Boekbespreking

Piet Schelling, Helder zien; gesprekken over geloof en paranormale ervaringen, uitg. Meinema, Zoetermeer, 164 pag., ƒ 23,50.
Dit boek is een vervolg op een boek dat enkele jaren geleden van dezelfde schrijver verscheen ('Paranormale verschijnselen', uitg. Kok, Kampen). Het gaat nader in op vragen die naar aanleiding van het eerste boek rezen. De schrijver wil luisteren naar mensen, die opzettelijk of onopzettelijk met het paranormale in aanraking kwamen. Hij zegt: de kerk heeft die luisterhouding weinig of niet gehad. Mensen durfden hun verhaal ook niet kwijt, bang om niet serieus genomen te worden. Er komen vijf mensen aan het woord, die allen min of meer kerkelijk betrokken zijn (twee van hen zijn o.a. ambtsdrager) en die bijzondere ervaringen hebben: de een heeft gaven van helderziendheid, de ander gaven om mensen van pijn te bevrijden, een ander krijgt bijzondere openbaringen, een volgende wordt geleid door een geleidegeest die zegt dat hij de geest van de apostel Paulus is, weer een volgende is astroloog en theoloog en pleit ervoor dat pastors en astrologen nauw samenwerken. Achtergrond van verschillende verhalen is de New Age-gedachte dat er contact met de geestenwereld mogelijk is. En dat kan los staan van het geloof in Christus. Het duidelijkst komt dat uit in het verhaal van een gereformeerde ouderlinge, die zegt: 'Erediensten zijn naar mijn gevoel te christocentrisch. De nadruk op de notie dat Christus voor al onze zonden betaald heeft, roept vele vragen bij mij op. De lichtervaring die ik had maakt mij duidelijk dat alle mensen verbonden zijn met een groter geheel, zowel binnen als buiten de kerk'. En: 'Laat de kerk ruimte geven aan ervaringen van mensen die veronderstellen dat het aardse leven wordt herhaald' (reïncarnatie).
De schrijver stelt terecht de vraag of de ervaringen van mensen als fundament kunnen dienen voor ons denken en geloven. Hij geeft o.a. als norm aan dat bijzondere gaven en ervaringen de gerechtigheid en liefde moeten dienen. Toch is hij m.i. te onkritisch. Hij laat ruimte voor ervaringen die m.i. de bijbelse toets niet kunnen doorstaan. Zo bijvoorbeeld als het gaat over gezichten, stemmen en visioenen, die in de lijn van de openbaringen in de bijbel zouden liggen. Alsof het in de Schrift niet gaat om een heel bijzondere vorm van openbaring. Te weinig onderkent de schrijver m.i. de gevaren van een algemene religiositeit, waardoor het unieke van het geloof in Christus naar de achtergrond wordt gedrongen of helemaal niet meer aanwezig is. Te vveinig onderkent hij m.i. ook, dat het gebied van het paranormale een gebied is met veel voetangels en klemmen, waarbij men al gauw op het gebied van de afgoden komt. Juist vanwege die verwevenheid met de afgodendienst is zowel het Oude als het Nieuwe Testament afwijzend over deze verschijnselen.

H. Veldhuizen, Zoetermeer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen