De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Gelijk het gras…

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gelijk het gras…

2 minuten leestijd

'Verkeersinformatie. Files op de volgende wegen: in de woestijn van Judea, tussen Nebi Moessa en Qumran een file van 10 kilometer.' Files in de woestijn en dan ook nog op sabbat! De nieuwslezer van radio Israël vergat te vermelden dat er wat bijzonders te zien was, iets waar zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet tegenop kon.
Zo eens in de paar jaar, als het niet slechts wat gemiezerd heeft, maar er wekenlang een milde regen, ja zelfs sneeuw gevallen is, zodat de bodem verzadigd is van vocht, dan gebeurt er een wonder. Want zelfs de hardste en dorste zaden in de grond geven het dan op; en als de zon weer gaat schijnen, duurt het nog geen twee dagen op de woestijn is getooid met een adembenemend kleed. Overal waar je kijkt zie je bloemen, de mooiste, de schitterendste, de gewoonste en zeldzaamste bloemen; je ziet rode bloemen, gele bloemen, blauwe, paarse en witte bloemen, zoveel en zo mooi, dat je oog niet verzadigd wordt van zien. Zet je je in het bloementapijt en steekt er een briesje op, dan word je haast zeeziek. Er is geen geest meer in je. En nog 's nachts komen de dromen in full-color uitvoerig terug.
Maar helaas, het gras verdort, de bloem valt af, spoediger dan ons lief is. Wanneer de hete woestijnwind zich over het veld laat horen, dan zie je de blaadjes éér voor één afvallen. Wat 's ochtends nog een bloem was, is enkele uren later verschroeid tot een zielig hoopje hooi. En na een week is zij niet meer en haar plaats kent haar niet meer. Zo zijn de dagen des mensen als het gras; gelijk een bloem des velds, alzo bloeit hij.
De Schrift gebruikt vele beelden ontleend aan dit wondere gebeuren. Het is een toonbeeld van vergankelijkheid, maar ook van onnavolgbare pracht. De bewoners van Israël waren en zijn met dit wonder vertrouwd, dat het eens in de paar jaar weer zover komt als de profeet beschrijft, dat de wildernis zich zal verheugen en zal bloeien als een roos. Zij zal lustig bloeien en zich verheugen, ja met verheuging, en juichen. De heerlijkheid van Libanon is haar gegeven, het sieraad van Karmel en Saron (namelijk weelderige plantengroei). En zal Hij u niet veel meer bekleden?

Theo van der Louw, Groningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1993

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Gelijk het gras…

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1993

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's