Als onderdanen van de Koning (2)

Paulus noemt boze zonden en vrome vormen. Laten we daar toch niet mee bezig zijn! Als onderdanen van de Koning, wat wordt er dan veel van je gevraagd. Letten op je werken. Zijn ze goed? Voortgekomen uit het volbrachte werk van Jezus Christus? Dan zijn ze goed. In Hem gedaan! We moeten ook op onze woorden letten.
'Al wat gij doet met woorden'. We hebben vorige week naar de werken gekeken. Hoe is het met de woorden? Er wordt teveel gezegd. Het mag wel wat kieskeuriger! Zie de verzen 8 en 9: 'Maar nu legt ook gij dit alles af, namelijk gramschap, toornigheid, kwaadheid, lastering, vuil spreken uit uwen mond, liegt niet tegen elkander'. Allemaal bozigheid die met onze tong gebezigd kan worden. Om te beginnen gramschap. Het zegt iets over bitterheid en hardvochtigheid. Verstrakt en verstard. Dat je niets goeds meer wilt bedenken. Zo iemand ziet er grimmig uit, gramstorig, stuurs. Om bang van te worden. Is dat, is dat de mens? Oorspronkelijk geschapen naar het Beeld van God… Wat straalt hem nu uit de ogen? Satanische gramschap. En dan lees ik van toornigheid, onbeheerste heftigheid. Dan hoor je een keer vertellen: 'En ja, toen ben ik in woede uitgebarsten.' Schade onbekend. Wat schade? Men wil ons soms doen geloven: het is gezond om jezelf lucht te geven en de ander zijn vet te geven. Het lijkt me toch beter dat het onder ons niet voorkomt. Leg dat af. Doe het weg. Wat is die kwaadheid (het derde woord)? Boosaardigheid. Dat je de boosheid graag vast wilt houden. Boos blijven, zo lang mogelijk. 'Ik geef het zomaar niet op. Wat denken ze wel. Ze kunnen niet alles met me doen.' Hoort u bekende zinnetjes? Komen ze wel eens bij u vandaan? Dan kun je kwaad rondlopen. Lelijk doen. Dagen, jaren. Nooit gelezen de wijze raad van Paulus in Efeze 4 : 26? Hij adviseert om de zon niet onder te laten gaan, voordat u het goede weer hebt gezocht. Want anders? Anders geef je de duivel te veel plaats. En dat bestaat toch niet. Als onderdanen van de Koning zullen we het duivelse weren en keren, elke keer weer! Lastering, dat is gewoon roddel. Je gooit het er niet uit in z'n gezicht, maar achter z'n rug om kwaad van hem te spreken. Laf en laag, onterend, vernietigend. We zijn goed in koffiedrinken (en het kan gezellig wezen, warm en hartelijk!), maar pas op voor koffiepraatjes: 'Volgens mij…', 'Heb je gehoord, dat…', 'Ik wil niks zeggen, maar…', 'Jij mag het wel weten…' en 'Het lijkt zo of…' Wees op uw hoede. Geef geen stem en geef geen oor aan de smadelijke lastertaal! Vervolgens vuil spreken, het is verboden. Opnieuw kom ik bij Efeze 4 (:29) – een apostolische vermaning: 'Geen vuile rede ga uit uw mond!' Schunnige woorden van de schutting, hoe kunnen ze over uw lippen komen. Is het dan van binnen zo bedorven?! Ga eens na wat uit uw mond komt! Vroeger een meester op de lagere school. Na zo'n vuiligheid haalt hij ons naar voren, bij het kraantje in de hoek, en hij zegt alleen maar: 'Mond omspoelen, joh!' Treffender heb ik het nog nooit gehoord. En vervolgens over de leugen: liegt niet tegen elkander. Met liegen wordt alle vertrouwen geschonden. Je kunt niet meer op de ander aan. Wat moet je er mee? Kun je nog wel verder? Wat heb je eigenlijk aan elkaar? De leugen werkt gemeenschapverstorend. Het gaat tegen de naastenliefde in. De tekst laat niet voor niets lezen 'tegen elkander'. Zo werkt het. Scheidend, verwijderend. En wie zo slordig met de tweede tafel van Gods geboden omgaat, raakt niet alleen de naaste (schadelijk en schandelijk), maar roept tegelijk de toorn van God op. Hoe dringend is dan voortgang in de bekering vereist. Als onderdanen van de Koning zonden van de tong 'hoe langer hoe meer haten en vlieden' (Heidelbergse Catechismus, antwoord 89). Laat dat onze strijd zijn! O, Heilige Geest, mag ik het biddend doen? 'Laat U mijn tong en mond, / En 's harten diepsten grond, / Toch welbehaag'lijk wezen.' (Psalm 19 : 7, berijmd)
Waarom af-leggen van de verkeerde woorden? Vers 9 leert het ons: 'omdat gij uitgedaan hebt de oude mens'. En dat uitdoen heeft te maken met uittrekken. Als onderdanen van de Koning kun je niet in je 'ouwe kleren' blijven. O, maar die zitten juist zo lekker. Ik heb geen zin om me te verkleden. Moet ik nu per se wat anders aan? Ja, want de Heere Jezus wil het! Het oude moet uitgetrokken worden. Hoofdstuk 2 (:11) noemt het 'uittrekking van het lichaam der zonden des vleses'. Het is niet minder dan een ingreep van Christus, een ingrijpende operatie, christelijke besnijdenis! Met de Heere Jezus gaat het altijd dieper dan je denkt en dieper dan je wilt. Als Hij spreekt over het oog waardoor je naar het verleidelijke wordt toegetrokken, dan raadt Hij aan: 'Trekt het uit!' En als je hand de verkeerde kant uitgaat, Jezus zegt: 'Houwt ze af!' (zie Mattheüs 5 : 29 en 30/Mattheüs 18 : 8 en 9) Waarom zo radicaal? Om te behouden. Want je kunt met één oog en met één hand zo de fout ingaan, dat het een ramp wordt, rampzalig door en door. Daar heeft de Koning Zijn onderdanen niet voor over! Zie op Hem en wees behoedzaam. Vergeet uw tong niet! Het is 'een klein lid' (Jakobus 3 : 5), maar het kan zoveel doen. Wegsnijden uit uw mond? Wacht er nog even mee! Het verkeerde gebruik, dat moet meer en meer afsterven. Het gebed er bij: 'Behoed de deuren van mijn mond' (Psalm 141 : 3, berijmd). En laat zo de oude mens in het graf, begraven met Christus Jezus, om te verteren, en dan zal het pas uiteindelijk met ons eigen sterven voorgoed verstorven zijn. Dankzij onze Heere, Die geen woord verkeerd heeft gezegd! (1 Petrus 2 : 22 en 23) In verbondenheid aan Hem – door Zijn Heilige Geest – zal Hij alles nieuw maken.

W. van den Born, Rijssen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen