Vrijmoedigheid

Als wij over vrijmoedigheid spreken, dan denken we daarbij vaak allereerst aan een eigenschap die iemand van zichzelf al of niet kan bezitten. De ene mens is nu eenmaal van nature vrijmoediger dan de andere. In het Nieuwe Testament wordt er echter over een vrijmoedigheid gesproken, die niet zozeer te maken heeft met iemands persoonlijkheid. Het gaat dan om een bijzondere gave van Gods genade die in het geloof wordt ontvangen en gebruikt. Tot verwondering van de omstanders, en ook van de apostelen zelf, werd het hen gegeven 'met alle vrijmoedigheid' het woord van God getuigenis te geven (Hand. 4 : 29).
De oorsprong van het Griekse woord 'parresla' is te vinden in de sfeer van de politiek. Vrijmoedigheid was voor de Grieken het voorrecht van de vrije burger om in het openbaar te mogen spreken in de volksvergadering. Dat het bij vrijmoedigheid gaat om de vrijheid om openlijk voor de waarheid uit te komen, dat zien we in de Bijbel op een heel bijzondere wijze terug. Vrijmoedigheid is het burgerrecht van het Koninkrijk der hemelen. De burgers van het Koninkrijk van Christus vrezen niet – ondanks vijandschap en dreigende vervolging – om in het openbaar getuigenis te geven van de hoop die in hen is. Dat doen ze niet uit zichzelf, maar vanuit de vervulling met de Heilige Geest (Hand. 4 : 31). Het geheim van de vrijmoedigheid ligt niet in de persoonlijkheid van de spreken, maar in de inhoud en kracht van het Woord dat hij verkondigen mag. Zelfs voor Paulus sprak het niet vanzelf. Vandaar dat hij de gemeente om voorbede vroeg: 'opdat mij het Woord gegeven worde in de opening mijns monds met vrijmoedigheid, om de verborgenheid van het Evangelie bekend te maken' (Ef. 6 : 19).
In het Oude Testament is vrijmoedigheid een eigenschap van de Wijsheid die haar stem verheft op de straten (Spr. 1 : 20). In het verlengde daarvan ligt de openlijke verantwoording van Christus als Hij voor de hogepriester, getuigt: 'Ik heb vrijuit (met vrijmoedigheid) gesproken tot de wereld' (Joh. 18 : 20). Jezus heeft in alles de openbaarheid gezocht, zijn prediking kon het daglicht verdragen.
Naast de notie van openheid in het tegemoet treden van andere mensen, betekent vrijmoedigheid in de Bijbel soms ook een vrij durven treden voor Gods aangezicht. Het is de geestelijke moed om tot God te naderen, in vertrouwen op Zijn genade in Christus Jezus. De apostel baseert er zijn genadevolle vermaning op: 'Dewijl wij dan, broeders, vrijmoedigheid hebben, om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Christus' (Hebr. 10 : 19). Johannes getuigt vanuit deze houding, als vrucht van de rechtvaardiging door het geloof: 'Geliefden! Indien ons hart ons niet veroordeelt, zo hebben wij vrijmoedigheid tot God' (1 Joh. 3 : 21). Deze vrijmoedigheid vindt expressie in het gebed tot God, met vaste hoop op Zijn verhoring. En tenslotte geeft het een troostrijke rust met het oog op de toekomst. Allen die in het heden met vrijmoedigheid zijn toegegaan tot de troon der genade zullen in het oordeel niet beschaamd uitkomen, dankzij de liefde van Christus. 'Hierin is de liefde bij ons volmaakt, opdat wij vrijmoedigheid mogen hebben in den dag des oordeels, namelijk, dat gelijk Hij is, wij ook zijn in deze wereld' (1 Joh. 4 : 17).
M.A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen