Boekbespreking

Dr. Gijsbert van den Brink, 'Almighty God, A Study of the Doctrine of Divine Omnipotence', 316 blz. ing. Kok Pharos Kampen 1993, 7e deel Studies in Philosophical Theology; prijs ƒ 79,90
Onze felicitaties bij dit proefschrift en de verdediging ervan aan de RU Utrecht (met als judicium cum laude) vergezellen deze bespreking. Vanwege de inhoud, de uiterst zorgvuldige, door de schrijver zelf aangeleverde Engelse tekst en de evenwichtige doordenking van een zeer moeilijk thema in de systematische theologie heeft de dertigjarige jonge doctor het 'met lof' verkregen doctoraat volkomen verdiend.
Wat ons nog meer verheugt, is dat dit proefschrift zich beweegt in gehoorzaamheid aan Gods Openbaring en binnen de grenzen van de gereformeerde belijdenis. Met zou geneigd zijn, dr. Van den Brink met het laatste dubbel geluk te wensen, omdat hij op het grensgebied tussen wijsbegeerte en theologie – dit is overigens zeker niet zijn, maar mijn formulering – vele klippen van drogredenaties tot ketterijen heeft omzeild, zonder iemand in het verleden of heden bij de weergave van standpunten tekort doen.
Dit wil niet zeggen dat er geen vragen bij het gesprek dan Van den Brink met zijn partners en opponenten voert, overblijven. Zo neem ik aan, dat dr. Immink in zijn bespreking in Wapenveld zal ingaan op de zin van A. Plantinga's onderscheid tussen vanzelfsprekend geloof en een geloof dat geen correctie(s) behoeft, en ook op diens free will defence. Maar bij dit alles valt opnieuw te zeggen dat Van den Brink op een correcte, adequate en erudiete manier met elk van zijn gesprekspartners omgaat.
De reden van het thema is verwonderlijk genoeg, dat de leer van Gods almacht in de geschiedenis betrekkelijk zelden op en om zichzelf, en zonder verdere connecties, bijvoorbeeld met de theodicee (waar komt het kwaad vandaan, als God almachtig en alles-voorziend is?) of met de ethiek (hoe staat het met Gods almacht in relatie tot goed en kwaad?) aan de orde gesteld is. Dit proefschrift nu doet dit wèl, en expliciet.
De methode wekt evenzeer onze bewondering, want al is het met gradueel verschillend succes, toch heeft de auteur kans gezien om de Bijbelse, historische, systematische en praktische theologie zonder uitzondering in zijn boek aan bod te laten komen.
Op het slot verenigt hij een Bijbels genuanceerde opvatting van Gods almacht met een eveneens vanuit de Schrift gecorrigeerde visie op het goede dat God in relatie tot of ook met behulp van het kwade bewerkt of gebruikt. Bovendien reduceert hij op Bijbelse gronden de vrije wil tot de verhouding tussen Gods genade en de receptieve wil van de mens (gelijkenis van de bedelaar). Mij spreekt de Augustijnse gedachte van de formele, in de anthropologie gegronde vrije wil en de inhoudelijke, Bijbels-thelogische onvrije wil meer aan. Hierin kan m.i. ook ruimte worden gelaten voor een ontwerp als dat van Plantinga. Tevens worden het beeld van God in de formeel vrije wil en de volkomenheid der genade in de inhoudelijk onvrije wil duidelijker gehonoreerd dan in het ontwerp van Van den Brink. Ook blijkt uit dit laatste gedeelte van het boek naar mijn smaak een zekere spanning tussen een Bijbels gefundeerd antwoord en een wijsgerig aannemelijke hyptohese. In het algemeen behoeft dit laatste niet het geval te zijn. Veel dank aan de auteur voor dit moeilijke maar boeiende en helder geschreven boek.
C.A. Tukker, Epe

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen