Rechterhand

Hoewel het een enigszins vreemde keus lijkt om het woord 'rechterhand' een plaats te geven temidden van de grote woorden waar het geloof van leeft, zal het toch iedere bijbellezer duidelijk zijn dat het in Bijbels spraakgebruik een begrip is met een bijzondere betekenis. Het kan uiteraard als een gewone aanduiding van plaats en richting worden gebruikt, maar vooral als het gaat over de rechterhand van God, krijgt dit woord een bijzondere lading van gunst en troost. De rechterhand van God staat voor de macht en kracht van de Heere, die blijkt uit het majesteitelijke werk van de schepping en die aangewend wordt tot genadige verlossing van Zijn volk.
De rechterhand is ook de plaats van de gunsteling door wie de koning regeert. Daarom is het voor de stervende Stefanus zo'n grote troost, en tegelijk voor zijn vijanden een bittere ergernis, dat hij getuigen mag dat hij zijn Heiland en Heere daar ziet staan: 'Ziet, ik zie de hemelen geopend, en den Zoon des mensen, staande ter rechterhand Gods' (Hand. 7 : 56).
Na Zijn hemelvaart heeft Christus die ereplaats mogen innemen, om vandaar de beloofde zegeningen over Zijn kerk uit te storten. Hij is door de rechterhand van God verhoogd om aan de rechterhand te leven en te regeren in eeuwigheid (Hand. 2 : 33). Hiermee is de profetie van het Oude Verbond, van Zijn koninklijke verheerlijking, tot vervulling gekomen: 'De Heere heeft tot mijn Heere gesproken: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden gezet zal hebben tot een voetbank Uwer voeten' (Psalm 110 : 1).
In de Psalmen horen we de gelovigen dikwijls de lof zingen vanwege de beschermende en begenadigende werking van Gods rechterhand. En dan is de vermelding daarvan niet zozeer in een uitspraak over God, maar vaak meer in de persoonlijke toespraak tot de Heere: 'Gij hebt een arm met macht; Uw hand is sterk, Uw rechterhand is hoog' (PSalm 89 : 13). Als God Zijn rechterhand uitstrekt worden de vijanden verslagen en tegelijk worden Zijn kinderen overeind gehouden (Psalm 138 : 7). Het is een oordeel als God Zijn rechterhand inhoudt of terugtrekt, zoals uit de klacht van Klaagliederen blijkt: 'Hij heeft Zijn rechterhand achtenvaarts getrokken, toen de vijand kwam' (KI. 2 : 3).
Het is de redding van Gods rechterhand in alle nood en dood als Hij Zijn kind bij de rechterhand vat. En wat een zekerheid van hulp en sterkte is het te mogen weten: omdat Hij aan mijn rechterhand is, zal ik niet wankelen (Psalm 16 : 8).
Enigszins curieus in verband met de betekenis van dit woord is het volgende: Het hart des wijzen is tot zijn rechterhand, maar het hart eens zots is tot zijn linkerhand' (Pred. 10 : 2). Het is niet zozeer een woord van anatomische informatie over de plaats van het menselijk hart. Het gaat over dé richting waarheen de mens zich van harte wendt. Daarbij staat de rechterhand voor de goede en de linkerhand voor de verkeerde kant. Dat er Bijbels gezien een radicaal beslissend verschil is tussen rechts en links laat zich tenslotte in de ernst van Jezus' verkondiging van het laatste oordeel horen: 'En Hij zal de schapen tot Zijn rechterhand zetten, maar de bokken tot Zijn linkerhand.' (Matth. 25 : 33).
M. A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen