Wat is een christen?

Als we ergens een beschrijving van geven, betekent dat niet dat we daarmee de zaak begrijpen of uitleggen.
Menselijke woorden zijn niet veel meer dan etiketten, die wij gebruiken om aan onze gedachten te hechten. Het zijn munten die geslagen worden door de menselijke geest en die in het onderlinge verkeer ingebracht worden om de vriendschappelijke omgang met elkaar door middel van die taal te vergemakkelijken.
Maar, evenals mensen die munten gebruiken amper de ingewikkelde wereld van het bankwezen en het geld begrijpen, zó weinig denken mensen die woorden gebruiken over hun betekenis.
Wij spreken over de zon, maar wie kan de verbazingwekkende processen begrijpen, waardoor hij opkomt en ondergaat; waardoor hij licht en vrolijkheid brengt aan ieder schepsel?
Wij spreken over huwelijk en liefde, maar achter deze woorden ligt een geheimzinnig web van gevoelens, die wij nauwelijks kunnen uitleggen als het erom gaat.
Hoe raken twee harten ineengevlochten? Hoe is het mogelijk dat twee mensen 'één vlees' worden en een leven lang aan elkaar verbonden worden? Welk onzichtbaar instinct brengt een vrouw ertoe om 'haar vader en moeder te verlaten', die zij twintig of meer jaren gekend heeft, om een man te volgen die zij slechts vijf jaar, of één jaar, of nog korter heeft gekend? Wie kan ons dan wel vertellen wat het is om een christen te zijn?
Nergens is onze woordenschat zo ontoereikend als in de dingen van God en Christus. Ongetwijfeld zal het zó zijn, dat degenen, die waardig geacht worden om naar de hemel te gaan, zich zullen verbazen wanneer zij in de heerlijkheid komen. Zij zullen dan ontdekken dat God zo oneindig anders is dan het beeld dat zij in hun gedachten over Hem gevormd hebben in dit leven. Hij is zo veel méér en volmaakter.
Niet één van al die biljoenen zondaren, of ze nu gered zijn of niet, die door de eeuwen heen het woord 'God' hebben uitgesproken, hebben dit woord ooit uitgesproken met een echt begrip van Wie Hij werkelijk is.
Ditzelfde kan gezegd worden van alles wat op God betrekking heeft. Wij spreken over de Drieëenheid, maar welke voorstelling hebben wij van het onuitsprekelijke geheim van een God Die Drie-in-Eén is?
Noch Athanasius, noch Augustinus, noch Calvijn wisten het duizendste deel van wat zij bedoelden, wanneer zij 'de heilige Drieëenheid' beleden en bevestigden. Zij gaven dit zelf toe in hun geschriften. Zij beweerden niet dat zij de dingen uitlegden waarover zij schreven, maar zij wilden ook niet een volkomen stilzwijgen bewaren over deze verheven onderwerpen, zoals één van hen stelde.

Tekort
Nu, wat moeten wij nu onder een christen verstaan?
Onze beste gedachten over God schieten verre tekort als het gaat om hun heerlijke werkelijkheid, evenals het begrip van een kind tekortschiet als het gaat om hogere wiskunde, astronomie of hersenchirurgie. Dat wordt duidelijk aan iedere ouder die de basisschool binnenstapt en het werk van de leerlingen bekijkt dat aan de muur van het klaslokaal hangt. De tekeningen van mensen en huizen, heuvels en rivieren zijn herkenbaar als primitieve pogingen om de werkelijkheid weer te geven. Maar hoe onbeholpen zijn ze in vergelijking met de meesterwerken van een Leonardo da Vinci of een Rembrandt. En hoe onbeholpen zijn de inspanningen van deze meesters vergeleken met de dingen zèlf, die onze grote Schepper heeft gemaakt.
Evenals onze gedachten over God slechts onbeholpen pogingen zijn van door de zonde aangetaste hersenen om een beeld van Hem te vormen zoals Hij werkelijk is, zó is ook onze voorstelling van wat een christen is.

Door de zaken zo te stellen willen we helemaal niet zeggen dat de gedachten van een christen over God geheel verkeerd en daarom waardeloos zijn.
Iedere christen heeft in zijn geest een ware kennis van God, evenals elk schoolkind uit de eerste klas een ware kennis heeft van het gezicht van zijn eigen moeder. Maar ons bevattingsvermogen, hoewel het juist is voor zover het strekt, is slechts een bleke schaduw van de werkelijkheid. Het is duidelijk dat we daarmee niet ontkennen dat wij God kunnen kennen, maar wij willen onszelf eraan herinneren dat God onmetelijk heerlijker en volmaakter is dan onze kennis van Hem. En wij willen onze begeerte opwekken om Hem volkomener te. kennen dan in dit leven hier op aarde.
De Bijbel zelf gebruikt vaak hetzelfde beeld als wij hebben gebruikt wanneer deze ons leert dat wij nu, in dit leven, 'ten dele kennen' en dat wij slechts 'zien door een spiegel in een duistere rede', 1 Corinthe 13 : 9 en 12.

Onvolkomen
Het is ons nu duidelijk gemaakt dat aardse kennis van de geestelijke werkelijkheid zeer onvolkomen is. De kennis van God die wij bezitten is waardevol, maar in geen geval volledig. De mate van begrip van de dingen van God die wij nu hebben is goed en voldoende voor ons zolang wij zijn in 'de staat van een kind' hier op aarde. Want hier verstaan wij en denken wij 'als een kind', 1 Corinthe 13 : 11. Maar in de toekomende wereld zullen wij kennis van God en van de bedoelingen van God hebben, die verre onze verwachtingen overtreft van wat we hier kunnen verkrijgen.
In de toekomende staat zullen wij denken 'als een man', 1 Corinthe 13 : 11. Daar zal ieder van ons een volmaakte christen zijn. De middelen van de genade, die zo nodig voor ons zijn in dit leven, zijn als een spiegel waarin we de heerlijkheid van de Heere zien en waardoor we veranderd worden 'naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid'.
Maar in de toekomende wereld zullen wij zo'n spiegel niet nodig hebben. Daar zullen wij zien 'van aangezicht tot aangezicht'. De kennis van de Heere zal dan zonder middelen zijn, onmiddellijk, rechtstreeks.

Invloeden
Hier op aarde intussen, wordt die kennis ons medegedeeld door een verscheidenheid van door God gegeven invloeden en instellingen, zoals: door de wetten van de schepping, door onze geest en ons geweten, door wet en gezag, door gebed en meditatie, bovenal door de Heilige Schrift en haar getrouwe uitleg door van God gezonden predikers.
Sommigen van de oude Schotse Covenanters (ongeveer 1650) waren zich bewust van dat verschil tussen aardse en hemelse kennis. Om die reden namen ze niet alleen afscheid van hun familie en vrienden als ze het schavot opgingen om de marteldood te sterven. Ze namen ook afscheid van hun Bijbel. Hun bedoeling daarmee was dat ze zichzelf en ons eraan wilden herinneren, dat het licht van de Bijbel niet meer nodig zal zijn aan de andere zijde van de dood. Daar zouden zij 'kennen zoals ook zij gekend waren', 1 Corinthe 13 : 12.
Geloofslicht is het licht van een kaars; hemellicht is de stralende pracht van de zon op middaghoogte. De overgang van 'genade' naar 'heerlijkheid' is een geweldige sprong, niet alleen van troost en verruklang, maar ook van kennis en begrip.
Zoals de geweldige telescopen van onze beroemde observatoria de planeten boven ons vele honderden malen vergroten, zo zal onze bevatting van de eeuwig-gezegende God en Zaligmaker bij onze dood plotseling een enorme vergroting ondervinden. Dáár en op dàt moment zullen wij Christus kennen, niet zoals nu, van verre en in en door het Boek, maar dichtbij en van oog tot oog.
Het volledige en open gezicht van Christus in heerlijkheid, dat de heiligen zullen hebben, zal zeker een hele nieuwe wereld van liefdevolle gevoelens in hun hart met zich meebrengen. Die wereld zal niet volstrekt en geheel nieuw zijn, want zij kennen hier reeds de eerste beginselen ervan. Maar zoals liefde groeit door diepere kennis van de geliefde, zo zal onze liefde tot Christus een krachtige vergroting en verdieping ondergaan, wanneer Hij Zich volkomen openbaart voor onze verwonderde blik.
In vervoering en ademloze aanbidding zal de gehele Kerk in heerlijkheid tenslotte, in één ogenblik en voor eeuwig, het einddoel aanschouwen van haar gehele 'theologie', haar leer over God.

Verlossing
Een onderdeel, dat door de heiligen volkomen gezien zal worden, zal zeker de zuivere soevereiniteit en de volkomenheid van hun eigen verlossing zijn. Al wordt dit door sommigen van hen reeds in dit leven gezien, het wordt zeker niet door hen allen gezien en ook wordt het nog niet door allen op de juiste wijze gezien. Maar het zien van een Christus Die, door middel van het Verbond, door God gegeven is om de Verlosser en Bruidegom te zijn van een aantal zondaren en niet van àlle zondaren, zal méér bewijs zijn van de zuivere Goddelijke soevereiniteit dan alles wat de theologen van deze wereld erover geschreven hebben.
Dan zal iedere heilige de volle kracht en de bijzondere bedoeling gevoelen van Christus' eigen woorden: 'Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren', Johannes 15 : 16.
Dit zal alle overvolle harten zó in vervoering brengen, dat ze met hartstochtelijk verlangen uitroepen: 'Hem, Die ons heeft liefgehad, en ons van onze zonden gewassen heeft in Zijn bloed, en Die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters Gode en Zijn Vader; Hem zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid. Amen', Openbaring 1 : 5 en 6.
Waarom deze God de ene zondaar heeft liefgehad en de andere niet, terwijl de één niet beter was dan de ander, kan niet losgezien worden van de dankbare verrukking van deze lofzang.
De heiligen ontdekken dat zij in de hemel zijn, maar zij weten niet hoe of waarom zij daar gekomen zijn, behalve dan door Gods vrije wil, uit Zijn vrije liefde tot hen. De eeuwigheid zal deze geheimenisvolle keuze door God niet minder bewonderenswaardig en aanbiddenswaardig in hun ogen maken.
Dáár zal ook het gezicht van Jezus op de troon van Zijn Vader al de dwalingen van zondaars die Christus weigeren te erkennen in één slag wegvagen.
De Heere Jezus, Die de eeuwige Zoon van God is; Zijn volkomen gelijkheid met Zijn Vader; de verdienste van Zijn lijden en bloedstorting; de volledige overwinning over de zonde, satan en het graf; de veiligheid van de Kerk, die is verdiend door de losprijs van Zijn zielestrijd en het offer van Zichzelf aan het kruis – àl deze en de daarmee verbonden waarheden zullen helder en klaar, in een oogwenk, voor iedere gelovige oplichten.
Hun ogen zullen de heerlijke, wijd uitgestrekte aanblik indrinken van een Zaligmaker in het midden van de troon van God. Dan zal er geen Petrus de Heere gedachteloos bestraffen met zijn: 'Dat zij verre van U, Heere'. Geen Thomas zal meer twijfelen. Geen moeder van een Johannes of Jacobus zal haar eerzuchtige gebeden meer uitspreken. De lofprijzing voor de Heere zal niet gedeeld worden met heiligen of engelen. Geen 'Ave Maria' zal het hemelse lied ontstemmen. God in Christus zal het enige en grote thema zijn van al hun lofzangen.

Zondigheid
De zonde zal dan gezien worden in al zijn zondigheid, omdat de zonde in tegenspraak is met Gods heilige wil. Het is een tarten van Zijn heiligheid.
Alleen wanneer Christus volkomen gekend wordt, alleen dàn kunnen we God ook liefhebben in de brandende gloed van Zijn reine heiligheid. En slechts wanneer God zó gekend wordt, dàn alleen kunnen wij de zondigheid van de zonde verstaan. In de hemel zal er de herinnering zijn aan de zonde. Maar hij zal de heiligen geen verdriet doen, want de zonde zal worden gezien in het licht van de volkomen verlossing door een zichtbare Christus.
Dat zien van Christus zal de diepste gevoelens van verzekering en genegenheid teweegbrengen, de liefde van de Heilige Geest zal in oneindige mate in onze harten worden uitgestort en onze Hemelse Vader zal ons voortdurend begroeten met woorden van vrede. In die dag zullen wij het kwaad, de zonde, alleen kennen vanuit het gezichtspunt van het goede.

Ef. 3 : 10
Tenslotte zullen wij in de tegenwoordigheid van Christus 'de veelvuldige wijsheid Gods' geopenbaard zien wat de kerk betreft, Efeze 3 : 10.
De kerk is op aarde de meest verkeerd begrepen, instelling geweest. Zij is vervolgd, verworpen, geteisterd, door alle eeuwen heen op verkeerde wijze voorgesteld.
De Kerk van Jezus Christus zal uiteindelijk in Zijn tegenwoordigheid van alle beschuldigingen gezuiverd en gerechtvaardigd worden.
Het volk van God zal uiteindelijk tot zijn bestemming komen, de volkomen overwinning. De lach zal zeker doorbreken op het gezicht van de heiligen, wanneer zij in die dag zien hoe wáár en getrouw Gods woorden altijd zijn geweest.
De hemelse scharen zullen Gods veelzijdige wijsheid tentoongespreid zien en uitgelegd in al zijn ingewikkelde en ondoorgrondelijke gangen en wegen.
De bekering van iedere heilige is verschillend; de ervaringen van alle heiligen zijn verschillend; de moeiten van alle heiligen zijn verschillend; hun gaven zijn verschillend; hun vreugde in Christus is verschillend; en hun dood en oordeel verschillen van elkaar. En tòch zullen alle heiligen samen gelukkig, heilig, hemels en in harmonie met elkaar leven.
Het is een Kerk die dan zo'n Zaligmaker en zo'n God waardig zal zijn!
Wie kan nu uiteindelijk zeggen wat het inhoudt om een christen te zijn?

Maurice Roberts,
predikant van de Free Church of Scotland te Ayr

(vertaald door ds. en mevr. J. van Oostende, Genemuiden)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen