Instemming met Hervormd Pleidooi

Een breed ondertekend 'Hervormd Pleidooi'. Ik geef hier graag rekenschap van ook mijn hartelijk gemeende instemming.
Die instemming betuig ik niet alleen, omdat ik van meet af de wording van dit stuk, waarvan dr. W. Aalders de auteur is, heb gezien.
Die instemming betuig ik ook niet bij voorbaat, omdat het nu eenmaal een kritisch stuk is ten opzichte van Samen op Weg.
Die instemming betuig ik ook niet, omdat ik nu eenmaal deel uitmaak van de Gereformeerde Bond.
Mijn overwegingen in deze hebben een diepere, oftewel een hervormde achtergrond. Ik vat deze kort samen.

1. Op fundamentele wdjze wordt in het Pleidooi duidelijk gemaakt waar historisch de wortels liggen van de Nederlandse Hervormde Kerk en waarom het tot grote schade van de kerk in dit land is wanneer de Hervormde Kerk van haar historische wortel wordt afgesneden. Men mag een kerk, die gezien mag worden als planting Gods, niet ontwortelen en doen opgaan in een geheel nieuwe kerk. Dit pleidooi zegt dat dit niet kàn en ik beaam dat, in eerbiedige dank aangaande Gods werk in het verleden, van harte.

2. Als in dit Pleidooi gesproken wordt over het 'mystieke' van de Hervormde Kerk, dan interpreteer ik dat gaarne zo, dat er een diep geheimenis schuilt in de trouw van de God van het Verbond over een veelal ontrouwe kerk. Niet alleen is het zo, dat ontwrichtende factoren van binnenuit haar niet konden doen verdwijnen maar ook de aanslagen, die van buitenaf op haar zijn gepleegd, hebben haar verdwijning niet kunnen bewerken. Op die verbondstrouw is door velen, soms op hoop tegen hoop, biddend gepleit. Dàt pleidooi, het pleiten op Gods trouw en het bidden om herstel, verbindt mij ten díépste met het voorgeslacht. Dàt pleidooi nu vind ik als achtergrond terug in het nu voorliggende getuigenis.

3. In dit Pleidooi komt tot uitdrukking, dat de Hervormde Kerk in diepe liefde is gedragen en verdragen in brede geledingen van de kerk. Dwars door de verschillen, die niet zelden ook tegenstellingen waren, heen en dwars door het geding om de Waarheid binnen de Hervormde Kerk zelve heen, was er een breed gevoel van verbondenheid toen anderen – in Afscheiding en Doleantie – heengingen. Als zodanig ligt dit Pleidooi ook in het verlengde van het geding om een waarlijk reformatorische kerk, zoals dat sinds jaar en dag is gevoerd vanuit de hervormd gereformeerde beweging. Behalve de in het Pleidooi genoemde namen – ik denk hier ook vooral aan die van dr. Ph. J. Hoedemaker – noem ik hier ook gaarne die van dr. J. G. Woelderink, ds. G. Boer, ds. L. Kievit. Prijsgeven van de Hervormde Kerk betekent, naar mijn overtuiging, ontrouw aan de vele vaderen, die binnen haar de strijd om kerkherstel hebben gevoerd.

4. Velen ervaren vandaag de ontwikkelingen in het Samen op Wegproces als een verlate greep van de Doleantie op de Vaderlandse Kerk, maar dan vanuit een theologie, die diametraal staat tegenover die van de dolerenden, die ooit heengingen. Het kerktype, dat zich aftekent, is dat van een verbrede middenorthodoxie, maar dan met een dynamisch activisme, de Doleantie eigen. Met name de ontwikkelingen van de laatste tijd hebben dat duidelijk gemaakt, toen elke discussie over federatief samengaan, waar dat in de gemeenten echt gewenst werd, werd afgesneden en in feite het proces, expliciet of impliciet, onder dwang van bovenaf kwam te staan.

5. Het Pleidooi sluit als zodanig aan bij de Verklaring, die dezer dagen is uitgegeven door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, waarin kerkeraden worden opgeroepen de voorliggende kerkorde en in het verlengde daarvan de Verenigde Protestantse Kerk in Nederland af te wijzen, met als achtergrond de overtuiging, dat de Nederlandse Hervormde Kerk moet blijven voortbestaan.
Hoewel de Hervormde Kerk zelf niet op de hoogte staat van haar eigen belijden, mag op ontrouw aan haar geschiedenis, onlosmakelijk verbonden met haar belijdenis, geen zegen worden verwacht.

Van harte hoop en bid ik dat dit Pleidooi ertoe mag bijdragen, dat een breuk met het verleden wordt voorkomen en het geding om de Waarheid zal worden voortgezet in de kerk, die vanaf de Reformatie nochtans is gezegend en land en volk tot zegen was.

J. van der Graaf, Huizen

Uitgesproken bij de presentatie van het Hervormd Pleidooi in deJacobikerk te Utrecht woensdag 16 maart 1994.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen