De negende Pastorale te Dijon

Inleiding
Van dinsdag 5 tot en met vrijdag 8 april 1994 is de negende 'Pastorale' in de abdij van La Busssière in de omgeving van het Franse Dijon gehouden. De Pastorale is een conferentie, waarop hoogleraren, predikanten, evangelisten, studenten en anderen, die in de kerk willen bezig zijn vanuit Schrift en belijdenis elkaar ontmoeten in bezinning, bijbelstudie en gebed. De ontmoeting is gericht op de Franssprekende wereld, dus wijder dan Frankrijk zelf. Ook mensen zoals wij vanuit Nederland waren hartelijk welkom, al kostte de Franse taal de nodige moeite. Het was de tweede keer dat mijn vrouw en ik aan de conferentie deelnamen en opnieuw werden we getroffen door de hartelijke, bijbelse wijze waarop we elkaar in het oude klooster aan de rivier de Ouche mochten ontmoeten. Men vond het bijzonder fijn dat er dit jaar ook weer mensen uit ons land aanwezig waren. Vanuit het comité d'Entraide Chrétienne Réformée wordt er bij monde van de voorzitter, dhr. A. van Velzen te Krimpen aan den IJssel altijd de nodige publiciteit aan deze bijeenkomst gegeven. Een goede zaak, daar de ontmoeting met de Franse protestanten niet alleen voor ons, maar ook voor hen heel veel betekent.
We werden weer bijzonder gastvrij ontvangen. We kregen een mooie kamer op de bovenste verdieping, onder de eeuwenoude balken, met een sfeer waar een eerste klas hotelkamer niet tegen op kan. Helaas hebben we dit jaar van de omgeving weinig kunnen genieten, daar de weersomstandigheden niet zo best waren: regen, hagel, sneeuw en wind.

De deelnemers
Er waren op de Pastorale allerlei voor ons bekende en onbekende mensen aanwezig. Het is eigenlijk een bont gezelschap van protestanten: reformatorische christenen, baptisten, evangelischen en anderen. Dat betekent natuurlijk dat er onderwerpen zijn waarover heel verschillend wordt gedacht. Toch is er een ding dat samenbindt, namelijk het verlangen om Schriftgetrouw bezig te zijn in kerk en theologie, waarbij de persoonlijke relatie met de Heere Jezus Christus centraal staat.
Zo ontmoetten we er de atoomgeleerde A. Coste uit Parijs, die als een eenzame pionier binnen de EREI een sterke missionaire uitstraling vertoont, alsook de respect afdwingende pasteur M. Jean Emanuël Gaillard te Dijon, die vanwege zijn bijbels-en reformatorische inzet ook bijna alleen staat in de wereldstad Dijon. We ontmoetten er ook weer de historicus prof. Jean-Marc Daumas uit Aix-en-Provence, die daar doceert aan de Faculté libre de Théologie Réformée. Vervolgens Stuart Olyott, pasteur van de Eglise Evangelique Baptiste de Lausanne. Een scherpzinnig en radicaal christen. Ook waren er professor Wells, de systematicus uit Aix en de voormalige secretaris van de EREI, dhr. Lewin. Aan de maaltijd ontmoetten we bijvoorbeeld een jonge predikant uit een klein Frans dorpje in het zuiden van Frankrijk, die vertelde dat een atheïstische burgemeester van het plaatsje nota bene een bijbeltentoonstelling, uitgaande van zijn gemeente had betaald. We spraken er met een predikant van de evangelische gemeente te Nantes over de verhouding sabbat-zondag. De man verdedigde een zeer puriteinse zondagsbeleving. Verder troffen we de sympathieke jonge Nederlandse predikant in Parijs aan: ds. D. Brienen, die daar uitstekend werk verricht, sterk missionair gericht. Ook waren er heel wat theologische studenten aanwezig. Studenten uit Aix, die zojuist een studentenvereniging hadden opgericht en contact zochten met Voetius in Utrecht, studenten uit andere landen, bijvoorbeeld uit Nederland en ook was er een studente uit Boedapest, die vloeiend Frans sprak. Het is zeer verrijkend om al deze verschillende christenen te ontmoeten en de diepe geloofsband te ervaren.

De lezingen
We kregen een behoorlijk druk programma aan lezingen voorgeschoteld. Deze werden gehouden in een van de zalen onder de eeuwenoude gewelven van het klooster. Het spits werd, zoals elk jaar, afgebeten door prof. Daumas, die refereerde over het onderwerp: 'Het profetisme bij de Hugenoten'. Hij gaf een historisch overzicht van de verschijnselen van het profetisme en een theologische reflectie erop door in te gaan op o.a. de denkbeelden van de in Nederland verblijvende Jurieu en Bayle.
Woensdagmorgen hield de christelijke gereformeerde predikant ds. K. Boersma uit Oud-Beijerland een lezing over de eenheid en de verscheidenheid van het Oude en het Nieuwe Testament. Op donderdagmorgen zette hij zijn lezing voort. Het waren uitstekende verhalen, theologisch consistent en actueel in hun toespitsing. Uiteraard riep zijn lezing de vraag op hoe je over de kinderdoop moet denken. De voorzitter van de vergadering kapte op een gegeven moment de discussie, daar er voorlopig nog geen consensus in zat. Op woensdag refereerde ook pasteur Michel Johner uit Marseille, die ethiek doceert in Aix (hij studeerde ooit in Nederland in Kampen). Deze inleider hield een knap betoog over het onderwerp: 'Mariage et cohabitation' (huwelijk en samenwonen). Deze kwestie speelt evenals bij ons ook in de Franse kerken. Op donderdag hield Olivier Favre een toespraak. Deze man is pasteur van de Eglise Evangelique Baptiste in Lausanne. Hij dacht met ons na over het geestelijk leven van een dominee ('La vie spirituelle du pasteur'). Vrijdags ging hij hiermee verder. Hij hield zijn inleiding vanuit enkele markante bijbelgedeelten, die betrekking hebben op dit onderwerp. Een hoogstaande lezing, (hoewel meer breed dan diep) was die van Stuart Olyott over de verantwoordelijkheid, die we als werkers in de kerk dragen ('La recherche de la respectabilité: ruïne de l'Eglise'). ledere avond was er ook nog een bijbelstudie van behoorliljke omvang. D. Vaugh, pasteur de l'église évangelique indépendante de Châlon sur Saône besprak Jesaja 6: het roepingsvisioen van Jesaja, als model voor onze geloofsbeleving. De man had een stem van veel volume. Voor mij had het wat rustiger gemogen en tegelijk wat evenwichtiger, met name met meer oog voor de bijbelse verbanden en voor de heilshistorie. Toch straalde hij wel wat uit en dat is in zo'n ontmoeting toch ook wel weer inspirerend. Er was ook een sessie gewijd aan het uitwisselen van ervaringen. Verschillende predikanten vertelden over hun pastorale ervaringen in de gemeente, over bekeringen en kerkverlating. Tijdens deze bijeenkomst werd de Franse vertaling van de brief van Paulus aan de Romeinen, deel 1, van de hand van ds. C. den Boer aangeboden door het Comité d'Entraide Chrétienne Réformée, onder de titel: L'oeil du cyclone'. Zelf heb ik tijdens deze bijeenkomst de groeten overgebracht van het hoofdbestuur van de Ger. Bond. De voorzitter van de Pastorale verzocht mij op zijn beurt het hoofdbestuur Gods zegen toe te wensen en betrok daarbij ook allen, die in ons land vanuit de reformatorische traditie willen leven. Waarvan acte!

De spiritualiteit
Het zwaartepunt van de Pastorale ligt in de beleving van de spiritualiteit. Het uitwisselen van geloofservaringen, het elkaar bemoedigen en van elkaar leren om in een geseculariseerde wereld dienstbaar te zijn in het Koninkrijk van God. Uiteraard draagt deze spiritualiteit een enigszins verticaal karakter en benadrukt ze de antithese met de wereld. Daarin schuilt een zekere eenzijdigheid, maar dat is ook te verwachten, gezien het gigantische probleem van atheïsme en pluralisme, waar de Franse christenen mee worstelen. Ik kom telkens weer diep onder de indruk van hun sterk christocentrische geloofsbeleving en hun geestelijke kracht en rust om te blijven getuigen van de enige Zaligmaker der wereld, Jezus Christus. Deze Franse protestanten leven in een heel andere situatie dan wij hier in Nederland. De volle kerken, die wij mogen hebben, zijn voor hen onvoorstelbaar. Zij leven vanuit een sterk roepingsbesef en een geloof dat de Heere God met Zijn gemeente is, tot aan de voleinding der wereld. Men moet niet in de fout vallen om deze christenen te beklagen. Zij weten zich rijk met het Evangelie en daarin hebben wij meer te ontvangen dan te geven.
Er werd tijdens de Pastorale veel gebeden en gezongen. Voor en na elke lezing werd een der deelnemers verzocht met ons te bidden. Het zingen beperkte zich hoofdzakelijk tot de Franse Psalmen, voor ons gevoel in snel tempo, maar het klonk indrukwekkend onder de oude gewelven van het gebouw.

Tenslotte
Wanneer ik het geheel van de Pastorale overzie, dan kunnen we terugzien op een vruchtbare ontmoeting. Wat me wel opviel, was dat er minder mensen uit Nederland waren dan de vorige keer. Dat is jammer. Misschien dat de conferentie theologisch niet op kan tegen andere conferenties, maar dat neemt niet weg, dat we voor onze Franse broeders en zusters iets kunnen betekenen door er te zijn. Ze ervaren onze aanwezigheid als een geweldige bemoediging.
Volgend jaar hoopt men het tweede lustrum te vieren, de tiende bijeenkomst. De Pastorale wordt altijd in de week na Pasen gehouden. Misschien kunt u dit nu reeds noteren in uw agenda, zodat u er D.V. volgend jaar bij kunt zijn. Het is wel een hele rit erheen (800 km), maar de moeite wordt rijkelijk beloond. Au revoir, tot ziens, zeiden prof. Daumas en pasteur Olyott tegen ons. Ik heb er veel meer in gehoord dan een goede wens.

W. Verboom, Hierden/Harderwijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen