Opwekking van Christus en Zijn gemeente

Verband
Christus' opwekking en de opwekking van Zijn gemeente hebben alles met elkaar te maken. De Messias van Israël is nooit zonder Zijn volk en het Hoofd van de gemeente is nooit zonder Zijn lichaam. Zij zijn in Hem begrepen. Daarom schrijft Paulus aan de gelovigen in Kolosse: 'Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zo zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, zittend aan de rechterhand van God. Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn. Want gij zijt gestorven, en uw leven is met Christus verborgen in God' (Kol. 3 : 1-3). Als de Heere Jezus niet is opgewekt uit de dood, dan kan er geen sprake zijn van onze opwekking. Dan zijn de prediking en het geloof tevergeefs. Dan zijn wij nog in onze zonden. Dan zijn ook verloren, die in Christus ontslapen zijn (1 Kor. 15 : 14-18). Christus' opwekking is het fundament van onze opwekking: de opwekking uit de dood 'door de misdaden en de zonden' (Ef. 2 : 1), de geestelijke levendmaking of, wedergeboorte; de opwekking uit geestelijke dodigheid en slaperigheid na 'verachtering van de genade van God' (Hebr. 12 : 15), geestelijke opwekking of herleving; de opwekking uit de lichamelijke dood bij Zijn wederkomst (1 Kor. 15 : 20-23). In de weg van bitter lijden en verzoenend sterven heeft Hij deze drievoudige opwekking verworven. Door Zijn eigen opwekking uit de dood heeft Hij nu de handen vrij om die opwekking aan te bieden en toe te eigenen door Zijn Geest en Woord. 'Ik leef en gij zult leven' (Joh. 14 : 19).

Noodzaak
Toen Jezus op de derde dag opgewekt werd uit de dood, waren Zijn volgelingen ver van opwekking. Zij verwachtten Jezus' opwekking niet, terwijl de vijanden er wel aan dachten en Pilatus vroegen om het graf te verzegelen (Mt. 27 : 62-66). Uit vrees voor de Joden waren zij achter gesloten deuren bijeen (Joh. 20 : 19, 26). Ook hun harten waren gesloten voor de blijde boodschap van Zijn opstanding. Zij geloofden de boodschappers niet (Mk. 16 : 10-13). De woorden van de vrouwen schenen hen als ijdel geklap (Lk. 24 : 11). De Emmaüsgangers vertolkten wat er in de harten leefde: 'En wij hoopten, dat Hij was Degene, Die Israël verlossen zou. Doch ook, benevens dit alles, is het heden de derde dag van dat deze dingen geschied zijn. Maar ook sommige vrouwen uit ons hebben ons ontsteld, die vroeg in de morgenstond aan het graf geweest zijn; en Zijn lichaam niet vindende, kwamen zij en zeiden, dat zij ook een gezicht van engelen gezien hadden, die zeggen, dat Hij leeft. En sommigen van hen, die met ons zijn, gingen heen tot het graf, en bevonden het alzo, gelijk ook de vrouwen gezegd hadden; maar Hem zagen zij niet' (Lk. 24 : 21-24). En hoe reageerden zij op Jezus' verschijningen? Met ongeloof (Lk. 24 : 37-41) en twijfel (Mt. 28 : 17). Wat hadden zij geestelijke opwekking hard nodig! En geldt hetzelfde niet van Christus' gemeente door de eeuwen heen, ook al is het Pasen geweest? Vaak heeft de gemeente niet het beeld van haar opgewekte Levensvorst vertoond. Wat een verdriet voor Hem en wat een schande voor ons! Er is alle reden van verootmoediging, schuldbelijdenis en bekering.

Wonder
Maar, zodra is de Heere Jezus niet opgewekt uit de dood, of Hij denkt aan Zijn volgelingen. Engelen boodschappen aan de vrouwen het goede nieuws: 'Weest niet verbaasd; gij zoekt Jezus de Nazarener, Die gekruist was; Hij is opgestaan (opgewekt); Hij is hier niet; ziet de plaats, waar zij Hem gelegd hadden' (Mk. 16 : 6). Zij krijgen een boodschap voor Zijn discipelen en voor Petrus apart: 'Doch gaat heen, zegt Zijn discipelen, en Petrus, dat Hij u voorgaat naar Galilea; aldaar zult Gij Hem zien, gelijk Hij ulieden gezegd heeft' (Mk. 16 : 7). De Heere Jezus Zelf verschijnt aan hen: aan Maria Magdalena, aan de vier vrouwen, aan Simon Petrus, aan de Emmaüsgangers, aan de discipelen met èn zonder Thomas, aan Zijn discipelen bij de zee van Tiberias, aan Zijn discipelen op een berg in Galilea, aan vijfhonderd broeders op eenmaal, aan Jakobus, aan de discipelen bij Zijn hemelvaart. Al deze verschijningen hebben geestelijke opwekking tot gevolg. Zij ontmoeten de levende Christus. Zij ontvangen Zijn vrede. Zij ontvangen Zijn Heilige Geest: 'En toen Hij dit gezegd had, blies Hij op hen en zeide tot hen: Ontvangt de Heilige Geest' (Joh. 20 : 22); als voorschot op en voorsmaak van Pinksteren. Jezus geeft hun onderwijs over het Koninkrijk van God (Hand. 1 : 3). Zij ontvangen de belofte van de Vader, de Pinksterbelofte (Lk. 24 : 49; Hand. 1 : 4, 5, 8) en de grote opdracht (Mt. 28 : 19; Mk. 16 : 15). Wat gaat de Heere Jezus herderlijk en liefdevol met Zijn discipelen om, in de veertig dagen tussen Pasen en Hemelvaart! Deze periode is een echte opwekkingstijd geweest; een tijd om nooit te vergeten. Is dat niet het wezen van opwekking door de Heilige Geest: de ontmoeting van en de gemeenschap met de levende Heere Jezus Christus? Dat Hij verheerlijkt wordt, aangebeden wordt (Mt. 28 : 17)? En dit alles wordt ontvangen en ervaren als een wonder van Gods genade, als Zijn grote verrassing! Alle menselijke roem is hier volledig uitgesloten. Wie roemt, die roeme in de Heere!

Verwachting
Hoe rijk deze tijd ook geweest is, Jezus' discipelen mogen op grond van Pasen van hun verhoogde Heere en van de Heilige Geest, over Wie Hij beschikt, van nu af voor de toekomst nog veel meer verwachten. Jezus heeft hun beloofd: 'En ziet, Ik zend de belofte van Mijn Vader op u; maar blijft gij in de stad Jeruzalem, totdat gij zult aangedaan zijn met kracht uit de hoogte' (Lk. 24 : 49) en 'gij zult ontvangen de kracht van de Heilige Geest, Die over u komen zal; en gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde' (Hand. 1 : 8). Het behoeft ons niet te verwonderen, dat zij na Jezus' hemelvaart volhardend zijn gaan bidden om de vervulling van de belofte van de Vader. Zo is het Pinksteren geworden. In tijden van geestelijke opwekking groeit en bloeit de toekomstverwachting; de verwachting van Christus' wederkomst en Koninkrijk, voor Israël en de volkeren.

Doel
Geestelijke opwekking is nooit doel in zichzelf. De vijftig dagen tussen Pasen en Pinksteren zijn een voorbereidingstijd geweest voor de uitstorting van de Heilige Geest. Door Jezus' verschijningen. Zijn onderwijs en de uitstorting van Zijn Heilige Geest zullen de apostelen straks met grote kracht getuigenis geven van de opstanding van de Heere Jezus (Hand. 4 : 33). Geestelijke opwekking heeft als doel de lofprijzing van Gods grote Naam, de opbouw van Zijn gemeente en de uitbreiding van Zijn Koninkrijk onder Israël en de volkeren. Zending en evangelisatie, gebed voor en werk ten dienste van het Joodse volk, dienstbetoon in het maatschappelijk leven behoren tot de vruchten van opwekking door de Heilige Geest. Op grond van Pasen en Pinksteren en in het licht van de spoedige terugkeer van de hemelse Bruidegom mogen wij de vervulling van al Gods beloften verwachten, voor Zijn bruidsgemeente, voor Israël en voor de wereld. Laat daarom van ons allen mogen gelden: 'Deze allen waren eendrachtig volhardende in het bidden en smeken…' (Hand. 1 : 14) en 'Toen zij gebeden hadden… werden zij allen vervuld met de Heilige Geest en spraken het Woord van God met vrijmoedigheid' (Hand. 4 : 31).

M.D. Geuze, Noorden (ZH)

Tekst foto: Lucas Cranach de Jongere, De prediking van Johannes de Doper, 1549.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen