des Heeren, Minister Kuyper, De Watergeus, Ons Parool, Christelijk Nieuwsblad, De Oranjevaan, De Rotterdamsche A.R., De Geus, Johannes De Waarheidsvriend*, Maas- en Rottebode, Ons Volk, Eben Haëzer, Ons Isolement, Rotterdams Leven, God zal het voorzien, Hollands Dagblad, De Maasstad.
De notulen geven de overwegingen niet aan hoe men uit deze collectie een keuze heeft gemaakt. Deze viel op De Rotterdammer. Misschien speelde nog dat advies van Kuyper uit 1893 een rol? Vele van die in 1903 gesuggereerde namen laten zien, hoezeer voor hen een eigen krant een 'zaak van geloof betekende.'
(* zou hier een komma ontbreken?, v.d.G.)

In het blad 'Christenen voor Israël' schrijft rabbijn mr. drs. R. Evers enkele artikelen over 'de dertien geloofspunten van Maimonides' (de vermaarde joodse medicus, 1135-1204). Hier volgen ze:

1. Ik geloof in volmaakt geloof, dat G'd de Schepper en Bestuurder is van alle schepselen en dat Hij alleen al het geschapene gemaakt heeft, maakt en zal maken.
2. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de Schepper enig is, dat niets zo'n eenheid is als Hij, op welke wijze dan ook en dat Hij alleen onze G'd is, die was, is en zal zijn.
3. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de Schepper geen lichaam is, dat Hem geen lichamelijke toestanden treffen en dat van Hem generlei voorstel­ling denkbaar is.
4. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de Schepper voor alles bestaan heeft en na alles zal blijven be­staan.
5. Ik geloof in volmaakt geloof, dat alleen de Schepper aanbeden mag worden en dat het niet geoorloofd is iets anders, buiten Hem te aanbidden.
6. Ik geloof in volmaakt geloof, dat alle woorden van de profeten waar zijn.
7. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de profetie van onze leraar Mozes waar was en dat hij de vader was onder de profeten die vóór hem geleefd hebben en die na hem gekomen zijn.
8. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de hele leer, die wij nu bezitten dezelfde is die aan onze leraar Mozes gegeven werd.
9. Ik geloof in volmaakt geloof, dat deze leer niet veranderd zal worden en geen andere Leer van de Schepper zal uitgaan.
10. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de Schepper elke daad van de mensen en al hun gedachten kent, zoals er geschreven staat: 'Hij die alle harten vormt, die let op al hun daden'.
11. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de Schepper goeds bewijst aan hen, die Zijn geboden in acht nemen en hen straft, die ze overtreden.
12. Ik geloof in volmaakt geloof in de komst van de Messias, en ook wanneer hij lang op zich laat wachten, verwacht ik niettemin iedere dag dat hij zal komen.
13. Ik geloof in volmaakt geloof, dat de herleving van de doden zal plaatsvinden op een tijdstip dat G'd goeddunkt.

J. van der Graaf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen