Boekbespreking

Sieth Delhaas: 'Geen andere handen, een pamflet', Ten Have, Baarn, 200 blz., ƒ 29,90.
Een aangrijpend briefverslag van een echtgenote, die 14 maanden samen met haar man de strijd tegen kanker heeft gevoerd. De ziekte sloopte het lichaam van deze predikant, die nog zo graag aan het eind van zijn ambtsperiode een boek over de blindelingse keuze van christenen voor het kapitalisme had willen schrijven. Dit in het kader van de verderfelijke kernwapens. De zondag voor het rampzalige bericht preekte genoemde predikant over: 'De Heer komt in de vierde nachtwake' (Matth. 14 : 25). Dit echtpaar gaf zich niet zonder meer over aan de adviezen van de heersende medische wereld (allopathie), maar zocht daarnaast hulp bij alternatieve geneeswijzen. Zij dreigden daarbij bekneld te raken tussen twee elkaar op leven en dood bestrijdende machten. Voeding en koffie-klysma's beheersten de maandenlange strijd. Ook heeft een en ander finacieel nadelige consequenties gekregen. Daarnaast is dit boek een pleidooi voor toenemende thuiszorg, zonder dat de vrouw daarvan de dupe wordt. Dit geschrift is vanuit een feministische invalshoek geschreven en dwingt desondanks op verschillende momenten respect af, is goed en indringend geschreven, maar roept evenzeer kritiek op. De hertrouwde schrijfster heeft het over troosteloze woorden, die 'rechtse jongens' – als ze haar ernstig zieke man bezoeken – soms uitspreken, waaronder 'catechismus-stoplappen'. Eenmaal maakt een zogenaamde dooddoener haar razend en roept ze twee keer hard en meedogenloos een hier niet weer te geven vreselijk woord uit. Dit gaat mijns inziens absoluut te ver. Zij dient zich af te vragen wat degene die spreekt in werkelijkheid bedoelde te zeggen. Daarbij zij toegegeven dat wij altijd in die situaties woorden bijbels moeten wegen. De zo felle reactie ontsiert haar boek absoluut en doet sterk afbreuk aan het overige wat voor een deel wel degelijk tot nadenken stemt. Ook zet ik een groot vraagteken bij het 'pendelen' (blz. 153). Zit daar een paranormale gave achter? De titel 'Geen andere handen' vertelt iets over de verbondenheid met vriendinnen – waaronder ook mannen – en met een kruisbeeld. Op de plaats van de tijdens de Tweede Wereldoorlog kapotgeschoten armen van de Christusfiguur heeft de toenmalige pastor de woorden laten aanbrengen: Ich habe keine andere Hände als die Euere. De vriendinnen – en vele anderen – zijn de handen voor het strijdende echtpaar geweest en zij zijn die handen voor elkaar geweest. Geen ingrijpende operatie vond plaats, maar wel eindeloze klysma's, dieet enzovoort. De ontluistering is kompleet. Om enkele woorden van de schrijfster weer te geven: 'Het is een aan elkaar uitgeleverd zijn tot op het bot. Die voelt zich als hij daar zo ligt op de grond, oog-in-oog met de wasmachine, als een worm in het stof (Ps. 22)'.
Weergave van een zoektocht in het doolhof van de traditionele en alternatieve geneeswijzen. Zichtbaar wordt gemaakt hoe weinig het geaccepteerd wordt dat iemand, eenmaal tot patiënt verklaard, uitmaakt hoe en of zij/hij de weg naar genezing wil zoeken. Een zin, die tot nadenken prikkelt, is onder andere deze: 'Evenals de sekten de onbetaalde rekeningen zijn van de kerk, zijn de alternatieve geneeswijzen de onbetaalde rekening van de allopathie'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen