Globaal bekeken

Een lezer reikte ons aan het volgende stukje van Anonymus, uit het personeelsblad van De Beijenkorf, getiteld 'Voor elke dag één…'; 'zomaar een mevrouw die op haar manier bezig is', voegt hij er aan toe:

'Op een gewone door-de-weekse dag in februari word ik gevraagd mijn bezigheden drie kwartier op te schorten en de informatiestand op de parterre af te lossen. Best een leuke afwisseling, dus ik zeg meteen ja.
Na zo'n twintig minuten daar te hebben gezeten, krijg ik bijna spijt van mijn snelle beslissing. Het aantal klanten tot nu toe is op de vingers van één hand te tellen, de "Waar-is-de-roltrap?" en "Waar-is-het-toilet?"-klanten niet meegerekend.
Maar dan meldt zich een mevrouw met een briefje van de mantel-afdeling. "Goedemiddag", zeg ik argeloos. Ontsteld gaapt ze me aan. "Hier zitten toch altijd dames?"
"Jazeker mevrouw, dat klopt, maar een van die dames is nu aan het lunchen en ik neem het even van haar over."
"Nou, dat heb ik nog nooit meegemaakt!"
Terwijl ik haar aankoop behendig op de kassa registreer, klaart ze wat op en wordt ze vriendelijker. En nadat ze haar PIN-code heeft ingetoetst, zegt ze: "Eigenlijk best leuk om hier eens een man te zien. Eens wat anders ook voor de dames op de afdeling. Zit u hier wel vaker?"
"Nee, bijna nooit, maar soms zitten hier ook wel andere heren", zeg ik, om de aandacht wat van mij af te leiden.
Nadat ik haar nog een prettige middag heb toegewenst, loopt ze weifelend richting mantelafdeling. Plotseling draait ze zich om, komt weer naar me toe en haalt iets uit haar tas.
Snel legt ze het voor me neer en fluistert: "heb ik net gekocht…, voor elke dag één…"
"Oh, eh… dankuwel", hakkel ik. Een wit papieren zakje ligt voor me. Ha lekker, denk ik, chocolade of drop, had ik net zin in. Aan uitpakken kom ik nog niet toe, omdat er ineens een paar klanten voor me staan. Terwijl ik de laatste klant help, zie ik "mijn" mevrouw het pand verlaten. Nu kan ik het veilig uitpakken. Nee, geen lekkers, maar een boekje. "Liefde is de brug", staat er op. "Het evangelie naar Johannes". Een zakbijbeltje… dat heb ik weer!'

Uit een fraaie uitgave over Rembrandt in de Fibula/Phairos-reeks (uitgave Unieboek, Houten) de volgende 'bijzonderheden en anekdotes (lang na zijn dood bekend geworden en misschien met een korreltje zout te nemen)':

'De eerste is afkomstig van Baldinucci: "Het werd vrij gauw algemeen bekend dat wie door hem wilde worden geschilderd een maand of drie moest poseren, en er waren niet veel mensen die zoveel geduld konden opbrengen. De oorzaak van die traagheid was dat hij, zodra de eerste laag droog was, opnieuw begon en het schilderij opnieuw schilderde met grote en kleine penseelstreken. […] Als hij werkte kon er een koning voor de deur staan, hij ontving hem niet. Die kon blijven wandelen totdat Rembrandt zich van zijn werk had losgemaakt…"
De tweede is afkomstig van Houbraken: "Het kwam vrij vaak voor dat hij een gezicht op tien verschillende manieren schetste voor het op het doek te zetten, of hij besteedde een hele dag en zelfs twee aan het zo schikken van een tulband als het beste paste bij zijn smaak."
Ten slotte nog een van dezelfde Houbraken: "Op een dag werkte hij aan een groot groepsportret van een echtpaar met kinderen. Hij had het bijna af toen zijn aapje stierf. Aangezien hij geen ander doek bij de hand had, schilderde hij in het werk dat hij onder handen had zijn dode aap. Natuurlijk vonden zijn modellen dat het afstotelijke kadaver niet naast hen op het doek kon voorkomen. Maar de schilder was zo in de wolken door het effect van dat stoffelijk overschot dat hij, in plaats van het uit te wissen om zijn klanten tegemoet te komen, het onafgemaakte schilderij liever zelf hield." '

Uit het fraaie derde deeltje in de reeks 'avondmaalvieren met de kerk der eeuwen' van de hand van drs. N. C. van Velzen, onder de titel 'In broederlijke liefde' (uitgave Groen, Leiden), het volgende gedicht van Charles Wesley ('Kom, zondaars, tot het zalig feest') in vertaling van J. W. Schulte Nordholt:

Kom zondaars tot het zalig feest,
wees Jezus' gast aan deze dis,
Zijn liefde die het al omsluit
nodigt de hele wereld uit.

Hij spreekt u aan als van nabij,
U allen, allen nodigt Hij,
die in Zijn liefde voor U leed.
Kom, alle dingen zijn gereed.

Kom die vermoeid en eenzaam zijt,
en zoekende naar zekerheid,
en arm en hulpeloos en blind,
kom waar gij Christus' vrede vindt.

O hoor Zijn boodschap als van God,
die zelf u thans aan tafel noodt,
in Christus zijt gij Zijn gezin,
Zijn liefde neemt uw harten in.

Kom aarzel niet wie gij ook zijt,
't is Gods welaangename tijd.
Kom hoor Zijn roepstem hier en nu,
En leef voor Hem die stierf voor u.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen