Kom, Schepper, Geest…

Wie viert nog 't feest van storm en vuur
En bidt dat hem de storm doorwaaie
En 't vuur hem louterend doorlaaie?
Wij zullen maaien wat wij zaaien:
Een oogst die rijpt voor 't oordeelsuur.

Wij zijn de dwazen van dit uur;
Geen olie meer in onze lampen;
Wij ad'men in de gift'ge dampen
Van angst voor naderende rampen:
Het 'Mené' gloeit aan onze muur.

­ Waar zijn de wachters op de muur
Die nog in Pinksteren geloven,
Nog uitzien naar het Licht van Boven
Nu hier Gods lampen langzaam doven?
Wie viert nog 't feest van storm en vuur?

Wij zien het teken aan de muur
Waarvoor we heimelijk wel beven,
Maar drijvend worden we gedreven
En aan de waanzin prijsgegeven
Van 't machtswellustig avontuur.

Wie weet nog van de Geest van 't vuur
En waakt, aan d'eigen wil ontstegen,
En gaat op 't eerst gerucht Hem tegen
Als 't grote ruisen langs de wegen
Zelfs dwazen wekt in 't nachtelijk uur?

Dat onze slaap niet langer duur';
Dat wij naar Hem gaan roepen tussen
De storm en 't vuur; dat wij 't niet blussen
Om 't angstig hart tot rust te sussen.
Wees ons te sterk, o Geest, dàt uur.

Keer tot ons weer; de nacht is guur;
Maar dat Uw storm ons wakker waaie,
Uw vuur ons louterend doorlaaie;
Wil heil'ge onrust in ons zaaien;
Herschep ons, Geest; dit word' Uw uur.

Uit: Het komend Koninkrijk, Goes, Oosterbaan en Le Cointre, 1951, 66, 67. Gedichtenbundel van A. Wapenaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen