Torenspitsen-gemeenteflitsen

's GREVELDUIN-CAPELLE
Wie boven de ingang van de kerk van Capelle het jaartal 1750 ziet staan, zou de indruk kunnen krijgen, dat de Hervormde Gemeente van 's-Grevelduin-Vrijhoeve-Capelle, zoals ze officeel heet, nog niet zo oud is. De naamlijst van dienaren des Woords in de consistoriekamer toont aan, dat reeds vanaf het begin van de 17e eeuw de leer der Reformatie is gepredikt.
De oudste kerk was er al voor de Hervorming. Deze werd in 1421 door de St. Elisabethsvloed verwoest. Deze kerk stond letterlijk met die van Raamsdonk en Beverwijk op één lijn.
In 1591 bleek de wat zuidelijker gebouwde kerk zo in verval te zijn, dat er een nieuwe gebouwd werd. Dat trieste proces heeft zich in 1743 herhaald. De vergunning was nodig van de Staten van Holland. Capelle behoorde toentertijd tot de provincie Zuid-Holland. Het zegt wel wat, dat het kerkje van Loon op Zand aan de Zuid-Hollandsedijk staat. Kosten van de huidige kerk na afbraak van de oude ƒ 30.177,67. Op de nota staat nog een halve cent meer vermeld…
In de door zijn achthoekige vorm opvallende kerk werd door de orgelbouwer P. van Hirtum een orgel geplaatst, dat niet alleen fraai is om te zien, maar ook klankschoonheid bezit. De pilaren waren tot diezelfde tijd vierkant, maar zijn rond gemaakt. Het interieur heeft onlangs een grondige renovatie ondergaan. Omdat de vloer verzakt was en het plan bestond vloerverwarming aan te leggen, moest er eerst een fundering worden gelegd. Daarnaast is ook de rest van het interieur aangepakt en het resultaat mag er zijn. Toch zullen we ook in dit opzicht niet alleen aan het uiterlijke blijven hangen. Want je kunt een kerk met een rijke historie bezitten, terwijl de prediking verstomd is. Hoeveel kerken zijn thans niet in gebruik als tentoonstellingsruimte of supermarkt?
Dat de leer der Reformatie er nog mag zijn, is geen vanzelfsprekendheid. Ds. Polletz, van oorsprong een Leuvense monnik, werd predikant in Renkum, Ter Aar en Uitwijk en kwam in 1610 te Capelle dankzij de benoeming door de H. H. Staten van Holland en West-Friesland! De eerste vijf jaar moest hij ook diegenen in de gemeente van Raamsdonk en Waspik. Ds. Damman, die in 1619 kwam, werd na zes jaar dienst ontzet uit zijn ambt, daar zijn levenswandel veel te wensen overliet. Hij is later teruggegaan naar de RK kerk. Ds. Plassius, die de gemeente diende van 1626 tot 1657 moest in 1636 tot 1638 vluchten naar Geertruidenberg, daar de Spanjaarden de streken rond Capelle onveilig maakten. Als er doopdienst was, gebeurde dat in Geertruidenberg en Heusden.
Toen 1648 de vrede van Munster getekend werd, wat het Roomse geloof bijna geheel teruggedrongen. Na 1591 had mede door de herderlijke zorg van ds. Polletz de leer der Hervorming steeds meer invloed gekregen. Sprang-Capelle werd aldus een Protestantse enclave tussen een overwegend RK-bevolking.
Tot nu toe hebben zo'n 33 predikanten met de hun toebedeelde gaven en talenten de Gemeente van 's-Grevelduin-Capelle mogen dienen. Het werk van de Heilige Geest is niet bepaald door onze gaven. Je kunt ook zeggen: sommigen worden bekend, omdat het werk van de Heilige Geest onder hun bediening niet zo sterk openbaar komt. Dat was het geval met ds. A. P. A. du Cloux, die in 1857 van Oud-Alblas naar Capelle kwam. Er zijn preken van hem uitgegeven naar aanleiding van het vergaan van de Capelse stoomboot op Pinksterdag 28 mei 1860, waarbij 40 personen verdronken, en het 250-jarig bestaan van de Gemeente. In tegenstelling tot andere predikanten, o.a. G. Ringnalda, die in 1867 van Spijk (Groningen) kwam en 1879 naar Odenbroek ging en aldaar meeging met de afscheiding, bleef Du Cloux in de Hervormde Kerk.
Predikanten zijn gekomen en gegaan. Dat geldt ook de geslachten, die opgingen onder de bediening van het Woord der genade. Datzelfde Woord mag nog onder ouderen en jongeren gepredikt worden. Het ondervindt altijd weerstand. Maar waar de Heere werkt, vindt het ook weerklank. Dan is het een zegen als je merkt, dat er 'afname' is. Zeker, het hartelijke en gastvrije volk bewijst menigmaal, dat we buiten het paradijs leven. Er zijn er, wier praktijk is: 'Hoe branden mijn genegenheen om slechts een keer per zondag het voorhof in te treen'. Helaas… Maar het is ook een vreugde te merken, dat God door Zijn Heilige Geest, Die Heere is en levend maakt, doorgaat met Zijn Kerk. Hij is getrouw. Elke zondag mag nog een rijke Christus voor een arme zondaar gepredikt worden. En als er in de hemel blijdschap is over een zondaar, die zich bekeert, dan mag die er ook in de Gemeente zijn, als de Heere Zichzelf komt te verheerlijken, opdat Zijn huis vol worde: nu en voor eeuwig.

J. H. C. Olie v.d.m.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen