Hervormd op z'n Canadees

Hervormden in Canada
Begrijpt u me goed: met 'Hervormd op z'n Canadees' bedoel ik niet een synonieme uitspraak te doen van 'Hervormd op wieltjes' of 'Hervormd op de eigen manier'.
Dat is al te menselijk en volledig in strijd met het Hervormd-zijn.
Tenslotte kunnen we alleen maar op de goede manier Hervormd zijn als we beseffen dat we alleen maar Hervormd zijn om steeds weer hervormd te worden.
Dan weten we dus van dagelijke bekering in ons persoonlijk leven en voortgaande reformatie in ons kerkelijk leven.
En het devies is altijd weer: terug naar de Bron. De Schrift. Christus.

Maar er is in Canada ook nog een Hervormde kerk.
Nederlands Hervormd van oorsprong.
Over de oceaan hierheen gebracht in de eerste helft van de 17e eeuw, toen Nederland bezig was Noord-Amerika te koloniseren.
Van dat koloniseren is niet veel terecht gekomen.
Maar de Hervormde kerk was er en bleef er. Tot op de dag van vandaag toe.
En temidden van andere kerken van Nederlandse komaf, die nauwere of lossere banden onderhouden met afgescheiden kerken in Nederland is de Reformed Church of America dan de Hervormde kerk.

Hoor ik u al zeggen dat het in Canada toch niet zo belangrijk moet zijn van welke kerk je lid bent?
Ik ben dat met u eens.
Zelfs in Nederland is dat niet van het grootste belang.
Van het grootste belang is het of de kerk werkelijk Christus is.
En echt Gereformeerd.
Dat wil zeggen: of een arme zondaar er kan leven met een rijke Christus.
Op een bevindelijke manier.
Reken maar dat een emigrant die weet waar het om gaat niet het allereerst valt over de naam van de kerk.
Hij valt erover als hij zijn naam (zondaar) niet genoeg hoort noemen, en als hij de ene Naam onder de hemel gegeven tot zaligheid niet duidelijk genoeg hoort spellen.
Daar staat of valt voor hem de kerk zelfs mee.
Is het trouwens niet zo, dat er in Nederland wat dat aangaat ook wel eens wat afgehunkerd wordt door deze of gene ziel?

Maar stel dat u de keuze hebt: gemeentezijn volgens gereformeerd principe (laten we zeggen zoals ze dat gemiddeld binnen de Gereformeerde Bond begeren) binnen de Hervormde kerk of erbuiten, wat is uw keuze dan?
Dan zou ik zeggen: laat mij maar Hervormd zijn.
Ook al kom je in dat kerkverband nogal wat tegen wat je verdriet.
En waarom wil een Hervormde dan altijd maar Hervormd zijn?
Omdat hij aan zijn eigen kerkje wil vasthouden, zoals haast iedereen dat eigenlijk toch wel een beetje wil?
Er zit meer achter.
Enerzijds heeft hij zo weinig vertrouwen in het kerk-zijn hier op aarde van de menselijke kant bezien, dat hij eigenlijk geen heil ziet in enige afscheiding.
Een hervormde vreest dat de mensen van de afscheiding het vroeg of laat toch weer verzieken binnen hun verband-dat-zogoed-begon.
Anderzijds heeft hij zo'n groot geloof in de God van Zijn Kerk en Zijn trouw aan Zijn Kerk, dat hij verwacht, dat God zelfs binnen die slechte kerk waar hij toe behoort nog wonderen kan verrichten.
Wonderen van reformatie.

Gelooft u ondertussen van mij, dat ik me zeer thuisvoelde op de preekstoel van de Free Reformed Churches (Christelijke Gereformeerde kerken in Canada).
En dat onze gemeente met vreugde de predikers van dat kerkverband op haar preekstoel ontvangt.
Maar inderdaad: we zijn, óók in Canada, Hervormden.

De 'Reformed Church of Canada'
Ik wil u nog iets anders melden.
Iets dat ons dit jaar binnen de Reformed Church in Canada nogal bezighoudt.
Namelijk dat we bezig zijn om echt een Reformed Church van Canada te krijgen.
Niet dat er een afscheiding komt van de Reformed Church in de Verenigde Staten. We blijven resorteren onder dezelfde Generale Synode.
Maar dat we binnen Canada in een ander land verkeren ook al behoren we tot dezelfde Reformed Church als de burgers van de U.S.A. komt nu wat meer uit de verf.
Tot nog toe was dat totaal niet het geval.
Het grootste gedeelte van de ruim 950 gemeenten van de Reformed Church bevond zich in de U.S.A. en in Canada waren er dan ook nog wat gemeenten.
Tussen de 60 en 70 in getal.
Onze classis in de west bestond voor de helft uit U.S.A.-gemeenten voor de helft uit Canadese gemeenten.
Op regionaal vlak was Canada ook versnipperd over een aantal verschillende particuliere synoden, die grotendeels werden gevormd door V.S.-gemeenten.
Geen gemakkelijke situatie om je als Reformed Church van Canada met specifiek Canadese zaken bezig te houden.
Om als nationale kerk met nationale belangen bezig te zijn.
Dat kwam er dan gewoonlijk ook niet van. De problematiek in de U.S.A. was normaliter in de picture, en de zaken in Canada moesten ergens maar in de wat minder officiële raad in Canada bekeken worden.
Toch zou het goed en nodig zijn als het Canadese deel van de Reformed Church zich ook duidelijk kon bezighouden met Canadese belangen.
Bijv. zaken op het terrein van abortus en euthanasie die een punt worden van het Canadese regeringsbeleid dienen toch aandacht te krijgen!

Aan deze situatie is nu het een en ander aan het veranderen.
De generale synode in juni j.l. heeft de plannen goedgekeurd om een nieuwe regionale synode van Canada te vormen.
En de classes worden zo gewijzigd dat ze nu voluit Canadees zijn.
Naast de classis Ontario, die onveranderd blijft, komt er nu een classis Britsh Columbia, en een classis van de prairies.
Die laatste classis is erg klein: 7 gemeenten uit Alberta en 1 uit Manitoba vormen haar. Het spreidingsgebied is dan ondertussen nog wijds genoeg.
Even een avondje classis-vergadering na een dag van andere bezigheden is hier niet mogelijk.
Dit alles met ingang van 1 januari 1994.
U merkt: ook wat dit betreft worden we toch iets meer: Hervormd op z'n Canadees. En dat is goed!

Een verschil:
Nederlands of Canadees Hervormd?
Of het nog verschil uitmaakt: Hervormd zijn in Canada of in Nederland?
Laten we daar maar ronduit 'ja' op zeggen. De Reformed Church in Canada is de Hervormde kerk van Nederland niet.
Zeker, ze is ook breed.
Al te breed in bepaalde opzichten, al zullen we elkaar binnen elk kerkverband enige ruimte moeten gunnen.
Soms gaat het er hier net als in de Nederlandse Hervormde Kerk buitensporig aan toe.

En als ik buitensporige zaken signaleer dan bedoel ik het spoor van de Schrift als norm te stellen.
Als je de hele kerk wilt zien gaan in het spoor van Schrift en belijdenis, waarin ze krachtens haar uitgesproken en onderschreven grondslag begeert te gaan! – dan blijf je aan het terugroepen.
En men leent je vaak wel een welwillend oor, maar werkelijk gehoor geven is nog wat anders.

Maar verder is er veel verschil.
Uiteraard vanwege het stuk Amerikaanse geschiedenis dat de Reformed Church achter de rug heeft.
Meer dan drieënhalve eeuw die uiteraard een stempel op de kerk hebben gedrukt; hoe kan het anders.
Maar ook in andere dingen.
De grote middenstroom van de kerk is hier niet midden-orthodox (wat dat dan ook moge zijn – u kent, neem ik aan uw kerk) maar evangelisch.
Men heeft binnen de Reformed Church minder de neiging om zich Schrift-kritisch op te stellen.
Ook bij hen van wie je dat soms (waarom?) niet verwacht merk je dat ze uitgaan van een historische schepping en een historische zondeval.
Dat wil niet zeggen dat alles altijd even Bijbels gegrond is binnen het kerkelijk leven. Heel veel zaken komen de kerk binnen, niet zozeer omdat ze aan de Bijbel getoetst worden en aanvaardbaar bevonden worden, maar omdat de mensen het fijn vinden, omdat het werkt.
Bedenkelijke en 'wereldse' methoden en gewoonten worden op die manier gemakkelijk geaccepteerd in de kerk.
Als 'Gereformeerde Bonder' bekijk je heel wat van die zaken tamelijk argwanend.
Waarbij de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat niet alles wat anders is altijd verwerpelijk is.
Eén ding stemt tot vreugde: de persoonlijke geloofsrelatie met Christus, als Degene die stierf om ons te verzoenen met God, neemt een centrale plaats in binnen de kerk.
Centraler dan gemiddeld genomen in de Nederlandse Hervormde kerk.
Daar kwam het nogal eens niet verder dan dat men Jezus beschouwde als het grote voorbeeld.
Vooral in meerdere vergaderingen was van het belang van de persoonlijke geloofsrelatie met Christus weinig te bespeuren.

Hoe het zij: of je Hervormd bent in Nederland of in Canada, de belangrijke vraag is nog steeds: zijn wij in Gods weg?
In november 1992 verliet ik de Nederlandse Hervormde kerk middenin een spannend geding: al of niet Samen op weg.
Met die problematiek kampen we hier niet. We kunnen van hieruit wel voor u bidden. Laat me u zeggen, dat we dat in Bethel Reformed Church ook inderdaad doen.
Opdat u in Nederland Hervormd kunt zijn. En Hervormd mag blijven.
Net als wij dat hopen te zijn en te blijven in Canada.

A. de Lange, Fort Macleod

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen