De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

7 minuten leestijd

Uit 'Mijn Spreukenboek' van Norman Vincent Peale (uitgave Tirion, Baarn) enkele van de 'uitspraken en citaten, die (hem) het meest raakten', waaronder enkele al heel 'oude':

• Het gaat in de wereld tegenwoordig allemaal zo snel, dat de man die zegt dat iets onmogelijk is meestal wordt onderbroken door iemand die het al doet.
HARRY EMERSON FOSDICK (1878-1968)

• Mijn moeder zei tegen me: 'Als jij soldaat wordt, word je een generaal; als jij het klooster ingaat, eindig je als paus'. In plaats daarvan werd ik schilder en eindigde ik als Picasso.
PABLO PICASSO (1881-1973)

• Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet
CONFUCIUS (551-479 v. Chr.)

• Slechts weinig mensen kunnen de voorspoed van een vriend aanzien zonder jaloers te worden.
AESCHYLUS (525-456 v. Chr.)

• Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel.
SOCRATES (469-399 v. Chr.)

• Wij houden onze vrienden niet door gunsten te aanvaarden maar door ze te verlenen.
THUCYDIDES (460-400 v. Chr.)

• In tijden als deze helpt het te bedenken dat er altijd tijden als deze zijn geweest
PAUL HARVEY (1918–)

• Heiland, wil mijn schuilplaats zijn
in de stormen van mijn leven.
Laat mij veilig bij u zijn,
en me aan u overgeven.
CHARLES WESLEY (1707-1788)

• Midden in tiet grote Londen,
In het allerarmste krot,
klonken deze gouden woorden:
'Ik heb Christus! Dank u, God!'
Eenzaam was de vrouw die,
in haar trieste aardse lot,
stervend deze woorden uitsprak:
'Ik heb Christus! Dank u, God!'
ANONIEM


Het 'Weekbulletin van het Persbureau van de Nederlandse Hervormde Kerk' bestaat niet meer. Het Hervormd Persbureau is – wat ons betreft helaas! – omgedoopt tot een (S.o.W.) 'Bureau Voorlichting', met een Kerkbulletin.
Perschef Hans Bijsterveld nam kort geleden afscheid als hervormd persvoorlichter. Ter gelegenheid daarvan verscheen speciaal voor hem nog een laatste nummer van het Weekbulletin (50e jaargang nr. 1, 22 april 1994). Daarin wuiven kerkjournalisten hem uit. Hier volgen enkele persoonsoverstijgende passages:

'(…) In elk geval was Hans een constante factor in alles wat de laatste jaren veranderde in het hervormde kerkelijke bedrijf en aanverwante artikelen. Want zo ligt dat toch voor een rechtgeaarde hervormde. Daarom zie ik persoonlijk zijn afscheid toch ook een beetje in het licht van de gedachte dat hij ervoor bewaard is al te zeer uit het hervormde verdreven te worden.
Want laten we wel zijn. Wie mist op de redactie van het RD een blad als Kerkinformatie. De "goede" journalist misschien. Ik niet. Wel keek ik altijd uit naar het Hervormd Weekbulletin. Jaargang na jaargang gleed door m'n handen. In bepaalde perioden ging dat vergezeld van een milde glimlach. Die Hans toch, hij houdt netjes de rug stijf, zo dachten we. Soms zeiden we het.
Voorlichters komen, voorlichters gaan. Dat is helemaal niet dramatisch. Maar het afscheid van Hans betekent toch meer dan het gaan van een gewoon mens. Het sluit een epos af. Niet langer zal weerklinken bij het rondje voorstellen: "Hans Bijsterveld, perschef van de Hervormde Kerk".'
(Syke Bax – R.D.)

'(…) Wie regelmatig hervormde èn gereformeerde synoden (kan-niet-schelen wat voor soort gereformeerd) meemaakt, weet wel wat ik bedoel. Gereformeerden zijn stipter, hervormden zijn meegaander. Gereformeerden gaan vlugger, hervormden gaan geduldiger. Gereformeerden moeten zo nodig hard vooruit, hervormden moeten in ieder geval met elkaar vooruit. Gereformeerden zijn moediger, hervormden zijn milder. En dat hervormde, dat zag je nou helemaal tot uitdrukking komen bij Hans. Gewoon in de kleine dingen. Als je op de gereformeerde synode je stukken vergeet, krijg je op je kop. Bij de hervormden krijg je een kopie. Hans zorgde gewoon goed voor de mensen voor wie hij te zorgen had. Dat zat niet in spectaculaire dingen. Maar het zijn wel van die dingen die het leven net even aangenamer maken.'
(Henk Hoksbergen – N.D.)

'(…) Het Hervormd Persbureau (is) niet meer. Opgeslokt door de gereformeerden.
Dat is op zich niet erg. Samen op Weg is prachtig, zolang de doopsgezinden daar maar buiten kunnen blijven (de schrijver is zelf doopsgezind, red.). Maar dat de grootste protestantse kerk in Nederland van een wekelijks bulletin overstapt op een maandblad, lijkt me geen vooruitgang. Baptisten en Doopsgezinden, samen kwantitatief goed voor niet goed voor niet meer dan 1% van het aantal hervormden, hebben nog wel een eigen weekblad. (…).
(Dirk Visser – A.N.P.)

v. d. G.


Nogmaals: de betaling van gast-predikanten.

In de rubriek 'Globaal bekeken' werd in april j.l. een passage geplaatst uit een artikel van de (Vrijg.) Gereformeerde Kerkbode voor Groningen, Friesland en Drente met het opschrift: 'Elders preken is voor predikanten echt geen vetpot'.
In dat artikel werd vermeld, dat in die kerken de geadviseerde vergoeding voor een preekbeurt van ca 40 gulden werd opgetrokken naar 90 gulden per dienst. Een lezer van de Waarheidsvriend vroeg aan de redactie waarom bij dat artikel niet een kritische noot was geplaatst bij de regelingen binnen de Nederlandse Hervormde Kerk, waar die vergoeding per 1 januari 1994 werd opgetrokken van 90 gulden naar 125 gulden per dienst, exclusief reiskosten.
Ook in het vrijgemaakt-gereformeerd blad 'De Reformatie' kreeg dit onderwerp een vervolg. De vraag kwam daarbij aan de orde of zo'n vergoeding (behalve voor de reiskosten) eigenlijk wel nodig is. Zou het elders voorgaan niet beschouwd moeten worden als een (onbetaalde) liefdedienst, waartoe predikanten toch eigenlijk zonder meer geroepen zouden zijn. In de reaktie werd opgemerkt dat aan deze gedachte wellicht ten grondslag ligt
'dat het elders voorgaan slechts een kwestie is van een oude preek uit de kast pakken. Dat kost hem dan niet meer dan twee uur: het voorgaan en de heen- en terugreis. Ga je echter als predikant een kerkdienst ook voorbereiden, wat mijns inziens zeker de bedoeling is, dan gaan er meer uren in zitten. Dat is zeker het geval wanneer de betreffende kerk vraagt om een catechismuspreek. Dan moeten aantekeningen worden opgezocht en opnieuw bestudeerd die soms wel een half jaar oud zijn. Daarom zou ik de gemiddelde investering in tijd toch wel op vier à vijf uur willen stellen. Welnu, bestel maar eens een loodgieter voor diezelfde tijd! Hoe hoog zou de rekening zijn?'
Na kennisname van deze discussie in vrijgemaakte kring resteert nog de vraag naar de verhoging van de hervormde vergoeding.
Het is opmerkelijk dat de aanzet voor deze verhoging gekomen is uit de kring van de emeriti-predikanten, namelijk de Emeriti-commissie van de Bond van Nederlandse Predikanten. De vergoeding voor preekbeurten stond al een groot aantal jaren (10?) op hetzelfde niveau. Alles in overweging nemend is de genoemde aanpassing tot ƒ 125,– door de Vereniging van Kerkvoogdijen en door de Algemene Kerkvoogdij Raad als redelijk beschouwd.
Zeker voor emeriti-predikanten en studenten lijkt dit bedrag dan ook zeker niet te hoog. En daarom geldt dit bedrag nu voor alle preekbeurten.
Het elders preken voor gemeente-predikanten wordt zo toch wel echt een vetpot, zo stelde onze lezer. En als voorbeeld gaf hij aan dat dit bij 50 beurten per jaar op bruto ƒ 6250,– komt, dat is bij een belastingtarief van 50% netto ƒ 3150,–.
Eerlijk gezegd heb ik er veel meer moeite mee, dat het blijkbaar wel normaal wordt gevonden, dat een predikant 50 preekbeurten elders heeft. Zo'n predikant zal daartoe toch wel iedere zondag moeten benutten om aan dat aantal te kunnen komen. Juist als er in vergelijking met het verleden veel meer emeriti en studenten beschikbaar zijn, werpt dit de vraag op of het zo vaak uit preken gaan niet op gespannen voet staat met het (heilzame) gebod om niet meer dan zes dagen te werken. Is dit ook niet tot schade van zichzelf, zijn gezin en… zijn gemeente?
Wellicht dient daar nog eens een nadere bezinning op te komen…

B. van Bokhoven, Linschoten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 mei 1994

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 mei 1994

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's