Pasen met de profeten

In een heerlijk namiddagzonnetje lopen twee mannen. Ze lopen door het kronkelige dal van Jeruzalem naar Emmaüs. Maar terwijl hen de zon af en toe recht in de ogen schijnt, is in hun hart bepaald geen licht. En waarom dan niet? Pesach¹ is nog in volle gang en als vrome joden zouden ze er dus verlost uit moeten zien: iedereen hoort het feest immers zo te vieren alsof hijzelf aan de slavernij ontkomen is!
Ja, met de verlossing waren ze de afgelopen weken druk genoeg geweest. Daar was immers Jezus geweest, die geweldige profeet, of zelf meer dan dat. En nu hadden ze gehoopt, dat hij juist op het verlossingsfeest Pesach de grote verlossing zou brengen waar ze al eeuwen op wachtten en waar de uittocht uit Egypte (die ze nu gedachten) maar een voorspel van geweest was. Ja, wanneer die Jezus nu werkelijk de laatste vijand teniet zou gedaan hebben, pas dan hadden ze het lied van Mozes uit Exodus 15 in zijn volle betekenis kunnen zingen.
Maar nu is die Jezus dood en begraven. En al had iedereen wel aangevoeld dat Jezus' veroordeling en dood onrechtvaardig waren, en had men zelfs gezamenlijk berouw getoond², ze hadden Hem er niet door teruggekregen. Nou ja, een stelletje van die hysterische vrouwspersonen had van alles en nog wat gezien… gestalten en stemmen en engelen natuurlijk. Maar Jezus was daar niet bij en de verlossing konden ze wel vergeten.

Er komt een man bij hen lopen. Hij heeft de pas er nogal in. Ze zullen ook maar stevig doorlopen, want de wind begint guur te worden. Maar die nieuwe man spreekt hen aan met: dwazen! Ja, dwazen! Jullie hadden kunnen weten, dat de messias moest lijden en sterven. Wat er gebeurd is, geschiedde immers naar de Schriften. En die hebben jullie net met Pesach zo goed gelezen. Aan de Sedermaaltijd hebbe jullie het Hallel³ gezongen uit Ps. 116 'Banden des doods hadden mij omvangen en de angsten der hel hadden mij getroffen… maar ik riep den Naam des HEEREN aan, zeggende: Och HEERE bevrijd mijn ziel!… ik was uitgeteerd, doch hij heeft mij verlost… Gij HEERE heb mijn ziel gered van de dood… ik zal wandelen in het land der levenden!' En uit Psalm 118 'Ik zal niet sterven, maar leven en ik zal de werken des HEEREN vertellen'.
Verder hebben jullie de Profetenlezing uit Ezechiël gehoord over de opwekking tot leven van de dorre doodsbeenderen. En natuurlijk geloven jullie dat allemaal. Maar o wee wanneer zoiets echt gebeurt, wanneer de verlossing voor jullie neus begint, dan weet je er geen raad mee. Zeg, weten jullie wel zeker dat die vrouwen het inderdaad mis hadden? Denk je werkelijk dat God toelaat dat zijn Heilige de verderving zie?⁴ Jezus bad aan het kruis 'Vader, in Uw hand beveel ik mijn geest' uit Psalm 31, terwijl dat vers vervolgt want Gij hebt mij verlost, HEERE Gij God der waarheid! Met dat vertrouwen stierf Hij!
En de HEERE heeft Hem niet beschaamd; Hij deed geen half werk door Zijn messias in het graf te laten liggen, want een dode messias kan niemand verlossen. Nee, God wekte hem op en versloeg daarmee de laatste vijand, zoals Hij farao's ruiters in zee stortte. Een nieuwe uittocht ligt voor jullie open!
Na het uitwisselen van beleefdheden gaan ze het huis binnen. De gast neemt het ongezuurde brood in Zijn handen en zegent het.
Krak, zegt de matse, en hun ogen worden geopend.
(Met dank aan een preek van onze gewaardeerde ds G.H. Cohen Stuart op Pasen 1992 in de Graftuin te Jeruzalem.)

Theo van der Louw, Groningen

¹ Het joodse paasfeest.
² Lukas 23 : 48 En al de scharen die samengekomen waren om dit te aanschouwen, ziende de dingen die geschied waren, keerden wederom, al slaande op hun borsten (een teken van berouw).
³ de Psalmen 113-118.
⁴ Psalm 16.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen