Weer naar een hof

Toen eenmaal in een hof,
een mens Gods Zoon verried,
Hem voor een slavenloon
in 't donker achterliet,
toen gloorde aan de kim,
wat God ons had beloofd,
de breuk voorgoed hersteld,
een hof vol rijpend ooft.

Hij, door geen mens begeerd,
Hij overwon de slang
en toen Hij voor ons stierf
was er weer samenhang.
Elk, die in Hem gelooft,
noemt Hem Immanuël!
Wij gaan weer naar een hof,
met God als Metgezel.

Co 't Hart

Omdat er een belofte is
(Kok/Voorhoeve, Kampen)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen