Kerk-zijn met jongeren (2)

Leven met God
Vervolgens ben ik van mening, dat er vandaag een dringende behoefte bestaat om jongeren te leren: hoe kun je nu leven in de omgang met God. We hebben ze aan te moedigen en te stimuleren tot een positieve toewending tot het dienen van God en het leven naar Zijn geboden. Dat vraagt gehoorzaamheid, onderwerping, bekering van ons ik-gerichte hart, vernieuwing van ons egocentrische bestaan, opgefokt en aangewakkerd door de hele genotscultuur, waarin we leven. Jongeren vragen daarbij om duidelijkheid, vaste heldere lijnen. Geen mistige wazige patronen van: zo kan het en zus is het ook mogelijk. Neen: duidelijk, naar de lijnen van de Schrift.
Geloofsvragen worden voor veel jongeren direct doorvertaald in ethische vragen. Waar zie je aan dat het leven van een christen echt anders is dan dat van een niet-christen? In een tijd waarin normen niet meer bestaan, waarin de eigen lustbeleving en het eigen welbevinden normerend zijn geworden, is het van het grootste belang, Gods geboden als heilzaam door te geven. Christen-zijn komt openbaar in de levensstijl, in de levenswandel, in de hele openbaring van ons dagelijks leven. Hierin dienen we zo duidelijk mogelijk te zijn, inspelend op het verlies aan relevantie van het christelijk geloof .Bij die duidelijkheid bedoel ik dan weer niet zozeer de al genoemde 'wetjes' en 'regeltjes', maar het consequent doorlichten van onze nihilistische cultuur met daarvoor in de plaats een helder leven, transparant tot op God, consequent vanuit een positieve vreze Gods.
Daarbij is behoefte aan profetisch inzicht naar waar de knelpunten vandaag liggen die ons en onze jongeren bedreigen in het oprecht dienen van God. We hebben hen daarin voor te gaan. Hen dat zo helder mogelijk te laten zien, waar de bedreigingen van de moderne Babelcultuur te zien zijn. Jezus sprak over de brede weg waarop de velen van Zijn dagen wandelden en dreigden te komen. Waar is de brede weg vandaag te zien? Waar manifesteert die zich? Welke uitingen van de boze dienden zich aan, aangepast in de kleur en de geur van het moderne leven die er op uit zijn ook de jonge generatie bij God en Zijn dienst vandaan te halen.

Gemeente-zijn
Verder denk ik dat het vandaag van het allergrootste belang is, dat we als gemeente, als kerk, de jongeren het gevoel moeten geven dat ze daar thuis horen en een thuis mogen hebben. Dat we ze aanvaarden zoals ze zijn, kinderen van hun tijd, die het allen nodig hebben tot een oprecht geloof in Christus gebracht te worden. Ze hoeven niet uitwendig letterlijk kopieën van een oudere generatie te worden, maar wel levende volgelingen van de Heere Jezus. We dienen te beseffen dat bij heel veel jongeren niet meer het gevoel leeft: die kerk, dat is mijn eigen nest, daar ben ik thuis. Dat was voor een oudere generatie nog veel meer het geval: de kerk waar je grootouders in gedoopt zijn en je ouders in getrouwd zijn. Dat gevoel van: daar is mijn thuis, dat is er niet meer. Ook is de oudere generatie voor heel veel jongeren niet meer de vanzelfsprekende gesprekspartner.
Juist daarom dienen we meef dan ooit nadruk te leggen op het gemeenschapsbesef, het bijbelse 'koinonia'. Ik acht de stelling juist die zegt: je kunt de relevantie van het geloof aan jongeren alleen nog maar laten zien in het gemeente-zijn. Daar ligt bijna de enige mogelijkheid. Als de gemeente een werkelijk levende geloofsgemeenschap is, heb je daarin bijna, om zo te zeggen, een tastbaar Godsbewijs (prof. K.A. Schippers).
Het grote verschil tussen de onkerkelijke, vaak zo lege individualistische wereld, waarin de enkeling dreigt te worden doodgedrukt en waarin mensen die anders zijn en anders denken dan de grote grauwe massa worden genegeerd èn het leven van Jezus' oprechte volgelingen is dan: de geestelijke gemeenschap van jongeren en ouderen, waarbinnen een plaats is voor ieder. Waar geestelijke ervaringen worden doorverteld, waar ouderen aan jongeren mogen laten zien hoe goed God is, hoe Hij Zich als de Levende bewijst, hoe het leven met God in de praktijk van de godzaligheid zich heel concreet voltrekt. Maar waar ook naar de verhalen van jongeren wordt geluisterd, waar ze worden gerespecteerd, ook al wordt het soms anders verteld en vertaald.

Persoonlijke beleving
Want ik denk, tenslotte, dat het typerend is voor onze tijdsbeleving, dat we veel minder dan vroeger geïnteresseerd zijn in dogmatische haarkloverijen en wel openstaan voor de vragen van de toeëigening. Wat doet het mij? Wat doet het in mijn leven? Hoe werkt het dan? Het gaat om de praktijk van de bijbelse vroomheid veel meer dan om het vasthouden aan bepaalde stellingen. Blijkt dan niet het bijbelse gereformeerde volop actueel te zijn? Komt het daarin niet o.a. aan op de persoonlijke toeëigening en beleving? Ik zou daarom willen zeggen: laten we daaraan vasthouden, aan alles wat ons is overgeleverd in de Schrift en de belijdenis van onze kerk.
We hebben daarin met een bijbelse schat te maken die we alleen ten koste van een rampzalige verarming van onze jonge generatie kunnen loslaten of laten verwateren. We hebben onze jongeren meer dan ooit voor te leven welk een buitengewoon gezegend leven het is, waarin de Heere Jezus in het centrum staat. Waarin het leven naar Gods geboden louter winst schenkt in een zinvol en doelgericht bestaan. Weg bij de leegheid en de voosheid vandaan van de ons omringende genotscultuur!

Positieve houding
Als soms gezegd wordt: de jongeren zijn zo onverschülig, dan kun je de vraag stellen: worden ze zo geboren? Ook al is daar theologisch wel een antwoord op te geven, ik zou liever met de waarheid tot onszelf willen inkeren. Hebben wij ze onverschillig laten worden door niet echt rekening met hen te houden en hun leefsituatie?
Je moet altijd op je hoede zijn voor generaliseringen. En niet onnodig bijna modieus somber doen over kerk en jongeren. Want mijn ervaring is, voorzover die ook maar enigszins maatgevend kan zijn uiteraard, dat we in onze gemeenten met heel veel welwillende positieve jongeren te doen hebben. Maar dat vraagt van ons als leidinggevenden in kerkeraad en gemeente dan ook om een positieve houding naar de jongeren toe. Als soms jongeren toch heel erg onverschillig zijn, kunnen we de vraag stellen: hoe zijn ze dat geworden? Uit het onderzoek van Piet van der Ploeg onder jonge kerkverlaters bleek de belangrijkste reden waarom jongeren afhaakten: onverschilligheid en niet zozeer kritiek op de kerk. Hoe was die onverschilligheid ontstaan? Door het hele opvoedingsklimaat, met name thuis. Nu weet ik wel, dat hiermee ook weer niet alles is gezegd. Toch blijf ik hier een belangrijk signaal zien, dat nog altijd ook voor ons en voor onze gemeenten en voor onze gezinnen van het allergrootste belang blijft. Maken we het voor onze kinderen en jongeren ook aantrekkelijk om de Heere te gaan dienen? Bieden we hun in onze kerkelijke gemeente werkelijk een thuis?

Een werkelijke schuilplaats?
Mijns inziens blijft voor een gereformeerd denkend en levend mens de oplossing voor de problemen van onze moderne wereld ook naar jongeren toe uiteindelijk toch een zaak van het Woord, van de verkondiging en van de werkelijke geestelijke gemeenschap in Christus. Om te overleven hebben we de schuilplaats van de gemeente nodig. Een ontmoetingsplaats van de levende God met Zijn volk. De plek, waar mensen, jongeren en ouderen, door Woord en Geest burgers worden van het Koninkrijk der hemelen. Maar dan zullen we daar in de verkondiging, in het jeugdwerk, in de catechese ook steeds op bedacht dienen te zijn. Jongeren staan vaak zo alleen en al zo jong op de fronten van geloof en ongeloof. Als gemeente dienen we hun hulp te bieden. Argumenten aan te reiken om het gesprek met ongelovigen aan te kunnen gaan. Zoveel jongeren blijken vaak helemaal alleen te zijn met hun levensvragen en twijfels. Dat mag niet zo zijn. Het is aan predikanten, kerkeraden en leidinggevenden om creatief en vindingrijk, in diepe afhankelijkheid van de hulp en de leiding van de Heilige Geest en in verbondenheid aan de Heilige Schrift gestalte te geven aan een bijbelse wijze van kerk-zijn met jongeren!

J. Maasland Kootwijk/Kootwijkerbroek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen