Tienduizend nieuwe donateurs – dat móét lukken!

In totaal tienduizend nieuwe donateurs voor de HGJB. Dat is geen kleinigheid. Maar het móét toch lukken? Want, hoewel de grootte van de hervormd gereformeerde kring moeilijk echt vast te stellen valt, is deze toch tientallen malen dit aantal. Het mag toch bepaald niet zo zijn dat, wanneer overheidssubsidie wegvalt, opeens een noodzakelijk stuk werk dóór en vóór jongeren uitvalt? Tenzij we met elkaar nog niet voldoende doordrongen zijn van de ernst van deze tijd en onze verantwoordelijkheid daarin.
We hebben al jaren lang zien aankomen en gezegd, dat de tijd zou kunnen aanbreken, waarin de christelijke gemeenten en christelijke verbanden weer helemaal voor hun eigen zaakjes moeten zorgen. We hebben misschien al wel te véél het geven verleerd, omdat de verzorgingsstaat zoveel financieringstaken had overgenomen, die vroeger aan de kerk, zeg dus aan de gemeenten waren voorbehouden. Welnu, de laatste jaren wordt de verzorgingsstaat toch wel beetje voor beetje afgeslankt. Daarvan merkt in eerste instantie de éne sector in de samenleving meer dan de andere. In dit geval moet het werk onder kerkelijke jongeren een prijs betalen. Welnu, dan betalen we die prijs toch sámen? Dat móét lukken!
Nu weten we best dat het, gezien de hoge kosten van allerlei voorzieningen vandaag, voor de gemeente, die met vrijwillig gegeven gelden moet werken, niet mogelijk zal zijn alles te doen wat de overheid met ons belastinggeld kan doen. Maar we worden op z'n minst geroepen tot een heroriëntatie in ons denken inzake geven. Onze eigen verantwoordelijkheid voor werk in de kerk komt vandaag in alle kracht op ons af.
Duidelijk zal nu worden of het zout nog smáák heeft. Dat zal ook tot uitdrukking komen in de wijze, waarop we het verdìènde zout (is: sal-aris, want 'sal' betekent zout) besteden: alleen ten eigen bate of óók om te geven aan de kerk en aan christelijke instellingen, opdat anderen dienstbaar kunnen zijn voor jongeren en ouderen.
Bij alle geld, dat we uitgeven voor de opvoeding en vorming van onze kinderen en onze jongeren in gezinsverband, mag ook iets worden afgestaan voor de vorming van onze jongeren in het algeméén. In dit geval voor het jongerenwerk, dat overal in de provincies en in de gemeenten vanwege de HGJB geschiedt. Laten we onze jongeren hierin niet teleurstellen.

Enkele jaren geleden werd in een hervormd synodaal rapport gezegd, dat de kerk ook zònder jongeren kan voortbestaan. Dat zal wáár zijn, maar de normale weg is het niet. Gezegend dìè gemeente, die nog jongeren heeft, die de fakkel van de ouderen mogen overnemen.
En daarom: de hand aan de ploeg! We maken het niet zwaarwichtiger dan het is: gewóón géven!
Tienduizend nieuwe donateurs? Het móét lukken!

J. van der Graaf, Huizen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen