Hoofd en leven

Ter introductie van een spreker op een congres worden soms diens functies en publicaties op een rij gezet. Dat moet dienen om mensen te bewegen zich voor genoemd congres in te schrijven. Het is de moeite waard te komen want hij of zij komt voor ons spreken. Zie eens wat hij allemaal doet of wat zij allemaal heeft geschreven.
Zo ongeveer stelt de apostel Christus aan ons voor. We hebben die introductie min of meer te danken aan de dwaling die in de gemeente Gods te Kolosse de kop op stak. Het voert te ver er uitgebreid op in te gaan. Het komt er op neer dat de kennis en de positie van Christus onvoldoende worden geacht om werkelijk geestelijk op niveau te leven. Zeker, Christus is een goede stap op weg naar de volmaakte kennis. Maar er is meer. En er is ook meer nodig.
Wel, als de baas wordt aangevallen, blaft de hond. Wat? Christus te gering? Zal ik eens uit de doeken doen wie Hij precies is? Hij is het Beeld van de onzichtbare God. Hij is de Eerstgeborene van heel de schepping.
Door Hem zijn alle dingen geschapen.
Hij bestaat ver vóór alles. En alles bestaat in Hem.
Nou, is dat een indrukmakende levensloop of niet?
Maar we zijn nog niet klaar. En Hij… eigenlijk staat er: en Dezelfde Christus is ook het Hoofd van het lichaam namelijk de gemeente. Het Hoofd van de schepping is tegelijk het Hoofd van de gemeente. In schepping en herschepping neemt Hij een allesoverheersende positie in. Je kunt om zo te zeggen nooit om Hem heen. Hij is in alles betrokken. Hij doet aan alles mee. Hij voert in al het geschapene de boventoon. Hij is het Hoofd. Hoofd van de school. Zo heette tot voor kort de man die nu schoolleider of directeur heet. Hoofd van de afdeling. Hoofd. Gezag, leiding, bestuur, bedoelen we daarmee. Hoofd van het lichaam. Het aanzien van het hoofd, verhoogt het aanzien van het lichaam. Lichaam, zo heet in de bijbel Christus' gemeente. In een lichaam hoort alles bij alles. Vooral het hoofd hoort bij het lichaam. Zonder hoofd hou je een romp over. Maar een hoofd zonder lichaam kan ook niet bestaan. Hoofd en lichaam. Wat een nauwe en innige band is er tussen die twee. Je kunt ze nooit van elkaar scheiden. Dan is het hoofd geen hoofd en het lichaam geen lichaam meer. Christus en Zijn gemeente, ze kunnen niet zonder elkaar. Ze hebben geen leven buiten elkaar. Wat een eer voor dat lichaam dat ze zo'n Hoofd mag kennen. Wat een liefde van het Hoofd dat het zo'n lichaam wil dragen.
Is Hij ook ons Hoofd? Want daar gaat het om. Het hangt er helemaal van af wie Christus in uw leven is. Lichaam en hoofd. Kent u hechter binding? Zonder hoofd is het lichaam dood. Christus is het leven van Zijn gemeente. Het lichaam kijkt, spreekt, voelt en gelooft door Hem. Alles ligt in Hem. Alles komt uit Hem. Alles gaat via Hem. Zonder Hem zijn we niets, hebben we niets, weten we niets, kunnen we niet geloven, geen liefde beoefenen.
Wel, deze Christus is ook het Begin. U kunt denken aan iemand die we een baanbreker noemen. Begin. Hij loopt voorop en neemt in Zijn gevolg heel Zijn gemeente mee. Hij is het Begin geweest in mijn leven, mag u misschien zeggen. Alles bezit ik in Hem, sinds ik alles uit Hem ontving. Hij is de Alpha. En daarom ook straks de Omega. Het Begin is Hij Die tevens het Einde is. Waar Hij uw Begin is geworden, daar zal Hij ongetwijfeld ook uw Einde wezen straks. Daar heet Hij Begin voor. Ik ga heen om u een plaats te bereiden. Om u straks voor eeuwig tot Mij te nemen.
Tegelijk noemt de apostel Hem de Eerstgeborene uit de doden. Christus is in vers 15 al genoemd de Eerstgeborene van heel de schepping. Hier heet Hij het ook van de herschepping. Eerstgeborene uit de doden is Christus. Eersteling van de nieuwe oogst. In het hebben van de Eerstgeborene uit de doden claimt God als het ware allen die Christus toebehoren. We zijn niet Hem opgewekt. Een Eerstgeborene heeft broers en zusters. Zo ook Hij. Wie zoekt er leven? Hebt u geen leven meer in uzelf? Ik weet waar u het vinden kunt. Hier hebt u het adres: Christus, de Eerstgeborene uit de doden. Ik zie achter Hem aan een lange rij van levenden staan en gaan. Ze hebben allen een levensband aan Hem gekregen.
Opmerkelijk hoe in de tekst steeds staat: Hij is, Hij is, Hij is. Het klinkt als een klok die steeds dezelfde tik laat horen. Hierheen, hier moet u zijn, hier bent u welkom. Pasen is bij de Opgestane uit komen. Hij komt Zelf op doden toe sinds Hij de dood achter Zich liet.
Opdat Hij in allen de Eerste zou zijn. Wie je ook noemt, wat er ook is, in allen en in allen is Christus de Eerste. De Schrift eist hier terecht alle eer voor Christus op. Is Hij dat ook in uw leven: de Eerste? Of is Hij er wel, maar niet als Eerste? Bij velen is Christus hooguit een randfiguur en een randverschijnsel. Hij is er wel, maar zelf gaan ze voorop en zelf zijn ze eerst. En Christus mag komen waar zij Hem hebben willen en wanneer ze Hem kunnen gebruiken. Maar Hij is niet de Eerste in alles. Dat is Hij wel waar wij een grote nul geworden zijn en het eigenlijk nooit veel verder weten te brengen. Wij niets en Hij alles.
Eén moet de eerste zijn, zeggen we soms om een verliezer te troosten. Hij moet het zijn in je leven. Anders klopt het niet. Als Hij het niet is, zo bent u nog in uw zonden. Dàt is de zonde: niet Hij, maar ik.
En dàt is genade: niet meer ik, maar Hij.

J. Maasland, Kootwijk(erbroek)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen