In memoriam Jacob Tanis

Op dinsdag 8 maart is, nog onverwacht, op de leeftijd van 95 jaar overleden J. Tanis, oud-zendingsarbeider van de Gereformeerde Zendingsbond. Met hem is de laatst overgebleven zendingsarbeider van de vooroorlogse periode heengegaan.
Jacob Tanis werd op 28 december 1898 in Ouddorp geboren. Hij werd onderwijzer in zijn geboortedorp, reageerde in 1924 op een advertentie in Alle den Volcke en vertrok in 1925 als zendeling-onderwijzer naar Torajaland. Daar werd hij hoofd van de nieuw-opgerichte Schakelschool, een lagere school met Nederlands als voertaal. In die functie heeft hij voor de Toraja's veel betekend. Nederlandstalig onderwijs opende voor hen de poort naar voortgezette opleidingen. Velen van zijn leerlingen bekleedden later hoge functies in het regeringsapparaat en in het leger.
In 1939 ging de familie Tanis met verlof naar Nederland. Het schip waarop zij zouden terugkeren zou op 10 mei 1940 vertrekken… Zo brachten zij de oorlogsjaren in Nederland door en bleef de Japanse internering hun bespaard. Vanaf 1946 echter was dhr. Tanis weer werkzaam te Makale. In 1951 keerde hij definitief terug naar Nederland, waar hij nog een aantal jaren werkzaam was als onderwijzer.
Tanis was een markante persoonlijkheid. Hij was klein van stuk, maar vulde een ruimte met zijn aanwezigheid. De Toraja's weten nog te vertellen hoe hij in de namiddag, wanneer het schoolwerk was gedaan, door Makale wandelde, met zijn stok, fors, indrukwekkend. Hij was ook een ras-onderwijzer. Ik herinner mij hoe hij, ongeveer 80 jaar oud, in Rantepao op de voorgalerij van een huis stond, toen een troep schoolkinderen voorbijkwam. Tanis riep ze aan en binnen enkele seconden was hij met hen bezig als stond hij voor de klas en had hij hen volledig in zijn ban.
Tanis was ook een nuchter man. In zijn brieven en verslagen merk je weinig van hoge idealen. Zijn arbeid was voor hem een roeping, maar daarover sprak hij niet; hij deed zijn werk en hij deed het goed. Ook van zijn eigen persoon had hij geen hoge gedachten, 'zondaar die wij zijn', zoals hij eens schreef. Hij deed zich niet beter voor dan hij was, maar leefde uit de vergeving der zonden.
Op de rouwkaart stond: 'wij en zijn Tor intense belangstelling voor ons wel en wee. De GZB, de Torajakerk, wij allen die hem gekend hebben, danken God voor wat wij in Tanis hebben ontvangen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen