Kerknieuws

AFSCHEID DS. F. VAN ROEST VAN RUSSEN

Op zondag 9 mei jl. heeft ds. F. van Roest afscheid genomen van de Hervormde Gemeente van Rijssen (en in het bijzonder van wijkgemeente 4). Ds., Van Roest bediende Gods Woord uit Johannes 17 : 26: En Ik heb hun Uw Naam bekend gemaakt en zal Hem bekend maken; opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt, in hen zij, en Ik in hen!' Het thema voor de prediking luidde: God is liefde'. Dit thema werd uitgewerkt aan de hand van een drietal punten, te weten:1. Bekende liefde ('En Ik heb hun Uw Naam bekend gemaakt'); 2. Beloofde liefde ('... en zal Hem bekend maken') en 3. Innige liefde ('... opdat de liefde, waarmede Gij Mij liefgehad hebt, in hen zij, en Ik in hen!'). In het Hogepriesterlijk gebed betreden we de binnenkamer van de Heere Jezus en het is een bijzondere voorzienigheid van God dat we mogen meeluisteren. De woorden zijn voor ons bekende klanken. Na Genesis 3 komt de Vader terug door Zijn Zoon. Eerst beloften, tenslotte de vervulling. Jezus was Zelf de grote Zaaier. Maar Jezus gebruikte niet alleen Zijn stem, maar ook Zijn Geest. De liefde is erkend. De Geest brengt terug in de gemeenschap met de Vader door Christus. Daarom mag ons werk geen naam hebben, dan alleen die van Hem. Ons bezig-zijn in de gemeente is mogen verkeren in Zijn schaduw. En Hij laat nooit varen het werk dat Zijn hand begon. Zijn werk is niet eens en voor goed, maar Hij gaat nog door! Hij gaat nog door, door middel van de prediking des Woords en de bediening der sacramenten. Daarnaast ook door mensen, op school, op de club, op de zondagsschool, in het huisbezoek. Het is daarbij echter niet vanzelfsprekend dat de bediening der verzoening blijft. Daar waren de voorbede en het bloed van Christus voor nodig, ook in Rijssen, met als doel: m Zijn Naam, werk en persoon alom bekend te maken, opdat wij des te vaster zouden geloven en steeds meer zouden roemen in die ene Naam onder de hemel gegeven, waardoor wij moeten en kunnen zalig worden. Wanneer wij gaan nadenken over die liefde, dan gaat het ons duizelen. Het doel is echter dat mensen gaan delen in deze echte liefde. Maar daarbij is niet het aanbod Zijn doel, maar de gemeenschap. Hij wil dat wij persoonlijk vol worden van Zijn liefde. Maar die openbaring gaat nog verder: k in hen...! De liefde is een persoon. Ik in hen...! betekent inwoning. Dat betekent Christus in je hart! Niet meer ik maar Christus leeft in mij! Tenslotte wat een woorden. Wat een gebed. Wat een Bidder. Wat een liefde. Dat zoiets mogelijk is voor mensen. Het is de Vader, Die hier Zijn biddende Kind heel dicht tegen zich aandrukt. Chrises is nooit zonder de gegevenen van de Vader. Zij luisteren mee en fluisteren mee: om in f^ijn hart, Heere Jezus. Na de prediking werd ds. Van Roest toegesproken door achtereenvolgens burgemeester Van Voorden namens de burgerlijke gemeente, ds. Van Trigt namens classis Alemelo, ring ïüjssen en de Centrale gemeente en ouderling B. J. van den Dijk na­ mens de wijkkerkeraad 4. Deze verzocht de gemeente om het gezin Van Roest toe te zingen Psalm 17 : 4 (enigszins gewijzigd). Hierna sprak ds. Van Roest nog een dankwoord, waarna hij voor de laatste keer de gemeente heenzond onder de zegen des Heeren, als dienaar des Woords te Rijssen.

BEVESTIGINGSDIENST VAN DS. G. J. WOLTERS IN HOOGEVEEN

Zondag 9 mei 1993. Het was een dag van grote vreugde en dankbaarheid. De gemeente had met verwachting en blijdschap naar deze dag uitgezien. Op deze zondag werd ds. G. J. Wolters, overgekomen uit Ameide-Tienhoven in de morgendienst in de Grote Kerk (her)bevestigd in het ambt door ds. J. Wieman uit Zwijndrecht. Ds. Wieman bepaalde de gemeente bij de tekst 2 Timotheüs 2 : 8, 'Houd in gedachtenis dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt'. Paulus spreekt in dit schriftgedeelte van 'mijn zoon' of zelfs 'mijn geliefde zoon'. Timotheüs was één van de meest geliefde medewerkers van Paulus. Paulus noemt hem dan ook 'mijn oprechte zoon'. Dit geeft aan dat er een nauwe verbondenheid bestond tussen de oudere Paulus en de nog jonge Timotheüs. De mensen kunnen denken moet die jonge Timotheüs nou het woord van de Heere brengen? Timotheüs heeft in Paulus een goede leermeester gevonden. De Heere had echter aan Timotheüs een bijzondere gave geschonken. Hij moest de mensen het Evangelie verkondigen en dat is een moeilijk werk. Wie met dit Evangelie in de wereld komt, heeft vaak alles tegen, want wie wil er nou behouden worden uit genade alleen, üat kan door het geloof werk van de Heilige Geest alleen. Op een gegeven moment kan Timotheüs er niet meer zo goed tegen en wat doet Paulus dan; hij gaat Timotheüs een hart onder de riem steken, moed inspreken. Paulus maakt dan gebruik van enkele voorbeelden. Timotheüs hoeft zich geen zorgen te maken, hij mag het alles leggen in de handen van de Heere God.

Timotheüs houd je aan de regels die de Heere God gegeven heeft.

Ds. Wieman gaf met verschillende voorbeelden een nadere uitleg van het schriftgedeelte. Centraal: houdt in gedachtenis, Timotheüs kon dan ook nooit vergeten, denk eraan dat de Heere Jezus uit de doden is opgewekt. Hij die alles had wat gedaan moest worden. Hij de Heere Jezus bestuurt en leidt, Hij de Grote Koning. Het ambt, ook het ambt van een dienaar des Woords is een aangevochten zaak. Men heeft de materiële dingen vaak hoog in het vaandel, geld verdienen is o zo belangrijk, ook in de kerk, gaat dat aan ons voorbij? In de Bijbel is er niemand die God zoekt, ook niet één. Wie is nog om het Woord verlegen.

Wat komt de nieuwe predikant brengen, wat heeft hij té zeggen? Niet anders dan dat er een Heer en Koning is, daarom is er uitzicht want de Here leeft. Niet dat die dominee van zo groot belang is. Als het er op aankomt, zijn wij niet van zo heel groot belang en toch behaagt het de Grote God om door mensen Zijn Woord te spreken. Dat mag ook ds. Wolters aan de gemeente zeggen, de Bijbel is vol van beloften, roep God aan om Zijn genade in Jezus Christus.

Ds. Wieman sprak zijn grote blijdschap uit dat hij voor de derde keer ds. Wolters heeft mogen bevestigen, de Here make u getrouw in het werk in Hoogeveen. Weest getrouw, ondanks alles wat op u afkomt. Werp het Woord erin. Weest een man onder de mensen en een kind voor God.

Gemeente, neem cj^ze ambtsbroeder aan. Draag hem in uw gebed en ook zijn gezin. De Heere leeft en Hij regeert, onthoud dat de Here Jezus Christus uit de doden is opgewekt.

Na het lezen van het formulier tot bevestiging van een predikant werd ds. G. J. Wolters in het ambt bevestigd. Op de door ds. Wieman gestelde vragen antwoordde ds. G. J. Wolters: 'Ja, ik van ganser harte'.

Hierna werd de nieuwe predikant staande toegezongen Psalm 121 : 3 en 4.

INTREDEDIENST VAN DS. G. J. WOLTERS IN HOOGEVEEN

In deze dienst deed ds. Wolters zijn intree als predikant van Wijk I. Als schriftlezing was door ds. Wolters Psalm 145 : 1-13 gekozen en de tekst voor de preek was Rom. 1 : 1-17.

Hoe zal het gaan, wat is Hoogeveen voor een gemeente, hoe is de gemeente in werkelijkheid, dat weet ik nog niet, aldus ds. Wolters, omgekeerd is precies hetzelfde, wat is onze predikant voor iemand, wat zullen wij aan elkaar hebben? Met name naar de jeugd, zullen ook zij de preken begrijpen? De Heere God heeft ons aan elkaar verbonden. Ds. hoopt dat er een goede band zal groeien, ook naar de jongeren toe.

Ook Paulus had een verlangen om de gemeente van Rome te ontmoeten, hetzelfde waarmee ds. Wolters naar de gemeente van Hoogeveen uitziet. De gemeente van Rome was niet door Paulus gesticht, andere gemeenten wel weer. Paulus had de gemeente van Rome nog nooit gezien, toch werd daar het evangelie verkondigd, zo erg zelfs dat de keizer Claudius het bevel moest geven dat alle joden de stad uit moesten, allemaal.

Na ongeveer 60 jaar woonden er toch al weer joden in de stad, aan deze gemeente schrijft Paulus zijn brief om zichzelf te introduceren, ik schaam mij het evangelie van Jezus Christus niet. De Heere Jezus zoekt redding voor joden en niet-joden. Beiden staan schuldig tegenover God. Maar beiden kunnen behouden. Laat er geen onenigheid zijn in de gemeente van Jezus Christus, de gemeente heeft nodig één Geestelijke gave. Het Evangelie van Jezus Christus, hiervoor schaamt Paulus zich niet. Rome, de stad van brood en spelen. De mensen hadden zich van de Heere God afgewend, zonder Hem verder te leven. Wat een leeg leven. Rome was een prachtige stad met een grote geschiedenis. Rome zou je kunnen vergelijken met een prachtig bos met velerlei kleuren in de herfst, maar dan, als de bladeren vallen, er was geen leven meer in, ze zijn dood, de band met de boom is er niet meer, zo ook de mens die zonder God leeft, zo zou het weleens kunnen zijn dat Rome dicht bij Hoogeveen staat. Van huis uit leven wij ook zonder God, ongehoorzaam, geniet maar van de dag, van onze mooie spulletjes. Voor de medemens is weinig of geen plaats, wij schieten zo vaak te kort, eerst aan jezelf denken en dan pas aan de Heere God. Maar het evangelie is een kracht van God, Jezus Christus, Gods eigen Zoon, gezonden in deze Godloze wereld. Hij is gekomen voor verloren mensen. Hij heeft de dood overwonnen. Hij mag als Koning heersen, er is een weg tot God, het betekent bevrijding, verzoening voor al onze zonden. Het leven zonder God heeft geen toekomst, wend u tot Hem en u bent behouden. De verleiding om zonder God te leven is groot, ze lijken zo gelukkig. Wij hebben nodig, elke dag opnieuw, dat ons geloof versterkt mag worden. Blijf dan ook 's zondags niet thuis, je ontneemt jezelf zoveel, houd de bijbel niet gesloten thuis maar lees erin, neem de tijd voor het gebed, het gesprek met God.

Ds. zegt toe om ook de kinderen aan te spreken, opdat ook de kinderen er wat aan hebben dat ze in de kerk zitten. Zelf heeft ds. het heel hard nodig om ook door de gemeente gesteund te worden, ook door het gebed, elkaar mogen bemoedigen, vertroosten en als het nodig is ook elkaar vermanen, het mag geen eenrichtingsverkeer zijn. Een predikant moet ook iets terug krijgen. Als je echt goed bid dan kun je ook op de goede manier met elkaar om kunnen gaan. Broeders, bidt voor ons, zo zullen wij elkaar bemoedigen. Geen eer aan mensen maar alle eer is, daar heeft het genoeg aan gemankeerd, aan onze Heere en God.

Nadat ds. Wolters voor het eerst de zegen op

onze gemeente had gelegd, bedankte hij ds. Wieman voor de bevestiging, bedankte allen die meegeholpen hebben aan de overkomst naar Hoogeveen.

Als eerste spreker kreeg dr. H. C. v. d. Meulen het woord, hij sprak namens de C.K., ring en classis Hoogeveen, hartelijk welkom.

Namens kerkeraad en gemeente werd door ouderling Warrink de fam. Wolters hartelijk welkom geheten. Hij sprak zijn grote blijdschap uit met de komst van ds. Wolters en zijn gezin.

Ouderling Warrink liet de gemeente ds. Wolters en zijn gezin toezingen Psalm 90 : 8 aangepast op de fam. Wolters.

BEVESTIGING EN INTREDE DS. A. BAAS TE ERMELO

Zondag 9 mei jl. was een vreugdevolle dag voor de Hervormde Gemeente te Ermelo (Wijkgemeente Nieuwe Kerk Noord). Op deze dag werd ds. A. Baas — tot voor kort predikant te Wapenveld — bevestigd als dienaar van het Goddelijk Woord.

In de bevestigingsdienst, die werd geleid door ds. H. Visser, stond Handelingen 4:33 centraal. In dit Bijbelgedeelte ziet men de werking van de Heilige Geest in de christelijke gemeente. Door de onderlinge liefde kan het geloof vrucht dragen. Een mankement van deze tijd is dat we weinig verlegen zijn om de Heilige Geest, zo sprak ds. Visser. De gemeente van Christus nu steekt af in verhouding tot de eerste christengemeente. De kracht van deze gemeente staat verwoord in vers 33. Men bouwt op de Vaste Grond en vestigt haar hoop op Eén Naam. De gemeente van Ermelo krijgt een levende gezant van God Zelf gezonden, Die het eeuwig behoud van jong en oud(er) op het oog heeft! De opdracht van deze gezant/ predikant is allereerst de prediking; hij is gebonden aan het Woord van God, dat geladen is met gezag. Predikant staat in dienst van zijn Zender... De dynamische kracht van de Heilige Geest geeft de mogelijkheid tot getuigen, vol overgave, bewogen, op een eenvoudige wijze het Woord openleggen (aan het Woord laten). Dan zal er een Reveil plaatsvinden, wanneer deze dynamiek in de gemeente wordt gebracht en zal Christus triomferen. Jong en oud zullen dan één gemeente vormen in Christus! Na het lezen van het bevestigingsformulier en het met volle overtuiging uigesproken 'Ja ik, van ganser harte' werden predikant en gemeente aan elkaar verbonden.

In de middagdienst deed ds. Baas intrede met de woorden uit Jeremia 1 : 11 en 12, waar de Heere Jeremia roept in Zijn dienst. Jeremia voert allerlei bedenkingen aan, maar waar God roept, baten verontschuldigingen niet. Jeremia, hij wordt een getuige des Heeren uit overtuiging. Hij moest gaan... door God overweldigd, geroepen, de Heere Zelf zal hem de woorden zeggen, die hij spreken moet. De Heere weet wat maaksel wij zijn en houdt er terdege rekening mee! De predikant merkte op dat Jeremia aanschouwelijk onderwijs ontving ... de Heere gebruikt een teken (amandelroede) tot versterking en bemoediging. Dit teken zal voor Jeremia van doorslaggevende betekenis worden. Het woord wat Jeremia moet uitdragen is een woord van oordeel en heil... God is waakzaam over Zijn Woord en Hij zegt het: k zal zijn Die Ik zijn zal... Daarvan moest Jeremia het hebben, moet een gemeente het hebben, daarvan moet een predikant het hebben. Want Hij... Hij is getrouw, Die het ook doen zal! Wij moeten Gods Woord ernstig nemen, zowel Zijn veroordelend Woord als Zijn vrijspraak. Laat de gemeente van Jezus Christus niet ophouden door te geven aan elkaar en aan de wereld dat God meent wat Hij zegt en dat Hij doet wat Hij zegt. Laten we elkaar met dat Woord lastig vallen. De amandelstok is het symbool voor een nieuwe wereld/toekomst, herstelde gemeenschap met God. Komt, ontwaakt gij die slaapt en staat op uit de doden, want Christus zal over u lichten. Zalig wie zich aan Hem verliest!

Na het uitspreken van de zegenbede, richtte ds. Baas een kort dankwoord tot diverse personen en instanties en groette ze hartelijk. Daarna werd de predikant welkom geheten door ds. A. F. Troost (namens ring, classis en centrale kerkeraad) en sprak ouderling Ruitenberg de predikant toe namens kerkeraad en gemeente van de wijkgemeente Nieuwe Kerk Noord. Deze liet tenslotte de gemeente de predikant en zijn gezin Psalm 17:4 toezingen.

BEROEPEN TE:

Rijssen en Veenendaal: T. W. van Bennekom te Goes (BW). Lisse: E. S. Klein Kranenburg te Nijverdal. Loon op Zand: L. Schaafsma te Doomspijk. Berkel & Rodenrijs: E. S. Klein Kranenburg te Nijverdal. Eibergen: G. J. A Veeening te Wormer-Knollendam-Jisp (aangenomen).

AANGENOMEN NAAR:

Krimpen a/d Lek: B. de Jong te Den Ham.

REFORMATORISCH RÉVEIL? !

'Steeds meer ogen gaan ervoor open dat menselijke en kerkelijke acties krachteloos en vruchteloos zijn. Niemand minder dan de Heilige Geest zelf is nodig om daarin verandering te brengen.'

Er is in de afgelopen jaren veel gesproken en geschreven over de kerk midden in een seculariserende samenleving. Tot op de dag van vandaag vallen veel sombere tonen te beluisteren. De kerk kan niet alleen leven bij vergaderingen en discussies, ook niet bij standpunten en nota's. Ze leeft van de bekering en vernieuwing die de Geest werkt.

Kan de gemeente weer werfkracht krijgen? Kan de gemeente ook in deze tijd groeien? Meer dan eens heeft God Zijn kerk door de crisis geleid naar een ommekeer, bijv. in de Reformatie, in de opwekkingsbewegingen en in het Réveil van de vorige eeuw.

Uitzien naar een opwekking

Als er ooit een tijd is geweest waarin verlangen naar en gebed om opwekking in onze kerk nodig is, dan is het nü. Het is opvallend hoezeer we kerkelijke vraagstukken proberen klein te krijgen door analyse. We beheersen problemen door erover na te denken, door ze in formules te gieten, door steekhoudende argumenten. Oplossingen worden aangedragen in de vorm van beleidsvoorstellen. Nu is zorgvuldig beleid hard nodig, maar het kan nooit gebed vervangen. Als beleidsmakers kunnen we wel eens als kinderen van onze tijd door de mand vallen. Niet door (denk)kracht, noch door (organiserend) geweld, maar door Gods Geest zal het geschieden.

Jaren geleden bevroor onze waterleiding tijdens een periode van strenge vorst. Dan blijkt zeker voor een zojuist ontwaakt gezin, dat je water geen moment kunt missen. Hoe druk ik het ook had, ik moest dit eerst proberen te herstellen. Lange tijd kroop ik op mijn knieën onder de vloer van het huis.

Dat was achteraf wel een les. Als het water des levens niet stroomt in ons persoonlijk en kerkelijk leven, zetten we dan alles opzij om op onze knieën te gaan?

De jonggestorven predikant Robert Murray M'Cheyne zei in 1838 in Dundee: '... Als de stad gebrek aan water had, en ieder mens de dorst op het aangezicht te lezen stond, dan zoudt gij wel bij elkaar komen en raadplegen en helpen om nieuwe putten te graven. Welnu, de stad heeft gebrek aan genade, zielen vergaan wegens gebrek en gijzelf kwijnt. O kom toch samen om te bidden...' Daarbij zegt M'Cheyne: 'Heb goede hoop op een opwekking in onze dagen... Leer dat wij erom moeten bidden. Wij prediken dikwijls om anderen op te wekken, maar wij moesten er meer voor bidden. Het gebed is krachtiger dan de prediking.'

Uitzien naar een réveil vermenigvuldigen door het te delen

Tijdens een conferentie Reformatorisch Réveil die D.V. van 3 t/m 5 juni 1993 in De Bron te Dalfsen wordt gehouden, gaat het hierom: het verlangen naar een réveil delen, samen bidden, luisteren naar de Schrift en ons bezinnen op Gods bedoeling met Zijn gemeente. Op deze conferentie, bedoeld voor predikanten, theologiestudenten, ambtsdragers en andere geïnteresseerde medewerkers/-sters in de gemeente, hopen o.m. te spreken ds. Chr. van Andel, dr. C. Graafland en dr. W. van 't Spijker.

(Folder/opgaveformulier is te verkrijgen bij mevr. N. Snoei-Verkerk, Fluitekruidlaan 55 3925 SC Scherpenzeel, tel. 03497-2732.)

Zeist

HONGAARS EREDOCTORAAT VOOR HERVORMDE SYNODEVOORZITTER

Op 25 juni aanstaande zal de voorzitter van de Generale Synode van de Nederlandse Hervormde Kerk, dr. G. H. van de Graaf, een eredoctoraat in ontvangst nemen van de Hervormde Theologische Academie in Boedapest, Hongarije. In een brief aan dr. Van de Graaf schrijft dr. Géza Bross, dekaan van de Academie, dat het hooglerarencoUege hiermee haar dankbaarheid en erkenning tot uitdrukking wil brengen voor Van de Graafs inspanningen om het Evangelie te verbreiden, in het bijzonder het getuigenis in hervormde zin. De Academie wil vooral haar waardering uiten voor de invloed die Van de Graaf heeft gehad onder Hongaren.

Een groot deel van deze Hongaren woont overigens niet in Hongarije, maar in Roemenië. Van dè Graaf studeerde daar eind jaren zestig aan het Theologisch Instituut in Cluj van de Hongaarstalige hervormde kerk. In 1978 promoveerde hij aan datzelfde instituut. In Nederland heeft Van de Graaf zich altijd bijzonder ingespannen om aandacht te vragen voor de protestantse minderheidskerken in Oost-Europa, met name voor de Hongaarstalige hervormde kerk in Roemenië en voor de hervormde kerk in Hongarije. Hij was ondermeer lid van de Hongarije-commissie van de hervormde kerk en de gereformeerde kerken, van de sub-commissie Oost-Europa van de Raad van Kerken en van de Europa-commissie van de Hervormde Generale Diakonale Raad Ook was hij lid van de Commissie voor de Geestelijke Verzorging van Hongaren in Nederland. Van de Graaf publiceerde artikelen in het Hongaarstalige tijdschrift van de hervormde kerk in Roemenië en in talrijke andere buitenlandse en Nederlandse artikelen.

'Ik hoop', schrijft dekaan Bross, 'dat de zusterlijke betrekkingen tussen onze kerken, waarin u ook tot nu toe een belangrijke steun bent, door dit gebaar versterkt en verdiept zullen worden en dat deze eendracht tussen geloofsgenoten ermee gediend zal zijn tot eer van onze Here.'

(Hervormd Persburau)

STUDIEDAG 'VOETUNEN EN COCCEJANEN'

Ter herdenking van de geboortedag van Gisbertus Voetius op 3 maart 1589 organiseerde de Utrechtse Faculteit der Godgeleerdheid in 1989 een wetenschappelijk symposium. De toen gehouden voordrachten werden naderhand in een bundel gepubliceerd. De op 4 juni a.s. te houden studiedag is bedoeld als een vervolg, zij het dat het geheel een kleinschaliger opzet heeft.

De studiedag gaat uit van de onderzoeksgroepen voor de Geschiedenis van het Gereformeerde Protestantisme in Utrecht en Leiden. Tot dit gezamenlijke colloquium is besloten, omdat de Utrechter Gisbertus Voetius en zijn tegenspeler, de Leidenaar Johannes Coccejus beiden een zeer grote invloed gehad hebben en de doorwerking van hun ideeën aandacht verdient. Die invloed reikte tot ver in de acht-

tiende eeuw. De 'Voetianen' en 'Coccejanen' hebben elkaar te vuur en te zwaard bestreden, maar de partijen bleken uiteindelijk toch in staat elkaar in een gemeenschappelijke godsdienstige overtuiging te vinden.

Evenals voor het wetenschappelijk colloquium 'De onbekende Voetius' in 1989 zijn ook voor de studiedag 'Voetianen en Coccejanen' deskundigen buiten de onderzoeksgroepen als sprekers uitgenodigd.

De bijeenkomst wordt gehouden in Transitorium II, Heidelberglaan 2, Utrecht.

Aangezien het colloquium mede belegd is vanwege het feit dat prof. dr. C. Graafland door het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd zijn werk aan de Faculteit der Godgeleerdheid te Utrecht moet beëindigen, zal door hem de slotlezing worden gehouden. In aansluiting hierop vindt in het Bestuursgebouw van de Rijksuniversiteit Utrecht, evenals Transitorium II aan de Heidelberglaan (nr. 8) gelegen, een informeel samenzijn plaats.

Programma studiedag 'Voetianen en Coccejanen' vrijdag 4 juni 1993

09.45-10.15 uur: Ontvangst bezoekers. 10.15-10.20 uur: Opening. 10.20-11.05 uur: Lezing prof dr. J. van den Berg. 'Het stroomlandschap van de Gereformeerde Kerk in Nederland tussen 1650 en 1750'. 11.05-11.25 uur: Discussie.

11.25-11.45 uur: Inleiding dr. F. G. M. Broeyer. 'Franciscus Burman, een Coccejaan in Voetiaans vaarwater'. 11.45-12.00 uur: Discussie. 12.00-12.20 uur: Inleiding dr. M. van der Bijl. 'Politieke en sociale implicaties van het geschil tussen Voetianen en Coccejanen'. 12.20-12.35 uur: Discussie.

12.35-13.30 uur: Middagpauze. 13.30-13.50 uur: Inleiding dr. J. van Sluis. 'Het omzwaaien van Johannes van der Waeyen'. 13.50-14.05 uur: Discussie. 14.05-14.25 uur: Inleiding dr. W. J. op 't Hof 'De verschillen tussen Voetianen en Coccejanen in het licht van hun verklaringen van de Heidelbergse Caechismus'. 14.25-14.40 uur: Discussie.

14.40-15.00 uur: Inleiding mevr. prof dr. E. G. E. van der Wall. 'Petrus Allinga, een Coccejaans-Cartesiaans predikant'. 15.00-15.15 uur: Discussie.

15.15-15.35 uur: Inleiding dr. W. J. van Asselt. 'Verbaasdmakende en wonderspreukige toepassingen der Prophetieën'. Voetiaans verzet tegen de Coccejaans exegese in het begin van de 18e eeuw bij monde van Pierre de Joncourt, Waals predikant te 's-Gravenhage'. 15.35-15.50 uur: Discussie.

15.50-16.15 uur: Theepauze. 16.15-17.00 uur: Lezing prof dr. C. Graafland. 'Structuurverschillen tussen Voetiaanse en Coccejaanse geloofsleer'. 17.00-... uur: Afsluitend samenzijn.

PKV'S VREZEN GROTERE KLOOF TOP-GRONDVLAK

De Provinciale Kerkvergaderingen (PKVs) in Nederland vragen zich af of er in de voorstellen voor een kerkorde van de toekomstige Samen op Weg-kerk werkelijk sprake is van de beoogde decentralisatie. Ook betwijfelen zij of er inderdaad een meer doorzichtige structuur ontstaat en/of de afstand tussen top en grondvlak echt kleiner wordt.

Zij schrijven dit in een gezamenlijke reactie op de voorstellen voor de organisatiestructuur, zoals geformuleerd in artikel 6 inzake de Ambtelijke Vergaderingen in de conceptkerkorde. In het concept komt de PKV als vierde bestuurslaag' niet meer voor. Er is alleen nog sprake van kerkeraden, classes en de synode. Wel zullen de classes samenwerken in regionale verbanden.

Volgens de PKVs suggereert de werkgroep kerkorde ten onrechte dat de huidige organisatorische complexiteit in de (hervormde) ^erk en de lange afstand tussen synode en gemeenten te wijten is aan het bestaan van een vierde bestuurslaag. 'Moge het impliciete verlangen naar een heldere en vereenvoudigde struktuur veler harten sneller doen kloppen, uw simpele redenering als zodanig vraagt er daarentegen om, krachtig weersproken te worden. Was het maar zo eenvoudig als in uw toelichting gesteld wordt!', aldus de PKVs.

Vreemd

De PKVs signaleren dat in de conceptkerkorde alleen van de kerkeraad en synode wordt gezegd dat zij leiding geven; niet van de classis. 'Is de classicale vergadering soms een ambtelijke vergadering van een lagere soort dan de kerkeraad en de synode? ', vragen de PKVs. 'De huidige tekst roept de suggestie op dat de leiding van de gemeente in handen is van de kerkeraad, terwijl de leiding van de Kerk enkel en alleen berust bij de Generale Synode. Het eerste is onbetwistbaar, het laatste is echter uiterst vreemd.' De PKVs zien hier een centralistische tendens die de afstand tussen top en 'grondvlak alleen maar groter maakt. De voorziene samenwerking tussen classes op regionaal niveau is een extra reden, vinden de PKVs, om de classis als ambtelijke vergadering ook leidinggevende bevoegdheden te geven. 'De Provinciale Kerkvergaderingen onderstrepen vanuit de praktische ervaring dat een ambtelijke 'rugdekking' voor de uitvoering van een aantal taken op het regionale niveau (...) beslist gegarandeerd moet worden', schrijven zij. Bij die taken moet gedacht worden aan bijvoorbeeld toezicht, opzicht en visitatie. Deze regionale taken moeten slagvaardig en efficiënt kunnen worden uitgevoerd, vinden de PKVs. Daarom moeten de ambtelijke bevoegdheden op regionaal niveau niet worden belast met de plicht van last en ruggespraak ten opzichte van de classicale vergaderingen.

Vereenvoudigen

Het idee dat de schamierfunctie die de PKVs nu vervullen tussen gemeenten en synode zou kunnen worden overgenomen door de classes, achten de PKVs wishful thinking. Volgens hen blijft er behoefte aan een 'bestuurlijk integratiepunt' dat tussen de 74 classes en de synode in ligt. Als dat niet goed wordt geregeld, waarschuwen de PKVs dan ontstaat er een vacuüm dat zal worden opgevuld door de classis die toevallig het sterkst is, of door een machtige synode die alles kan bepalen bij gebrek aan tegenspel vanuit de classes. De Provincies vrezen dat'met het zonder meer wegstrepen van de vierde bestuurslaag de afstand tussen grondvlak en synode eerder groter dan kleiner wordt. Verder merken zij op dat de voorstellen van de werkgroep Kerkorde alleen kunnen worden doorgevoerd als de regelgeving verregaand wordt vereenvoudigd.

De ^plaatselijke gemeenten moeten meer vrijheid krijgen, vinden de PKVs, er moet minder krampachtig worden omgesprongen met de onderscheiden verantwoordelijkheden en er moeten duidelijke momenten worden gemarkeerd voor overleg en afstemming.

Tenslotte vragen de PKVs de werkgroep Kerkorde terdege rekening te houden met het toenemend gebrek aan bestuurskader voor het tussenniveau. De noodzaak tot concentratie en bundeling van krachten die daardoor ontstaat kan de wens tot decentralisatie onder druk zetten.

Wijzigingen

De PKVs besluiten hun brief met een aantal concrete wijzigingsvoorstellen in de ontwerpkerkorde. In het artikel dat de ambtelijke vergaderingen noemt, nl. kerkeraad, classis en synode, willen zij het regionale samenwerkingsverband van classes, de Algemene Classicale Vergadering, toegevoegd zien. Als taakomschrijving voor de classis stellen zij voor: 'De classicale vergadering geeft leiding aan het leven en werken van de gemeenten in haar ressort, met het oog op de verantwoordelijkheid van de gemeenten voor elkaar en voor de gehele kerk', en direct na deze passage willen de PKVs een nieuwe zin invoegen: 'De Algemene Classicale Vergadering geeft leiding aan het leven en werken van de gemeenten in het ressort van samenwerkende classicale vergaderingen, met het oog op de verantwoordelijkheid van de kerk voor de gemeenten'. Op de overige onderdelen van de ontwerp-kerkorde zullen de PKVs elk afzonderlijk reageren.

(Hervormd Persbureau)

TRANSSEKSUALITEIT

De laatste jaren wordt er binnen de gereformeerde gezindte publiekelijk geschreven over de seksuele problematiek. Bijvoorbeeld denken we aan wat er gepubliceerd is door prof dr. J. Douma en dr. J. Hoek en zijn vrouw drs. A Hoek-van Kooten en prof dr. W. H. Velema.

Nu willen we uw aandacht vragen voor transseksuele mensen. Over hun nood bestaat in onze gezindte veel minder bekendheid en vaak wordt aan hun problematiek voorbijgegaan of wordt deze onvoldoende onderkend. Graag willen we, gedrongen vanuit de liefde tot God en onze medemens, dit isolement doorbreken.

Wat transseksualiteit is, valt moeilijk onder woorden te brengen. Belangrijk is onder meer de ervaring dat men zich 'een gevangene in een verkeerd lichaam' voelt. Uiterlijk is men een man maar innerlijk voelt men zich een vrouw; uiterlijk ziet iemand er uit als een vrouw, maar zij beleeft zichzelf als een man. Bij zo iemand heerst grote ontevredenheid over het eigen lichaam.

Transseksualiteit lijkt op homoseksualiteit, maar is niet hetzelfde. Bij transseksualiteit voelt een man zich aangetrokken tot een andere man, omdat hij zich innerlijk vrouw voelt. Bij homoseksualiteit is dit laatste niet het geval.

Transseksuelen worden innerlijk verscheurd omdat ziel en lichaam constant met elkaar in gevecht zijn. Het geloofsleven kent mede hierdoor een sterk wisselend karakter. De problemen hebben vaak zo'n omvang dat professionele hulpverlening nodig is, soms in de vorm van een opname in de psychiatrie. Ook in de hulpverlening weet men lang niet altijd raad met deze problematiek. Transseksuelen worden in een aantal gevallen op het spoor gezet van geslachtsaanpassing, waarbij door middel van ingrijpende operaties het geslacht zoveel mogelijk wordt aangepast aan de innerlijke beleving. In een aantal gevallen wordt psychotherapie toegepast.

Transseksuelen zijn vaak eenzaam in deze nood. Zij voelen zich als een stuurloos schip te midden van een kolkende zee en dreigen ten onder te gaan. Ook hun ouders, vrienden en ambtsdragers die erbij betrokken zijn, zitten vaak met veel vragen over hoe hun houding moet zijn ten opzichte van degene die met transseksualiteit worstelt.

Omdat de problematiek van de transseksualiteit, zoals we uit ervaring weten, ook in de gereformeerde gezindte speelt, werd deze voorgelegd aan het Prof dr. G. A Lindeboom Instituut te Ede. Onder auspiciën van dit instituut is een werkgroep in het leven geroepen. Hierin zijn ook het GPZ en de Gliagg vertegenwoordigd. Deze werkgroep wil een onontgonnen probleemgebied. Het onderzoek zal bestaan uit vraaggesprekken met transseksuelen en mensen uit hun omgeving. Daarom wil de werkgroep graag in contact komen met mensen die familieleden of bekenden hebben, die met deze problematiek hebben te maken. Ook kerkeraden kunnen met de werkgroep contact opnemen.

Wij nodigen hen die transseksualiteit van dichtbij kennen, daarom uit contact te zoeken met de werkgroep. Uiteraard is strikte vertrouwelijkheid gewaarborgd.

Het adres van de werkgroep is: Werkgroep Transseksualiteit, Prof dr. G. A Lindeboom Instituut, Postbus 224, 6710 BE Ede, tel. 08380-30230.

HANDTEKENINGENACTIE TEGEN ALGEMENE WET GELIJKE BEHANDELING VERLENGD

In verband met de grote respons, om kerkeraden de gelegenheid te geven handtekeningen in te zamelen en gezien de behandeling van de wet in de Eerste Kamer is de handtekeningactie tegen de Algemene Wet Gelijke Behandeling verlengd.

Handtekeningenlijsten dienen nu vóór 19 juni 1993 te worden ingediend bij het secretariaat. Volle lijsten graag z.s.m. inzenden.

Nieuwe lijsten kunnen tevens op dit adres worden opgevraagd. Ook als kerkeraden geen schrijven hebben ontvangen, kunnen ze deze brief opvragen. Met name worden vanuit de Ned. Hervormde kerk en vanuit enkele evangelische gemeenten geluiden gehoord dat men nog geen handtekening kon zetten vanwege onbekendheid bij de kerkeraad.

Secretariaat Beraad Geestelijke Vrijheid, Postbus 309, 3840 AH Harderwijk, tel./fax 03410-25750.

Wilt u het werk van het Beraad steunen dan zijn giften welkom op bankreknr. 44.29.68.299 tn.v. het Beraad Geestelijke Vrijheid te Hoevelaken. Postbankrekeningnummer 55099 ABN-AMRO, Hoevelaken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen