Volharding (1)

Wie tot Jezus gaat wordt geholpen. Dat leren we van jongs af aan. Op de zondagsschool wordt het ons al voorgehouden. En later op de catechisaties en in de prediking. Echt, wie de Heere zoekt om hulp, om genade zal bij Hem gehoor vinden. Zie maar hoeveel teksten er in de Bijbel staan die nodigen om tot de Heere te gaan en beloven dat bij Hem uitkomst is. Eén tekst wil ik noemen; u kent hem allemaal wel: 'Kom herwaarts tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven'. Een prachtige tekst vindt u niet?
Maar als we in Mattheüs 15 lezen dan lijkt het of die prachtige tekst op staande voet verbleekt. Want daar kòmt dan zo'n vermoeide en belaste tot Jezus. Ze roèpt tot Hem; ze zegt prachtige woorden: 'Heere, Gij Zone Davids, ontferm U mijner, mijn dochter is deerlijk van de duivel bezeten'. Ze gaat tot de Heiland om rùst te vinden. 'Doch Hij antwoordde haar niet één woord.' En hoe is dat nou te rijmen met al die nodigende woorden uit de Bijbel? 'Wie Hem aanroept in de nood, vindt Zijn gunst oneindig groot.' Zo zingen we; en we zingen schriftwoorden na! En deze vrouw roept om hulp; eigenlijk staat er: ze schreeuwt om hulp; alle nood komt uit in haar roepen. En als reaktie: 'Niet één woord'.
Wie zal beseffen wat dat voor deze vrouw betekende, deze zwijgende Jezus. Nee, de Bijbel is maar geen simpele 'succes-story' waarin je automatisch van verhoring hoort, na het aanroepen van Jezus. De Heiland kan kennelijk ook zwijgen. Jezus zwijgt tegenover deze roepende vrouw.
Wie is ze eigenlijk? Ze is iemand die zomaar ineens verschijnt. 'En zie.' Dat tekent de verrassing. Nota bene, 'let op en zie, een Kananese vrouw'. (Markus noemt haar een Griekse. De Joden noemden in die tijd bijna elke heiden een Griek.) Maar Mattheüs omschrijft nauwkeuriger: 'een Kananese'. Ze is dus een afstammeling van de oorspronkelijke bevolking van Kanaän. Dat volk dat vervloekt was omwille van hun zonden, maar nooit geheel uitgeroeid. En deze Kananese verkeert in nood. Haar dochter is ernstig bezeten. De macht van de boze is duidelijk in haar kinderleven. En haar moeder lijdt eronder. Een echte moeder; de nood van haar kind is hààr nood. En die nood drijft deze moeder tot Jezus.
Hoe wist ze van Hem?! Er staat dat het gerucht aangaande Jezus was uitgegaan in het gehele land en dat zelfs mensen uit Tyrus en Sidon tot Hem kwamen. Kennelijk is dat gerucht ook tot deze moeder doorgedrongen en ze gaat tot Jezus.
Laten we daar niet te snel overheen lezen. Deze vrouw heeft bij gerucht van de Heiland gehoord. En ze kòmt! Ze heeft gehoord dat erbij Jezus redding is, en ze gaat! Het horen van Hem is haar genoeg. Als door een magneet wordt ze aangetrokken tot Christus. Ze spreekt Hem aan als 'HEERE', daarmee toont ze haar eerbied en hoogachting voor Hem. Ze erkent Zijn macht. En dat terwijl zoveel Joden de Heiland minachtten. Ze zegt: 'Zone Davids'. Zonder aarzelen gebruikt ze die aanspreektitel waarmee onder Israël de Messias werd aangeduid. Wat een vertrouwen spreekt daaruit. Zonder ook maar de minste aarzeling legt ze haar nood voor Jezus neer. Genezing is voor de Heere niet te wonderlijk.
Wat een gaan tot Jezus. Vol vertrouwen en overgave, zonder aarzelen. Gaan wìj zo tot de Heere?! Gaan wij zo tot Hem in onze gebeden? Gaan wij zo tot Hem in onze nood. Gaan wij zo naar de kerk, naar het Heilig Avondmaal, zonder bedenkingen, alleen ziende op Jezus? Overigens, àls je zo vol vertrouwen tot Jezus komt, dan wòrd je toch direkt geholpen; dan màg je toch komen. Daar staat de Bijbel toch vol van: 'Komt allen tot Mij, die…'.
'Doch Hij antwoordde haar niet één woord.' Vreemd, vindt u niet? De Heere Jezus doet net of Hij haar niet ziet. Dat is de eerste koude douche voor deze vrouw. Jezus zwìjgt. Wat een beproeving ook. Ondanks herhaald roepen: geen antwoord. Dat is eigenlijk het ergste wat kan gebeuren, dat de Heere zwijgt. Misschien herkent u het wel.
Kijk, als de Heere op onze gebeden 'nee' zegt dan krijg je tenminste nog àntwoord: 'Mijn genade is u genoeg'. Maar als de Heere God zwijgt, dat is het ergste. En soms zijn er van die perioden dat de Heere zwijgt. Ondanks al je kerkgang, al je gebeden. Dat het lijkt alsof de hemel van koper is. Geen antwoord. Er zijn jongeren en ouderen die daarmee zitten en het is een geweldige worsteling soms. In dat zwijgen van God ligt de verzoeking om te gaan denken dat God dood is, of dat Hij naar mij niet wil luisteren. Zwijgen van God is haast onverwerkbaar.
We merken dat aan de discipelen, want die reageren: 'Laat haar van U; want ze roept ons na'. Op het eerste gezicht lijkt het alsof ze deze vrouw weg willen 'sturen, onverhoord. Maar ik denk dat ze bedoelen: 'Genees die dochter hu maar, dan zijn we tenminste van dat achterna roepen af'. En dan lijkt het alsof zij barmhartiger zijn dan de Heere Zelf. Maar vergis u niet: zij willen van die vrouw àf, terwijl Jezus in Zijn zwijgen haar juist meer tòt Zich wil trekken. Haar geloof wordt beproefd. In dat zwijgen is de Heere met haar bezig. Deze beproeving wil haar meer en meer aan de Heiland doen vasthouden. Vergis u niet, ondanks zwijgen is er wel horen. Ondanks zwijgen is er wel betrokkenheid. Dat blijkt later wel! Zouden we daaraan niet moeten, mògen denken in perioden van stilzwijgen van God? Zou dat ons niet troost en volharding mogen geven in de diepe nood die er in ons leven kan zijn? Die Kananese vrouw werd geweldig beproefd, maar ze hield vol. Ze kon niet anders.

C.H. Bax, Emmeloord

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen