De hemelen gescheurd

Het aangrijpende gebed van Jesaja 'Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederkwaamt…' (Jes. 64 : 1) is een telkens herhaald gebed in tijden van crisis of duisternis. Men zegt, aldus Calvijn, 'dat God "de hemel scheurt" wanneer Hij onverwachts een zeldzaam en opmerkelijk teken van Zijn macht laat zien'.
Met een verwijzing naar Gods neerdalen in majesteit op de Sinaï (Ex. 19 : 11) zegt Calvijn verder, 'dat de gelovigen hier niet om iets nieuws vragen, maar alleen smeken of God Zich jegens hen net zo zal betonen als Hij eertijds jegens de vaderen deed.'

Het vierde vers van Jesaja 64 zegt: 'ja van ouds heeft men het niet gehoord, noch met de oren vernomen, en geen oog heeft het gezien, behalve Gij, o God! wat Hij doen zal die op Hem wacht'. Hier verwijst de Statenvertaling naar 1. Kor. 2 : 9, waar Paulus zegt: 'Maar gelijk geschreven is: Hetgeen het oog niet heeft gezien, en het oor niet heeft gehoord, en in het hart des mensen niet is opgekomen, hetgeen God bereid heeft voor hen, die Hem liefhebben.' Jesaja en Paulus weten beiden van 'ongehoorde' dingen, die God deed. Ook Calvijn verwijst naar deze tekst en zegt dan, dat het Evangelie het menselijk verstand te boven gaat: 'want het Evangelie bevat een kennis of wetenschap, die totaal anders en onbegrijpelijk is voor ons besef.'

Bij het gebed om het 'scheuren van de hemel' wordt God aangelopen door mensen – zowel onder het Oude Verbond als onder het Nieuwe Verbond – die weet hebben van Gods machtige daden van verlossing en bevrijding in vróéger dagen; die er weet van hebben wat het betekent als God echt neerdaalt. En die daarom bidden om een nieuwe krachtige openbaring daarvan.

Pinksteren
Als zodanig lezen we als nieuwtestamentische gemeente dit gebed ook tegen de achtergrond van Pinksteren. Onder de tekenen van vuur daalde God, in de Persoon van de Heilige Geest, neer. Machtige tekenen en wonderen geschiedden. Mensen werden vervuld door de Heilige Geest. Apostelen werden aangevuurd om de grenzen van Israël te doorbreken en met het heilbrengend Evangelie de wereld in te gaan. Zij deelden op directe wijze in de uitstorting van de Heilige Geest en in de wonderbare kracht, die daarvan uitging.

Gods neerdalen op de Sinaï was echter éénmalig. Na die Godsopenbaring moest het volk Israël het doen met de woorden van Mozes, de psalmisten, de profeten. Maar Jesaja bad nochtans om het scheuren van de hemelen. Hij bad om hernieuwde, krachtige Openbaring van Gods tegenwoordigheid, zoals die op de Sinaï gebleken was. De levende kracht van die Godsopenbaring kan immers gaan verbleken, het leven kan zich gaan voltrekken ver van die God, die Zich zo krachtig openbaarde. Dan gaat het volk eigen goden dienen.
Zo was ook Pinksteren eenmalig. Na Pinksteren moest ook de nieuwtestamentische gemeente het hebben van horen zeggen, van de boodschap van de evangelisten, die apostelen werden. Alleen op die wijze mocht – toen de grenzen van Israël doorbroken werden – de hele wereld kennis nemen van het grote gebeuren op de Pinksterdag. Door de Heilige Geest gedreven gingen de apostelen de wereld in, om dáár getuigenis te geven van Kruis en Opstanding. Het grote gebeuren van Pinksteren ging zich, door de wèrking van de Heilige Geest, uit-werken in harten van mensen, in gemeenten en kerken, en ook in de wereld als zodanig.
Ook in de nieuwtestamentische gemeente is er echter telkens weer aanleiding geweest voor de bede 'Och, dat Gij de hemelen scheurdet, dat Gij nederkwaamt…'. Omdat het leven uit de Geest verflauwde. In tijden van crisis en nood, van neergang en duisternis is er telkens de bede geweest dat de hemelen scheuren zouden en de kracht van Pinksteren, van de Pinkstergéést (op)nieuw merkbaar zou worden in de harten van mensen en in de gemeenten.

Persoonlijk
De bede, dat de hemelen zouden mogen scheuren, heeft een persoonlijke kant. De vlam van de Pinkstergeest zat op èlk van de apostelen persoonlijk. Elk van de apostelen kreeg een persoonlijke aanvuring voor de apostolaire taak, waartoe hij geroepen werd; elk overigens met inschakeling van eigen talenten. De Pinkstergeest werkte bij de apostelen hoogst persoonlijk.

Een mens, die weet van de aanraking met de Heilige Geest, een mens, die weet wat het betekent dat de liefde Gods is uitgestort in het hart door de Heilige Geest, die ons is gegeven (Rom. 5 : 4), en dit als een hoogs persoonlijk pinksteren beleefde, kan nochtans op wegen van dorheid en twijfel, van Godsgemis en Godsvervreemding geraken. De eerste liefde gaat voorbij, de tijd van het jonge leven maakt plaats voor tijden van zorg en kommernis, van aanvechting ook. Dan is er alle reden voor de persóónlijke bede: 'Och dat Gij de hemelen scheurdet…'. Voed het oud vertrouwen weder!
Pinksteren als heilsfeit is niet herhaalbaar De Pinkstergeest is uitgestort en brengt via het Woord tot geloof en leidt verder in de weg des geloofs. Op een andere weg hebben we niet te rekenen. Maar verlevendiging blijkt telkens nodig te zijn, omdat de zorgvuldigheden van het leven het zaad van de Geest kunnen overwoekeren.
Och, dat Gij de hemelen scheurdet. Een persoonlijk Pinkstergebed!

Gemeentelijk
De Pinkstergeest werkte intussen ook naar mensen sámen toe. Niet alleen ontvingen de apostelen ieder voor zìch de tekenen van de Pinkstergeest. Ze ontvingen die ook samen, evenals 'de drieduizend zielen', die op één dag werden gedoopt toen ze het woord van Petrus aannamen (Hand. 2 : 41). Ze ontvingen de Heilige Geest samen. Wat een machtig gebeuren moet dat geweest zijn. Daarin zit echter ook een diepe symboliek naar de gemeenten als geheel toe. Weliswaar wordt niemand door de Geest gezalfd louter door het behoren tot de gemeente. Maar de gemeente is wel de plek, waar de Heilige Geest middels het Woord wil werken. Als zodanig is de gemeente de eeuwen door Pinkstergemeente. En waarom zou het ook nu niet zo Geestrijk kunnen toegaan als bij de eerste Pinkstergemeente?
De vraag is toch niet buiten Gods orde of de gemeente ook vandaag staan mag op de geestelijke hoogte van de Pinksterdag; of in haar zichtbaar mogen worden de krachten van de Geest, die op de eerste Pinksterdag zichtbaar werden?
Er is altijd, ook vandaag reden voor de ontdekkende vraag of in de gemeente als gehéél ritselingen van de Heilige Geest merkbaar zijn en de gemeente als gehéél is een stad op een berg en een licht op de kandelaar.

Ook door de gemeente loopt een scheidslijn, zeggen we. Maar dat is toch eigenlijk, in het licht van Pinksteren, een ondragelijke gedachte! Verdorring kan nochtans intrede doen in het leven van een mens persoonlijk, maar ook in een gemeente als geheel. Dan groeit de gemeente weg van de volheid van het bijbels getuigenis, dat na Pinksteren, met de belofte van de Geest als grond, de wereld werd ingedragen door apostelen en profeten, met aansporing tot geloof en bekering.
De gewenning aan de heilige dingen, de gezapigheid, de onverschilligheid en lauwheid doen telkens weer intrede. Nog een stap verder en het wordt normáál geacht, dat een gemeente goeddeels of grotendeels geesteloos is, uit ongelovigen of onbekeerden bestaat.
Soms kan een gemeente in enkele tientallen jaren – en dat staat vaak niet los van de prediking – onherkenbaar veranderen. In gemeenten, waarin het werk van de Heilige Geest rijk tot openbaring kwam in het toeleidende en doorleidende werk van de Heilige Geest, wordt het stil. Dan geldt de bede 'Och, dat Gij de hemelen scheurdet…' óók voor de gemeente als geheel.
Herdenk de trouw aan ons voorheen betoond
denk aan Uw volk door U vanouds verkregen… (Ps. 74 : 2 ber.)
Een Pinkstergebed voor de gemeente.

De kerk
We trekken de kring ruimer, nog ruimer. De Heilige Geest was er niet alleen garant voor, dat mensen persoonlijk tot bekering kwamen of dat gemeenten ontstonden en opbloeiden maar ook dat er wereldwijd een kerk ontstond. De kerk is wereldwijd kerk van Christus, bijeengeroepen door Woord en Geest. De kerk is de wereldwijde heilige vergadering van ware Christgelovigen, al hun zaligheid verwachtende van Jezus Christus, gewassen met Zijn bloed en verzegeld met de Heilige Geest (N. G. B. art. 27). Zo is de kerk in een bepaald land gestalte van het werk van de Pinkstergeest. Maar ook kerken als geheel kunnen in verdorring raken. Het kerkelijke leven wordt nog wel in stand gehouden, organisatorisch functioneert het allemaal nog wel. Maar waar is de diepte van het werk van de Geest, die aanvuurt tot profetie, tot priesterlijke en diaconale dienst, tot zending in de wereld, tot een getuigenis voor de volkeren?
De kerk staat vaak niet op de hoogte van Woord en Geest.

De Heilige Geest alleen kan ook in onze dagen de kerk(en) tot nieuwe reformatie brengen, terugleidend tot de waarheid en de eenheid.
Wanneer we alleen al op ons in laten werken de nood van de verscheurdheid van het Lichaam van Christus is er alle reden te bidden 'Och, dat Gij de hemelen scheurdet…', te bidden om een spade Pinksterregen, als een nieuwe stroom van Gods genadegaven.
De Pinkstergeest bond samen, bracht mensen van verschillende talen en volken bijeen tot een eenparig getuigenis, smeedde gemeenschap in de gemeenschap met Christus Zelf En nu?
Och, dat Gij de hemelen scheurdet! Zodat we weer samen gaan zien wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord.
Een Pinkstergebed voor de kerk!

De wereld
We trekken de meest ruime kring. De wereld als geheel kreeg een plaats in Gods Pinksterhandelen. De Heilige Geest werd uitgestort – en zo was het ook beloofd – op alle vlees. Alle natiën, alle volkeren kwamen in de lichtkring van het Evangelie. Daar, waar de boden van het Evangelie kwamen, werd in het persoonlijke leven van mensen, vervolgens in gemeenten, die ontstonden, en in kerken, die gesticht werden, maar ook in de wereld er omheen merkbaar wat het betekende als de Heilige Geest het Woord deed wortelen. De Geest doorbrak rassen en klassen. Gods lof ging ook opklinken in de wereld, in de liturgie van het leven. Die lof ging uitmonden daar, waar de geméénte samenkwam. Maar ze wil ook daaromhéén opklinken.

De kerk is de eeuwen door missionair geweest, louter door haar bestaan maar ook door haar uitgaan naar buiten. Ze zocht het getuigenis aangaande Christus en de Geest van Christus door te geven:
'Wij bidden u van Christuswege, laat u met God verzoenen. Want Hem, die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem' (2 Kor. 5 : 20). 'God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende, hun zonde hun niet toerekenende en heeft het woord der verzoening in ons gelegd' (vs. 19).
Er is dus Hoop. Hoop voor de wereld, langs de weg van boete, berouw en bekering.
Pinksterfeest is zendingsfeest. Naarmate de kerk meer een stad op een berg is, naarmate de gemeente meer een licht op de kandelaar is, naarmate mensen persoonlijk meer leesbare brieven van Christus zijn, kortom naarmate de christelijke gemeenschap meer de regen des Geestes ervaart, zal ze meer bewogenheid tonen om het geestelijk welzijn van de wereld en zullen de druppels van de Geest ook de akker van de wereld bevochtigen.
Och, dat Gij de hemelen scheurde … Een Pinkstergebed voor de wereld!

Spade regen
We leven weer toe naar de dag, waarop we Pinksteren gedenken. We vieren Pinksteren in een samenleving, die méér en méér zich afkeert van de Gekruisigde en Opgestane.
Pinksteren Zelf zal zich niet meer herhalen. Ze hebben Mozes en de profeten, dat ze die horen, was de boodschap voor de rijke man. Ze hebben de evangelisten, de apostelen, dat ze die horen, voegen we er aan toe.
Er is vandaag echter alle reden te bidden om een nieuwe openbaring van de kracht van de uitgestorte Pinkstergeest.
Och, dat Gij de hemelen scheurdet… tot geestelijke zegen voor mensen persoonlijk, voor gemeenten en kerken en ook voor de wereld.
Een Pinkstergebed in een tijd van geestelijke neergang, maar in-wachtend de Geest, die met Pinksteren is uitgestort.
Een gebed van Jesaja tussen de tijden, tussen de tijd van de Sinaï en de Pinksterdag. Een gebed intussen voor alle tijden.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen