Jeugdpastoraat via het gezin (2)

Gods heil wordt beloofd aan de mens die zijn weg wel aanstelt (Psalm 50 : 23). Wanneer we in de huwelijksvoorbereiding de weg des HEEREN van harte gezocht en bewandeld hebben – zij het met vallen en telkens weer opgericht worden – dan zal er een juiste bedding zijn waarin we de stromen van zegen mogen verwachten. Het is de bedding waarin de godsvrucht openbaar zal komen en het onderling pastoraat in het gezin niet zal ontbreken. Wanneer het nu de HEERE belieft ons kinderen te geven, mogen wij geloven dat ze geboren zijn om zalig te worden. We zoeken versterking van het geloof in het horen naar Gods Woord en het gebruik van de heilige sacramenten. Wat een rijke betekenis heeft de Heilige Doop voor gelovige ouders wanneer ze staan voor de opvoeding van hun kind(eren). Een christelijke- en godzaligeopvoeding! Credit hebben voor de belovende God, die wakker zal zijn over Zijn Woord, om dat te doen. Gods allesbelovende Naam te mogen horen over het leven van ons zaad. Gods AMEN te horen en te be-amen.
Ik kom nu op het punt van de Doopcatechese.

Doopcatechese
Het staat aangekondigd in de kerkbode en het wordt afgekondigd in de dienst. Doopaangifte en dooponderricht. Dat laatste is niet altijd het geval. Ik hoorde zelfs eens van ouders dat ze telefonisch hun kind voor de doop konden opgeven. In vele gemeenten is het doopgesprek bekend samen met andere doopouders over de betekenis van de doop. Een gesprek van ongeveer een uur. Eigenlijk is het best jammer, dat we zo'n belangrijk moment in het huwelijks- en gezinsleven niet aangrijpen om fundamenteler en uitgebreider met ouders bezig te zijn in het onderwijzen en om met hen in gesprek te raken.
De kennis van de zaak waar het om gaat is vaak te gering en te verward. Zijn we als ambtsdragers en als ouders in staat te onderwijzen in de leer van de Heilige Doop? Behoren we bij hen, die Gods Verbond en Woorden als onze schatten beschouwen? Rondom Schrift en Belijdenis is er naar onze overtuiging nog heel wat te leren en af te leren als het gaat om de bijbelse verbondsleer. De schuldige plicht rust op ouders en op de hele gemeente om onderwijs te geven in de ware kennis en religie van God.
Alle bijgelovigheid en de sleur en de gewoonte moet met ernst tegengegaan worden. Doopouders maken niet uit het 'waarom' en het 'hoe'. De doop is een ordening van God.
Wie enigszins verstaat wat de doop inhoudt, zal een sterk pastoraat rondom de bediening van de doop nodig achten. We vragen een ongeveinsd antwoord. Een antwoord des geloofs! Nee, niet dat we over het innerlijk oordelen. Maar, zouden we recht bezig zijn wanneer we wisten of ook maar vermoeden dat het ja-woord niet oprecht gemeend was?
Ik weet dat hier vragen zich opdringen. De noodzaak van intensievere doopcatechese wordt wel onderstreept.
Ouders beloven plechtig en aanvaarden een grote verantwoordelijkheid. Daarop moeten zij aangesproken worden. Juist als het gaat over het pastoraat richting de jongeren van de gemeente.

Hele stukken van het pastoraat in de gemeente rusten op de medewerking van de ouders. En die medewerking is beloofd! Bij de doopvont. Zullen we elkaar in de gemeente lastig vallen met het Woord des Heeren?! Op elkaar acht geven of de verplichtingen die we aangingen ook worden vervuld en nagekomen?!
Deze zorg voor elkaar heeft alles te maken met de liefde tot elkaar. Geen meerdere blijdschap dan dat ik zie dat de jeugd van de gemeente in de waarheid wandelt en dat we als ouders hen op die weg voorgaan.
De eerlijkheid gebiedt te schrijven dat ook ondergetekende tot nog toe voor doopcatechese slechts één uur uittrekt. Ontevredenheid over deze gang van zaken is er de laatste jaren wel.
We spraken in consistorie en kerkeraadsvergadering meer dan eens over deze zaak om te komen tot een andere opzet.
Een voorbeeld kwam mij onder ogen. Ik geef het graag door:
Na bericht van geboorte ontvangen ouders een pastorale brief waarin ook de datum voor de eerstvolgende doopdienst vermeld staat. Hierbij wordt uiteengezet welke aandacht de kerkeraad wil besteden aan vragen en verantwoordelijkheden rond de doop. Naast de bekende doopcatechese worden er drie bezinningsavonden belegd over o.a. – Waarom laten we onze kinderen dopen?
– Bijbelse gegevens over kinderdoop en de relatie doop en gemeente.
– Samen luisteren naar de leer van de Heilige Doop aan de hand van het doopformulier en een gesprek rondom de doopvragen.
– Gesprek over de wijze waarop de aan de geloofsoverdracht gestalte geven in het gezinsleven.
Daarnaast hebben we de wenselijkheid uitgesproken om jaarlijks alle ouders bij elkaar te roepen, die het jaar daarvoor een kind hebben laten dopen om met elkaar te spreken over het thema 'kind en geloof' om zo hen te helpen bij hun taak en roeping om de doopbelofte concreet gestalte te geven in het gezinsleven. Materiaal voor deze avonden is voorradig bij de HGJB.
De uitspraak 'leer dan de natie haar doop verstaan en waarderen –  en Kerk en Staat zijn gered' wil ik met het oog op ons onderwerp wijzigen en stellen 'leer ouders hun doop verstaan en waarderen en de godsvrucht zal opbloeien in Gemeente, huis en hart'. Dan zal het ook aan pastorale zorg voor jongeren via het gezin niet ontbreken. Last but not least is daar ook de toerusting in de kerkdienst. Vanwege het belang van deze zaak wil ik daar een volgende keer wat uitgebreider op in gaan.

A. Baas, Ermelo

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen