De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Boekbespreking

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Boekbespreking

3 minuten leestijd

Anton van Harskamp (red.): 'Om de toekomst van een traditie', opstellen over geloofsoverdracht, 160 blz., prijs: ƒ 34,90, uitgeverij Kok, Kampen 1993.
Opnieuw een boek over de problematiek van de 'geloofsoverdracht'. De studie is opgezet door het bezinningscentrum van de V.U. te Amsterdam. Doelstelling ervan is een analyse te bieden van de problematiek van de geloofsoverdracht en ingaan op de vraag naar de praktische consequenties daarvan (7). Uitgangspunt is de stagnatie in de geloofsoverdracht en de 'kerkverdamping'. De maatschappelijke basis voor de reproduktie van de religieuze taal en cultuur is sterk versmald door de ontzuiling (14). Het 'hemels baldakijn' is weggevallen (P. Berger). Na een inleiding, volgen opstellen van de hand van een zestal wetenschappers aan de V.U., waarna een hoofdstuk over perspectieven de bezinning afsluit. Elk hoofdstuk geeft een uitvoerig notenapparaat.
H. M. Vroom pleit voor een geloofsoverdracht die primair aansluit bij de eigen ervaringswereld. De overdracht van de geloofsleer is vergeleken daarmee secundair. De kerkdienst heeft veel betekenis, letterlijk te nemen als godsdienstoefening. J. Tennekes, die over een nieuwe contextualisering schrijft, vindt dat er meer aandacht voor geloofservaringen dient te komen en illustreert deze visie met het voorbeeld van A. v. d. Beukel en J. van Baal.
De godsdienstsocioloog G. Dekker acht verscheidenheid in het kerk-zijn onvermijdelijk. Perforatie van gemeentegrenzen evenzo.
H. C. Stoffels brengt de theorie van D. M. Kelley (Why conservative churches are growing) over naar onze Nederlandse bodem. Hij stelt: 'Met nadruk op pluraliteit, oecumene en begrip voor andersdenkenden verzwak je de cohesie van je kerkelijke gemeenschap en bewerkstellig je haar teruggang' (102).
S. Griffioen onderzoekt de betekenis en grenzen van het plausibiliteitscriterium aan de hand van de visie van Peter Berger. Hij wijst aanpassingstheorieën af en pleit voor een zoeken naar een aangrijpingspunt (121).
De dogmatgicus A van Egmond ziet als onopgeefbare geloofsinhoud een verbreed Zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus, met daar omheen zes begrippen, nl. verkiezing, schepping, verbond, geschiedenis, verzoening en verlossing.
Tenslotte trekt A. van Harskamp enkele praktische conclusies zoals: kerken en gelovigen moeten zichzelf niet langer beschouwen als slachtoffers van de secularisatie. Dat is een verkeerde attitude (155). Kerken moeten naar buiten toe veel zelfbewuster en scherper optreden (158). Training en oefening in spiritualiteit is nodig. Predikanten dienen hiertoe toegerust te worden (159). Gemeenten dienen er in soorten te zijn (160).
Het is een bijzonder boeiende bundel geworden. Deze bezinning snijdt hout. Er is een evenwichtige manier van benadering van het probleem. Op haast alle onderdelen zou theologisch doorgepraat moeten worden.
W. Verboom, Hierden/Harderwijk

Greg Officer, Dopen… en dan?, handreiking voor doopcatechese en christelijke opvoeding, 70 bIz., prijs ƒ 18,90, uitgeverij Kok Kampen 1993.
Doopcatechese aan ouders na de doop van hun kind vindt steeds meer ingang. Dat is een goede zaak, gezien de behoefte van ouders aan instructie over de taak van de opvoeding die hen wacht. Greg Officer biedt in dit boekje een handleiding voor deze doopcatechese. Ouders, die hun kinderen laten dopen, moeten van 'lotgenoten' 'bondgenoten' worden. Deze 'bondgenoten' komen gedurende twee seizoenen 4 à 6 keer bijeen om in gesprek te zijn over de geloofsopvoeding. Dit boekje is voor zulke bijeenkomsten geschreven. Het bevat 13 hoofdstukken over thema's die voor de opvoedingstaak belangrijk zijn. Zoals: de naam van God en de namen van onze kinderen, bidden thuis, welke kinderbijbel gebruiken we?, kind en kerkgang, kindernevendiensten/zondagsschool, kinde­ren aan het avondmaal. De schrijver is van dit laatste een voorstander. Het boekje geeft aanwijzingen voor de opzet van de bijeenkomsten en het eindigt met een overzicht te bieden van publikaties, die over de opvoedingstaak geschreven zijn. Het valt me (weer) op dat het materiaal van de HGJB (Kinderen een erfdeel des Heeren, Kind en geloof, Geloven, kom nou) niet wordt genoemd.
W. Verboom, Hierden/Harderwijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 1994

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Boekbespreking

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 februari 1994

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's