Boekbespreking

C.J. den Heyer, Een joodse Jezus – de Christus der Kerken. De plaats van Israël in de Christologie. Serie Verkenning en bezinning, deel 6, 92 blz., ƒ 18,90.
Het is een verdienste van dit helder geschreven boekje dat het in kort bestek een overzicht geeft van de wijze waarop in de christelijke theologie ernst gemaakt werd met het jood-zijn van Jezus, c.q. deze verworteling van Jezus in Israël verwaarloosd werd. Daarnaast komt ook aan de orde wat de joodse bezinning op Jezus, het thuishalen van Jezus in het jodendom betekent voor de kerkelijke leer aangaande Persoon en werk van Jezus in de context van de ontmoeting tussen joden en christenen. De schrijver laat zien hoe dit vragencomplex verweven is met de opkomst van het moderne Schriftonderzoek dat kritische vragen ging stellen aan het adres van de kerkelijke traditie.
In concreto gaat het om de vraag: Is er een 'joodse' christologie mogelijk? En wat betekent dit voor de herijking van het klassieke dogma van de twee-naturenleer?
Tal van vragen dienen er dan bij betrokken te worden zoals de vraag naar de vertolking van het Oude Testament, de verhouding tussen belofte en vervulling, voorts de vraag naar de diepte motieven van Chalcedon. Ging het de Griekse vaderen niet voor alles om de prediking van het volstrekte genadekarakter van het heil: het heil komt van God. Is dit ooit te verbinden met de joodse correlatieleer? Kan een 'Israël bejahende Christologie' ooit voorbijgaan aan het ergerniswekkende van het kruis? Is het waar dat elke Christologie een voorlopig karakter draagt? Hoe is hier het woord 'voorlopig' bedoeld? 'Samen met het joodse volk verwacht de kerk uiteindelijk het Koninkrijk van God' zegt Den Heyer op blz. 92. Maar hoe is de verhouding tussen kruis en koninkrijk? Kan men dit Rijk losmaken van Hem die de kerk belijdt als de Christus Gods, de vervulling van wet en profeten?
De lezing van dit boekje heb ik ervaren als een spannende zaak. Enerzijds drukt de auteur je met de neus op zeer belangrijke vragen. Jezus is niet los te maken van Israël. Dat is de winst van de laatste decennia in het joods-christelijk gesprek. Maar anderzijds heb ik het gevoel dat aan de beslissende betekenis van het geloof in de gekruisigde en opgestane Heere om te delen in het heil van het Koninkrijk zowel voor de jood als voor de heiden, tekort wordt gedaan. Ook heb ik moeite met de wijze waarop de betekenis van de leer en het dogma met een beroep op het begrip 'dynamiek' geminimaliseerd wordt.
A. Noordegraaf, Ede

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen