Omdat Hij…

Een lijdenspsalm. Meteen eraan toegevoegd: door lijden tot heerlijkheid, het is lijden èn verblijden, sterven èn geboren worden.
De Geest van Christus heeft de Psalm hartgrondig geademd. De Geest der profetie heeft het leven van David beademd en de Zoon van David heeft de profetie zuchtend vervuld.
Eén van de Psalmen, die het lijden van de Heere Jezus Christus diep, helsdiep hebben vertolkt, ligt voor ons open. 't Is geen lijden zonder zin. 't Is geen sterven zonder vrucht. 't Is geen dood zonder gerechtigheid. 't Is een lijden met uitzicht. 't Is een lijden wat de oogst van Pinksteren voorziet en garandeert: wanneer Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zo zal Hij zaad zien. 't Is een helsdiep lijden gevolgd door een hemelhoog belijden voor de Vader. 't Is een lijden in volstrekte eenzaamheid met aansluitend het openen van de Deur van het Vaderhuis waar in volmaakte gemeenschap eeuwig goed wordt gesproken van de Heere.
Een lijdenspsalm. In mineur begonnen, in majeur geëindigd. Beter: het begin van de Psalm is buitengewoon somber, maar dàt begin vindt een end; het slot van het gedicht is veelkleurig en getoonzet op de gerechtigheid Gods en dàt eindigt nóóit. Wie gemeenschap heeft met Christus in Zijn lijden en sterven en opstanding, heeft de Psalm doorgezongen. De kloof tussen het begin en het eind van de Psalm is God Zèlf. Een aardedonkere verzuchting van Godverlatenheid wordt bedekt met een hemelse verkwikking: Hij heeft niet veracht.., Hij heeft gehoord…! En daarom zal mijn lof zijn in een grote gemeente. Hem roemen Die mij blijdschap en gerechtigheid geeft, omdat Hij het gedaan heeft!
't Is de kleine David, die onder het beslag van de Geest der gebeden ligt. Klein? Ja, klein èn groot. Het tweede is hij in de Heere. David zit in een crisis. Hij gaat een dieptepunt door. God is voor zijn waarneming ver, ver weg (vers 2 en 20). De verlatenheid is tastbaar voor hem: hij roept onophoudelijk tot God, maar de Heere geeft geen antwoord.
Hij kermt: mijn God, mijn God, waarom…? David klemt aan God en klampt Hem aan, want zó is het van God uit: van de buik mijner moeder aan zijt Gij mijn God! De verkiezende liefde Gods en de levensleidende hand Gods zijn toch wel sterke gebedsgrepen!
De psalmist slaat nog een hemelse noot aan: Gods Naam. Omwille van de Naam moet God antwoord geven. Immers, de vaderen hebben op God vertrouwd en zijn daarin niet beschaamd uitgekomen, zij hebben tot God geroepen en zij hebben antwoord gekregen. Alles tot lof van God. Want Zijn Naam is verhoogd en de Heere troont op de lofzangen van Israël. Zal de Heere hem daarom ook niet antwoorden? De situatie van tevergeefsheid, de situatie die David nog nauwelijks menswaardig kan noemen, kàn en wil en zal de Heere wenden, opdat Hij Gods Naam zal vertellen en in het midden van de gemeente zal prijzen (vers 23).
Kunnen wij daar niet veel van leren? Welke akkoorden slaan wij bij God aan? Gebeden zoeken grond in God Zelf In Zijn Naam. In Zijn daden. In Zijn werken. In Zijn Offer. Op Zijn Heilig Altaar. U kent dat rijke gebedsleven hopelijk. Waarin u door de Geest vat de gegeven handvatten Gods. Zó geleid op en in God, dat u in alles komt met de woorden en beloften en zekerheden Gods.
David is met zijn totaal bedreigde leven niet tevergeefs steun gaan zoeken op zijn vaste Steunpunt. De Heere heeft ogen voor Zijn werk, een onberouwelijk hart voor Zijn verkiezing. En Hij tilt zwaar aan Zijn heilige Naam. De dichter David moet het zeggen (vers 23 en 26). De roepende is gehoord, de Heere heeft geantwoord. Van geslachte tot geslacht wordt naar mijn dure plicht Uw Naam genoemd en Uw gunst herdacht! De uitkomende Stem van de Heere intoneert hart en mond van David. U, jij, lezer zit gebogen. U, jij, bidster bent naast David gaan staan. Voor zover dat in zulke situaties nog mogelijk is. Wij verstaan ons met David. Neen, hoger: de Geest van God leidt ook ons in crisispunten van het leven, opdat Hij ons lot zal wenden. Laten wij de Psalm verder lezen in onze persoonlijke diepte (want daaronder worden wij gebogen): tegen U, U alleen, heb ik gezondigd, en gedaan, dat kwaad is in Uw ogen… Verberg Uw aangezicht van mijn zonden…! Verlos mij… zo zal mijn tong Uw gerechtigheid(!!!) verkondigen (Psalm 51)! Verder lezen tot en in en op het Licht! Want in Hem antwoordt God op uw en mijn geroep. In Hem spreekt Hij van ontferming en in Hem maakt Zijn Gemeente kennis met de geschonken gerechtigheid. In Hem opent de Heere Zijn Hart.
De klacht van David is door Christus opgenomen. De Psalm is in Zijn leven vervuld. Hoe legt Zijn leven de Psalm breed open.
Golgotha. Herverscheurend: Mijn God, Mijn God, waarom…! Het zondaarshart breekt eronder. Wie heeft volmaakter op God vertrouwd dan Hij? Wie kan 'Mijn God' zó diep zeggen als Hij? En niemand heeft de toom van God tegen de zonde heviger ervaren en ondervonden dan Hij. Christus Jezus daalt het diepst: Gij legt mij in het stof des doods. Hij wordt het felst bedrukt en Hij wordt ten volle verlaten. Waarom? Waarom?
Zijn zaad antwoordt. Het zaad van aangenomen kinderen voor wie Hij is overgeleverd om de zonden en is opgewekt om rechtvaardigmaking. Zijn zaad antwoordt: Gij zijt onze gerechtigheid. Zijn zaad – gestorven, heden levend of nog verwacht – dient Hem en spreekt één van hart, één van tong, met hart en ziel van Zijn gerechtigheid. Omdat Hij het gedaan heeft, zal Hij zaad zien wat Zijn gerechtigheid verkondigt.
Hij van God verlaten, opdat ik nimmermeer van God verlaten zal worden. Hij de dood ingegaan, opdat ik het leven ontvang. Hij vervloekt in mijn ongerechtigheid, opdat ik Zijn gerechtigheid deelachtig en rechtvaardig voor God gerekend ben.
Kostelijk om met geloofsogen in de hemel te zien! De strijdende Kerk jubelt: dáár zit mijn gerechtigheid, mijn heil, mijn levenskracht, mijn God. Die gegraveerde handpalmen! Bewijs van gerechtigheid! Rechtsgrond: Hij zal zaad zien. Zaad van Israël, zaad van de heidenvolkeren.
Geopende ogen wijd open voor Christus! Doorboorde oren scherp te luister aan Zijn mond. Het slot van de psalm haalt Christus' werk op Pinksteren met de geloofskijker dichtbij. En ook kan een flits van de vierende Gemeente in Zijn Huis worden waargenomen.
Even de vinger in de Schrift bij de Pinkstergebeurtenis: Petrus, staande mèt de elven, verhief Zijn stem en sprak: Dezen Jezus heeft God opgewekt; waarvan wij allen getuigen zijn!
Let wel: de Gerechtigheid wordt geboodschapt. Op Pinksteren schuift de Geest met kracht Christus in het centrum. Te beginnen in Jeruzalem. Vandaar uit naar de volkeren. Laten wij dat in biddend opzien in het boek Handelingen ieder persoonlijk maar onderzoeken.
De Gerechtigheid voor God zit! Hij zit troonvast! En nu? Zij zullen aankomen, omdat Hij het gedaan heeft! Daar komen de twaalf onder de standvastige belofte: Gij zult Mijn getuigen zijn, zo te Jeruzalem, als in geheel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste der aarde! Omdat Hij de wil van de Vader volbracht heeft, worden apostelen aangevuurd nú Zijn gerechtigheid alom te verkondigen. Verkondiging onder zegenende handen. Boodschappen met de belofte 'Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld'. Prediken in de vaste overtuiging dat door Woord en Geest Zijn volk geboren wordt. Een gewonnen zaak: Hij zal zaad zien!
Omdat Hij het gedaan heeft…! Daar leeft Zijn Gemeente van en bij. Geen andere gerechtigheid.
En straks? Straks komt Hij Zelf Eenmaal. Als Zaligmaker van degenen die Hem verwachten tot volkomen zaligheid. Dan wordt het heil volmaakt. De vreugde volkomen. Straks verschijnt Hij Zelf. Nu komen de boodschappers nog uit. Gedreven door Hem. Bediend vanuit het Heiligdom. Toegerust en bekwaamd vanuit de Troon. Met het Woord op Zijn weg. Om almaar te verkondigen Zijn gerechtigheid, de enige gerechtigheid voor God. Nog een weinig tijd… dan zullen de Zijnen Hem zien. En als Hij gekomen is, komen zij mèt lichaam èn ziel tot Hem om Hem met de Vader en de Geest te aanbidden. Hij komt om Zijn volk wat in Zijn gerechtigheid geborgen is en onder Zijn bediening geboren is te zetten in het Vaderhuis: van U, onze Gerechtigheid, zal mijn lof zijn in een gróte Gemeente!
Heden is het de tijd om de verkondiging van de gerechtigheid te horen. Alleen omdat Hij het gedaan heeft, komt voor kinderen, die door Zijn lijden worden geheiligd, de beste tijd nog! Daar zal geen tijd meer zijn!

J.W. van Estrik, Moerkapelle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen